|
|
|||||||
|
Ιδού λοιπόν η εποχή των συμπλεγμάτων. Είναι τα οράματα που λείπουν «διότι», «δεν» και τα λοιπά, είν' ο φόβος, όχι τίποτα σπουδαίο φυσικά, μα που μας κάνει ξαφνικά, για ό,τι υπάρχει ένα γύρω να μη δίνουμε μια και «Να, να , να!...» Όλα αλλάζουν, ξαναλλάζουν κι αλαλάζουν. Ένας κόσμος σαν κοπάδι αλαφιασμένο τριγυρνά. «Το λουλουδάκι αυτό δεν ήταν για μας. Το κόψαμε, το φάγαμε και το φτύσαμε μετά»**. Άλλα για τέτοια θα λέμε τώρα? Ε, όχι δα! Εμείς «Να, να , να!...»...... einai nanos o Ploutonas lene, alla an exeis orexi ena taxidaki tha eine panta eyprosdekto kai oi akatadektoi as kathonte sta ayga tous.Vres pliroma kai fygame!!
|