| Sardanapalos |
| (member) |
| Tue Jul 01 2008 09:17 AM |
|
Re: Αφιερωμένο σ' αυτούς που μεγάλωσαν σαν παιδιά
|
Εγώ θυμάμαι μια φορά στην πρώτη δημοτικού που παίζαμε με τα παιδιά της γειτονιάς, όπως ήμουν σκυμμένος πάνω απο μια κοπελίτσα και παρίστανα τον γιατρό
, ήρθε ο συνομηλικός μας αδελφός της απο πίσω και κατούρησε πάνω στο κεφάλι μου.
Φυσικά χαμός, κακό, πλακωθήκαμε στο ξύλο κι ο καϋμένος φώναζε πως έπαιζε τον πυροσβέστη.
Αφού ηρέμησαν τα πνεύματα μετά απο λίγη ώρα, πάλι όλοι μαζί για να συνεχίσουμε το παιχνίδι. Κάπου τον πετυχαίνω όπως τον ήθελα και του ρίχνω με τη σφεντόντα και ο διάολος η πέτρα τον βρίσκει στο κεφάλι. Αίματα, φωνές, νοσοκομείο -πιστεύω ακόμα μέσα είναι- ....παίζαμε Δαυϊδ και Γολιάθ εγώ.
Πρώτη φορά το σκέφτομαι έτσι, είχα την τάση απο τότε φαίνεται!
Το άλλο πρωϊ αμέσως μετά την έπαρση της σημαίας, με φώναξε ο διευθυντής μπροστά και παρουσία όλου του σχολείου έφαγα ένα χαστούκι που έπεσα κάτω λιπόθυμος.
Ας γύριζαν εκείνα τα χρόνια κι ας με χαστούκιζε κάθε 15 λεπτά επί 6 μήνες και χειρότερα!
Υ.Γ. Εσύ Γιουσουρούμ έχεις καμμιά ιστορία απο τα παιδικά σου χρόνια; Η γεννήθηκες γέρος;