| Dr. Jung |
| (Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης) |
| Thu Feb 22 2007 09:21 PM |
|
Re: Skydiving ... Eπιτελος
|
Όταν υπηρετούσα στην 2 ΜΑΛ, τις μέρες που έπρεπε να κάνουμε κάποια άλματα είχε πολύ αέρα. Απέφευγαν την πτήση οι ανώτεροι αλλά τελικώς φτάσαμε σε χρονικό σημείο τέτοιο που έπρεπε να γίνουν τα άλματα. Είχε περάσει μια βδομάδα και έπρεπε.
Τελικά μας πέταξαν με δαιμονισμένο αέρα και εγώ ήμουν τυχερούλης που πήγα στο στρατιωτικό νοσοκομείο με σπασμένο γόνατο, γιατί αμέσως μετά από εμένα έφεραν έναν σε σακούλα και έναν παράλυτο. Τον παράλυτο τον ήξερα γιατί ήταν και γείτονας.
Αμφιβάλλω αν χαιρετούσαν ή ότι άλλο, πάντως μου είπαν πως στην κυριολεξία έκαναν γκελ σαν μπάλα όταν έσκασαν στο έδαφος. Είχαν μπερδευτεί. Τώρα τι σόι τύχη είναι αυτή που πέφτεις χωρίς αλεξίπτωτο αλλά τελικά είσαι ζωντανός σε αναπηρικό καροτσάκι, μόνο ο Θεός γνωρίζει.
Μπράβο σου Εύα που σ' αρέσουν αυτές οι αδρεναλίνες και επειδή δεν το κάνεις για στρατιωτικούς σκοπούς, φαντάζομαι θα το διασκεδάζεις περισσότερο κινδυνεύοντας λιγότερο. Στατιστικά δεν στέκει να σκοτωθείς.
Όσο για μένα προτιμώ την βόλτα με την μοτοσυκλέτα που έχει διπλάσιες αδρεναλίνες αλλά και περισσότερο χρόνο στην πτήση. Στατιστικά έχω αρκετές πιθανότητες να τα τινάξω στην εθνική, αλλά άμα το λέει η καρδιά σου θα σε πάω μια βόλτα. Mια φορά θα πετάξεις, είτε στο δρόμο είτε σε άλλες διαστάσεις.
Και στατιστικά δεν έστεκε να σπάσω γόνατο με αλεξίπτωτο αλλά τελικά όποιος του μέλει να πνιγεί, ποτέ του δεν πεθαίνει. Πιο παλιά όταν ήμουν μικρότερος είχα πέσει με μεγάλη ταχύτητα με μηχανή και στατιστικά δεν έπρεπε να σηκωθώ χωρίς γρατζουνιά, αλλά να με σηκώσουν 4. Θυμάμαι εκείνη την περίοδο νόμιζα πως είμαι αθάνατος ή κάτι τέτοιο.
Αλεξίπτωτο ή γαϊδούρι ή μηχανή όλοι στον άλλο κόσμο θα πάμε μια μέρα. Άμα πάμε και με το χαμόγελο στα χείλη θα είναι μια χαρά.