Το μεγάλο πρόβλημα του μουντιάλ δεν είναι οι οβραίοι. Είναι το ότι παραδοσιακά ποδοσφαιρικές χώρες δεν πηγαίνουν λόγω λίγων θέσεων στην τελική φάση. Και πηγαίνουν άλλες τριτοκοσμικές για να είναι... δίκαιη η FIFA.

Σκωτία, Δανία, Νορβηγία, Ρωσία, κι ένα σωρό άλλες χώρες με ιστορία στο ποδόσφαιρο και ισχυρές εθνικές ομάδες, αφήνουν την θέση τους στην αθλιότατη ομάδα της Σαουδικής Αραβίας που συμμετέχει σε όλα τα μουντιάλ κάνοντας τρελές εισπράξεις (από 3 γκολ και πάνω), στην Κορέα, την Γκάνα και ένα μάτσο άλλους που ανακάλυψαν το... ποδόσφαιρο το 2006, στερώντας από εμάς δυνατές αναμετρήσεις και αγώνες με ενδιαφέρον. Μόνο οι Καναδοί και οι Παλαιστίνιοι λείπουν. Για να είμαστε δίκαιοι, ακόμα και η εθνική ομάδα της Τουρκίας είναι 100 φορές ισχυρότερη από αυτές. Αλλά ούτε αυτή πήγε μουντιάλ.

Οι μόνοι που έχουν προοπτικές βελτίωσης στο μέλλον απ' όλους αυτούς είναι οι ΗΠΑ και οι Αυστραλοί αν ρίξουν λίγα λεφτά. Οι άλλοι -μη ποδοσφαιρικοί- δεν έχουν καμία ελπίδα αναγνώρισης, ούτε και κατάκτησης μουντιάλ ούτε σε 250 χρόνια. Αλλά αυτό βέβαια μας υποχρεώνει να παρακολουθούμε προ-καταδικασμένα παιχνίδια όπως το Τσεχία-ΗΠΑ που δεν χρειάζεται και μαντικές ικανότητες για να προβλέψεις το αποτέλεσμα.

Αυτά είναι πλήγμα για ένα μουντιάλ. Αν πρέπει να πηγαίνουν οι καλύτεροι, τότε να πηγαίνουν οι καλύτεροι, οι ισχυρότεροι. Το σύστημα πρόκρισης στην τελική φάση πρέπει να αλλάξει. Να υπάρχει όμιλος με Δανία, ΗΠΑ, Κορέα, Σαουδική Αραβία, Σκωτία, Τουρκία, και τότε να δούμε ποιοί δύο θα έπαιρναν εισητήριο για το μουντιάλ.

Ας δούμε λίγο μπάλα της προκοπής κι ας κρατάνε ότι σημαίες θέλουν. Ίσως να είχε την σημαία στην επικαλαμίδα συμβολικά, για να τονίσει ότι οι εβραίοι είναι για κλωτσές.

Υ.Γ
Οι διαιτησίες είναι ένα άλλο ζήτημα. Μόνο ο Καζναφέρης λείπει από το μουντιάλ της Γερμανίας.