Θα αναφέρω ενα μικρό περιστατικό που μου συνέβη λίγες μέρες πρίν της γιορτές.
Πήγαινα στο σπίτι μου μετά απο επισκεψη στούς γονείς μου και θυμήθηκα πως δεν είχα πιπέρι. Και το γουστάρω πολύ το άτιμο, μέχρι και στα λαχανά μου βάζω!

Σταματάω λοιπόν στο πρώτο κατάστημα που βρήκα, το επονομαζόμενον "Super Market Ανδρικόπουλος", πήρα ενα φακελλάκι πιπέρι των 50 γραμμαρίων και πήγα να πληρώσω χωρίς να προσέξω την τιμή.

"1.29 euro" μου λέει η κοπέλλα. Τι να κάνω, ντράπηκα να το παρατήσω κι έτσι το πλήρωσα και έφυγα.
Σημειώνω πως η συσκευασία ήταν ελληνική και κόστισε 1.29 euro επαναλαμβάνω, το φακελλάκι των 50 γραμμαρίων που μέχρι πρότινος είχε μόνο 25 δραχμές απ ότι μου είπαν αργότερα.

1.29e x $1.47 = $1.90 περίπου. Τ' ακούτε ελληνοαμερικανίσκοι; Ακούμε να λέτε!!

Παραπονιέστε πως έχει ακρίβεια και στην Αμερική. Ναί έχει,- σε σύγκριση με την δεκαετία του '80 και του ΄90-, το ψυγείο σας όμως είναι γεμάτο με NY sirloins και δεν φοβάστε να στείλετε τις γυναίκες σας στα μαγαζιά να περάσει η ώρα τους, έστω κι αν χαλάσουν ενα κατοστάρικο στην καλύτερη περίπτωση.

Σας πειράζει που η βενζίνη έφτασε $3.30 το γαλόνι απο $1.40 που ήταν πρόπερσυ, δεν σκεφτόσαστε όμως πως αλλού την πληρώνουν 4.40e x $1.47 = $6.47 και με μεροκάματα άθλια έως τρισάθλια.
Το πετρέλαιο φτάνει στην Ελλάδα με τελική τιμή πολύ χαμηλότερη απο αυτήν που φτάνει στο New Jersey αλλά καταλήγει στο ντεποζιτό μας στην διπλάσια.
Τι να λέμε τώρα, πως ένα σπίτι και μάλιστα μονοκατοικία στο Long Island που είναι ένα απο τα πιό ακριβά μέρη για αγορά ακινήτου στοιχίζει 400 με 500,000 δολλάρια τη στιγμή που όλοι μας άνετα κάνουμε το λιγότερο $80,000 τον χρόνο;
Εδω ρε ο κοσμάκης πληρώνει ενα κολοδιαμέρισμα 80τμ 250.000 ΕΥΡΩ και κάνει ο άνθρωπος 15.000e τον χρόνο.

Αντε πάρε αυτοκίνητο και τι αυτοκίνητο, αυτά τα γαλλικά με τα 1400 κε που μουγκρίζουν σαν τραίνα μόλις περάσεις τα 100. Στη Γαλλία είναι φθηνά, εδω μας τα πασάρουν -παρανόμως πάντα, δεν χρειάζεται να το λέμε συνέχεια- στην εορταστική τιμή των 20,000e και πάνω , όσο δηλαδή κάνει ένα σίγουρο και γερό αυτοκίνητο Buick Century των 3,8 λίτρων .

Εδω φτάνουμε στον κακοδιαχειρισμό του δημοσίου χρήματος, του οποίου η σπατάλη δημιουργεί έλλειμα, το οποίο με τη σειρά του δημιουργεί ανάγκες ζωτικές για την λειτουργία του κράτους και συνέπεια έχει την αφαίμαξη των πολιτών, και ταυτόχρονα μια αλλυσιδωτή έκρηξη ακρίβειας και αισχροκέρδιας που δεν δαμάζεται μακάρι να έχεις τον Μωϋσή μπάρμπα.