Hellenic Forums Omogenia - YASOU - Hellenism: Kapote hthela na megalwsw.....,viazomoun.....

Με θυμάμαι παιδί.. τότε που ήθελα να μεγαλώσω γιατί πίστευα πως αυτό θα μου λύσει όλα τα προβλήματα.
Κι ύστερα... μεγάλωσα..
Κι αναρωτιέμαι γιατί δε λύθηκαν όλα. Αναρωτιέμαι γιατί εκείνη η σιγουριά της ελευθερίας που θα είχα εξαφανίστηκε. Τι μεσολάβησε? Άλλαξα εγώ πολύ ή η ζωή δεν είναι όπως τη φαντάστηκα?

Ηθελα τόσα να πω, μα τα λόγια δεν βρίσκουν το δρόμο τους. Ηθελα τόσα ν ακούσω μα ο ήχος της σιωπής μου με τρομάζει τόσο. Ποτέ κανείς δεν είναι όπως τον φανταζόμαστε. Και ποτέ κανείς δεν ανοίγει την ψυχή του για να μπει καποιος άλλος.. οι πληγές και τα σημαδιά που μπορεί να αφήσει μέσα μας μας αποτρέπουν να το κανουμε. Μην βλέπεις το χαμόγελο στα χείλη μου, ούτε τα ρούχα τα καλά που έχω φορέσει.. δεν είμαι εγώ αυτos που αντέχει... εσύ το κάνεις να είναι δυνατό..

Γιατί κανείς δεν μου είπε πως η ζωή δεν είναι ένα παιχνίδι..? Γιατί πίστεψα πως μπορώ να παίξω μαζί της? Γιατί δεν είπαν πόσο θα βαρεθώ να προσπαθώ να την αλλάξω? Οτι ανακαλύπτω μέρα τη μέρα δεν έχει σχέση με όσα ονειρεύτηκα πως θα χω.. κι ύστερα σκέφτομαι πως κανείς δεν είπε ότι τα όνειρα είναι μόνο για τα παιδιά κι οι εφιάλτες για τους μεγάλους.Ας είναι..

Από τον εφιάλτη μου προσπαθώ να ξεφύγω.. από τη ζωή μου που γέμισε τόση αγάπη που άλλο δεν μπορώ να την αντέξω.. Εκείνη την ελευθερία που νόμιζα πως θα έχω, κυνηγάω.. για να ξυπνήσω μια μέρα και να καταλάβω πως όσα είχα ως τώρα, άλλος δεν ήταν τόσο τυχερός να έχει έστω τα μισά.

Δεν ζητάω πολλά, να βουλιάξω στην απελπισία μου θέλω..να πνιγώ στη μοναξιά μου... για λίγο... τόσο όσο μου χρειάζεται, ώστε να μπορέσω να ξαναβγώ φορώντας πάλι τη μάσκα της γαλήνης και της προσωπικής ηρεμίας... και που ξέρεις... ίσως αυτή τη φορά να βγώ νικητής... της ίδιας μου της ζωής.. να νιώσω πραγματικά ελευθερos...