|
|
|||||||
|
Εμείς οι Έλληνες είμαστε πραγματικά τυχεροί άνθρωποι γιατί η γλώσσα μας, μας προσφέρει την δυνατότητα να εκφράσουμε τα αισθήματά μας (ειδικά όσοι έχουν και το χάρισμα να την πλάσουν με ευχέρια!) με μια απλότητα και με μια ομωρφιά ασυναγώνιστη από κάθε άλλη γλώσσα του κόσμου! Δείτε παρακάτω. Να είστε καλά. ------------------------------------------------------------------------- Το τραγούδι της ξενητιάς. Μπιθικώτσης Γρηγόρης Μουσική/Στίχοι: Θεοδωράκης Μίκης/Θαλασσινός Ερρίκος Φεγγάρι, μάγια μου ’κανες και περπατώ, και περπατώ στα ξένα Είναι το σπίτι ορφανό, ορφανό αβάσταχτο το δειλινό, και τα βουνά και τα βουνά, και τα βουνά κλαμένα Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί να πάει στη μάνα υπομονή Στείλ’ ουρανέ μου ένα πουλί ένα χελι-, ένα χελιδονάκι Να πάει να χτίσει τη φωλιά, αχ τη φωλιά στου κήπου την κορομηλιά, δίπλα στο μπα- δίπλα στο μπα-, δίπλα στο μπαλκονάκι Στείλ’ ουρανέ μου... Να πάει στη μάνα υπομονή δεμένη στο, δεμένη στο μαντήλι Προικιά στην αδελφούλα μου, αδελφούλα μου και στη γειτονοπούλα μου γλυκό φιλί γλυκό φιλί, γλυκό φιλί στα χείλη Στείλ’ ουρανέ μου... |