|
|
|||||||
|
Ξεχωριστή προσωπικότητα ο Χριστόδουλος η οποία πιστεύω μένει αξέχαστη και αν ζυγίσει κανείς τα υπέρ και τα κατά τότε τα θετικά του έργου του είναι πολλά περισσότερα. Ένας εκπρόσωπος μίας θρησκείας πολύ προγενέστερης από αυτόν και θα ήταν άδικο να κριθεί για τις αμαρτίες των πολλών, όπως δηλαδή ορίζει ο ιδρυτής της θρησκείας μας. Ήταν άξιος συνεχιστής μιας μακράς παράδοσης με πολύ βαριά σύμβολα και μετέφερε λίγο από την λαμπρότητα των ανδρών της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του Βυζαντίου, γι' αυτό και έτυχε τέτοιας αγάπης και αποδοχής από τον κόσμο. Τον έπνιγε το άδικο και οπωσδήποτε αγαπούσε την Ελλάδα που στο όραμα είχε μία μακρά πορεία ελπίδας προς ένα καλύτερο μέλλον, που στο δρόμο θα είχε και λασπωμένες λακκούβες ως μη προβλέψιμα εμπόδια έτσι ώστε να τον κρίνουν κάποιοι για τη ζωή του στα φοιτητικά χρόνια, αλλά άλλος ένας κανόνας της θρησκείας μας είναι να αποφεύγουμε τις κρίσεις γενικώς, κάτι που επιμελώς ξεχνάμε πολλές φορές στην ζωή μας όλοι μας ανεξαιρέτως. Όλοι αναγνώρισαν έναν αγνό πατέρα στο πρόσωπό του και ήταν μια επιτυχία γι' αυτούς που τον επέλεξαν, ελπίζω να κάνουν μια παρόμοια επιλογή στην σύνοδο. Αλλά επειδή είμαι ως γνωστόν και λίγο ατίθασος χαρακτήρας ως μέλος της πιο απίθανης φυλής του κόσμου και έχω την βεβαιότητα εώς βαθιά πεποίθηση ότι του άρεσαν τα ανεκδοτάκια θα πω κι εγώ μια προσευχή, αλλά με κάθε σεβασμό θα πω "ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει". Ελπίζω να περνάει καλά εκεί στο βασίλειο των ουρανών και θα προσπαθήσω όσο περνάει από το χέρι να μην ξεχαστεί το όνομά του εύκολα από την νεότερη ελληνική ιστορία. Θεός σχωρέσ' τον. |