Καημένε μου Ζαχόπουλε, τι σού μελε να πάθεις
Απ τα ψηλά στα χαμηλά, έπεσες για να μάθεις.
Για όλα αυτά δε φταις εσυ, φταίει ο πρωθυπουργός σου
Που Γραμματέα διάλεξε, ωσάν τον απατό σου
Χαράμι το μουστάκι σου, πάει η αντριγιά σου
Αφού σαν σκύλο σ΄ έσερνε, η Εύα η δικιά σου.
Καθόλου δε σεβάστηκες τη φίλη σου Νατάσα
μόνο σκορπούσες τα λεφτά όπου ήθελες μπαγάσα.
Και αποχαρακτήριζες ό,τι έβρισκες μπροστά σου
Γιατί 'χες εις την γκόμενα Χρήστο μου τα μυαλά σου.
Κοντό δεν εφοβήθηκες, δεν πόνεσε η καρδιά σου
Να διώξεις το κορίτσι σου, μακριά από τη δουλειά σου?
Ποτέ σου δεν στοχάστηκες το τι τση 'χες ταμένα
Και πόσα χρήματα μαζί είχατε φαγωμένα;
Τα μέσα ενημέρωσης θα πιάσουνε λαυράκι
Σα δείξουν τον Ζαχόπουλο, δεμένο με λουράκι
Να τονε σέρνει η φίλη του, μέσα εις το σαλόνι
Κι εκείνος την κορμάρα του, μπροστά του να ορθώνει
Τώρα την πιάτσα χάλασες, Ζαχόπουλε Χρηστάκι,
Και τώρα θέλει κι η γυναίκα μου να 'χει κι αυτή λουράκι.
Δεν ξανακάνω γκόμενα, αλήθεια σας το λέω,
μη πάω κιεγώ σαν το Ζαχόπουλο ή το Βαρθολομαίο!
--------------------
Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
