Κι έτσι απλά τα πάντα προχωρούνε`
βλέπεις κόσμο, αλλάζεις συνήθειες,
τρέχεις, παραπατάς, μαθαίνεις,
αφήνεις πίσω, ξεχνάς.
Θυμάμαι κοίταζα ακατάληπτα, αχόρταγα
ένα είδωλο τώρα θαμπό`
με γέμιζε ενέργεια, δύναμη, θαλπωρή
με εμφύτησε απαξίωση, μίσος και μιζέρια.
Τώρα στο σκοτάδι θέλω να μιλήσω..
είναι μια στιγμή που βλέπω καθαρά!
τώρα είμαι εγώ που ορίζω τη σκέψη μου..
τώρα μπορώ και αποχαιρετώ τις εμμονές μου.
Δεν είναι.. δεν ήταν.. δεν πρέπει..
οι λέξεις έρχονται τόσο απλά, αβίαστα..
μια φράση μόνο και φεύγω..
Υπάρχω για σένα! Καληνύχτα!
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
