Σπαράζει η καρδιά περνά απο σαράντα κύματα μεταλαγμένη η αλήθεια για συμφέροντα το χάδι στα μαλλιά τ'όνειρό μας ..το ίδιο όνειρο η απόσταση βάρβαρος αδίσταχτος φονιάς "πνίγοντας" εμένα-εσένα -εμάς στον ποταμό Αχέρωντα .
Σε μιά τετράγωνη αμίλητη οθόνη ....μόνο αγγίζει η αφή , στα χείλη έν' αμυδρό χαμόγελο ξεψυχισμένη η σκέψη θολή η ματιά συντάσεις άψυχες λέξεις να στείλεις μήνυμα ...."μα το φυτίλι τρεμοπαίζει κάτω απο το λαμπόγυαλο."
Απότομα ανταριάζεται το νερό του ποταμού ξαφνικά η τρίαινα της αγάπης το θολώνει φυσά αγέρι τα πεφταστέρια γονάτισαν το δάκρυ κύλισε στο μάγουλο στα χείλη στο λαιμό η ψυχή τραγουδά ύμνο πεθυμιάς το αίμα παγώνει.
Στο κρεββάτι μας η μοναξιά άπλωσε σεντόνι ερημιάς κοιμάμαι στη μεριά σου .....να τη ζεστάνω σε ψάχνω παντού Μου λείπεις στο μαξιλάρι σου κοιμάται και ξυπνά ένα"Γιατί" ο ήλιος έφτασε στα μέσα του ουρανού μα δεν τον φτάνω.
Τα χείλη ξεράθηκαν ....τα φιλιά στέγνωσαν τα χάδια έμειναν ορφανά ξεμάκρυνες ....μάλλον τρομάζεις η σάρκα στεγνή η καρδιά αιμορραγεί τα δέντρα άρχισαν ν'ανθίζουν οι αμυγδαλιές νυφούλες Αχ ! έρωτα ...πόσα δίνεις-πόσα παίρνεις- και πόσα τάζεις.
Μένω μονάχη να σκέπτομαι..... το αύριο άραγε θα υπάρχουμε ;;Για εμένα-για σένα -για εμάς ;; Πονάω πολύ... η μοναξιά σκοτώνει η βροχή περονιάζει τα κόκκαλα τη σάρκα... απομένω δακρισμένη να ψιθυρίζω Σ'αγαπώ ....σε μένα- σε σένα-σε εμάς .
Previous
Index
Next
Flat
Εμένα-εσένα-εμάς
Edit
Reply
Quote
