| USAfilofovos |
| (enthusiast) |
| Fri May 30 2008 03:26 PM |
|
Re: Η ΠΙΟ ΜΑΥΡΗ ΚΟΛΑΣΗ...
|
Quote:
"Και μετεμελήθη ο Κύριος ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γης, και ελυπήθη εν τη καρδία αυτού." (Γένεσις 6:6)
Κάπως έτσι πρέπει να είναι...
Εδώ και πολλά χρόνια με απασχολεί ιδιαίτερα μια οριακή θέση, ενός ανθρώπου με οριακή μοίρα, μετά τη δοκιμασία της οποίας συνέχισε να είναι άνθρωπος (σε κάτι τέτοιους δίνω βάση) :
"... αφού υπήρξε ¶ουσβιτς, σημαίνει πως δεν υπάρχει Θεία Πρόνοια" - ή κάπως έτσι, το λέω από μνήμης-
(Από το "Εάν αυτός είναι ο ¶νθρωπος" του Πρίμο Λεβι")
Αυτή η θέση δεν νομίζω να εμπεριέχει το απλοϊκό νόημα της πρώτης εντύπωσης. Δεν είναι άρνηση του Θεού, αλλά μάλλον άρνηση του προνομίου της ελευθερίας στον άνθρωπο -κτήνος.
Οι κοινωνίες μας δεν επισημαίνουν και δεν ασυλοποιούν τον άνθρωπο - κτήνος. Αντίθετα είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να τον κάνουν να ορίζει τις μοίρες. Η Δημοκρατία (με τη γνώση μαζί) είναι η τελευταία μας ελπίδα.