|
|
|||||||
|
Κατά τον Πλάτωνα οι άνθρωποι ζούμε σ’ ένα σπήλαιο δεμένοι, έτσι ώστε να είμαστε πάντα στην ίδια θέση και να μην μπορούμε να γυρίσουμε το κεφάλια δεξιά, αριστερά ή πίσω. Πίσω μας καίει κάποια φωτιά και μεταξύ της φωτιάς και ημών βρίσκεται ένα διαφανές παραβάν[ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΗΜΑΡ, τεύχος 11 Εκδόσεις ΔΙΟΝ Θεσ/νίκη]. Εμείς οι «δεσμώτες» στο σπήλαιο βλέπουμε τις σκιές που σχηματίζονται μπροστά μας από τα αντικείμενα που περνούν μεταξύ της φωτιάς και του παραβάν. Με την ομιλία ενδυναμώνεται η αντίληψη μας για τα συμβαίνονται στο σπήλαιο, αλλά οπωσδήποτε δεν έχουμε σαφή αντίληψη του τι συμβαίνει μέσα σ’ αυτό. Κι’ αυτά τα έλεγε ο Πλάτων-όχι για τους ανθρώπους της σημερινής εποχής που υφίστανται την πιο άγρια παραπληροφόρηση-αλλά για φυσιολογικούς ανθρώπους που ελάμβαναν τις εντυπώσεις τους από τον γύρω κόσμο των αισθήσεων . Αν κάποια στιγμή λύσεις τα δεσμά των φυλακισμένων στο σπήλαιο , θα δυσκολευθούν-λόγω αγκυλώσεων στον αυχένα-να κοιτάξουν δεξιά ή αριστερά. Όταν δε θα στρέψουν το κεφάλι προς τα πίσω και δουν την φωτιά είναι βέβαιο ότι θα τυφλωθούν προσωρινώς ή μονίμως. Ετσι λοιπόν δεν θα μπορέσουν να αναγνωρίσουν τα αντικείμενα, τις σκιές των οποίων έβλεπαν στον τοίχο του σπηλαίου , καθώς και τις φωνές που έφθαναν στα αυτιά τους. [Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με αυτούς που πέφτουν θύματα απαγωγής, που τους έχουν δεμένα τα μάτια και δεν έχουν πλήρη αντίληψη των αισθήσεων]. Σκεφθείτε έναν άνθρωπο που τον έχουν βάλει σ’ ένα θρησκευτικό ή ιδεολογικό «σπήλαιο» από τα παιδικά του χρόνια και δεν του επιτρέπουν να κοιτάξει αριστερά ή δεξιά ή να απελευθερωθεί. και να ανέβει στην επιφάνεια . Όταν κάποτε απελευθερωθεί και αντιμετωπίσει την πραγματικότητα του είναι δύσκολο να την πιστέψει και επανέρχεται δρομέως στο σπήλαιο-εν προκειμένω στο μύθο που του έχουν πλάσει για το θεό και τον κόσμο-διότι εκεί αισθάνεται ασφαλής.. Χρειάζεται μεγάλη δύναμη για να μπορέσει κανείς ν’ απελευθερωθεί από τα δεσμά του «σπηλαίου», των προκαταλήψεων, δεισιδαιμονιών, παραμορφώσεων, αμάθειας που βιώνουμε μέσα μας από τα παιδικά μας χρόνια. Όταν μάλιστα ορισμένοι σκοταδιστικοί κύκλοι, που ελέγχουν τα σύγχρονα ΜΜΕ-Ψυχαγωγίας, χειραγωγούν τη σκέψη μας με τα ναρκωτικά, την τηλεόραση, το “Big Brother” κ. α , τότε αντιλαμβάνεσθε πόσο δύσκολο είναι να απελευθερωθούν οι «δεσμώτες» των σπηλαίων. Μόνον ισχυρές προσωπικότητες απελευθερώνονται από τα δεσμά (λ. χ Ορφεύς, Σωκράτης, Πυθαγόρας , Απολλώνιος Τυανεύς κ. α) που βγαίνουν έξω από το σπήλαιο για να διδάξουν στον κόσμο την Αλήθεια . Η Ελένη κάνει προσπάθειες , αλλά δεν βγαίνει απο το σπήλαιο. Η διαμονή στο σπήλαιο είναι ο κόσμος των αισθήσεων. Ο επάνω κόσμος είναι ο κόσμος της Γνώσης και της Ευδαιμονίας. Αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνον με την Παιδεία. Την Ελληνική Παιδεία. Κ. Χ. Κωνσταντινίδης Υποστράτηγος ε. α |