Θλιβερό είναι να μην έχεις νερό να πιείς.
Τα υπόλοιπα είναι για γέλια.

Δυστυχώς η πραγματικότητα λέει ότι ο στρατός των Αθηνών είναι ο μόνος υπαρκτός στρατός, καθώτι η περισσότερη από την μισή Ελλάδα κατοικεί εκεί, εκτός του ότι μας μαστίζει η υπογεννητικότητα. Ας συμβιβαστούν με την ιδέα γιατί οι καιροί είναι πονηροί και είμαστε λίγοι, με ή χωρίς τους ακρίτες. Όλοι μαζί 500.000 στρατός είμαστε με το ζόρι. Δεν αξίζει να διψάει ούτε ένας, εκτός αν βρισκόμαστε στο Αφγανιστάν.

Αν δεν θέλουν οι ακρίτες να έχουμε στρατόπεδα στις πόλεις, στα νησιά ή όπου αλλού, ευχαρίστως να τον διαλύσουμε. Έτσι κι αλλιώς επανδρώνεται με μαλάκες από το Περιστέρι την Νίκαια και την Κυψέλη στην συντριπτική πλειονότητα. Άλλο που δεν θέλανε να τον καταργήσουμε εντελώς, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Βέβαια εσύ έχεις το δικαίωμα να πιστεύεις ότι θέλεις για τους ακρίτες, αλλά κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να σε πάρει στα σοβαρά. Αν μιλούσαμε στα σοβαρά για τους ακρίτες του Παλαμπά για παράδειγμα, πολύ αμφιβάλλω αν αυτοί οι 14 άνθρωποι που ζούνε εκεί, παίζει ρόλο αν είναι δυνατοί ή όχι. Το αν αυτοί οι 14 ζούνε εκεί αποκλειστικά χάρην του λαθρεμπορίου, είναι θέμα άλλης συζήτησης γιατί θα μου πεις ότι έχω άποψη για τα πάντα. Αυτή όμως είναι η σκληρή πραγματικότητα. Στο μόνο που ήταν σε κάτι αποτελεσματικοί, ήταν να μας διψάσουνε μέχρι βλαστήμιας.

Να μιλούσαμε σοβαρά περί της δύναμης των ακριτών, εφόσων αυτή υπήρχε, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Αλλά δεν μπορώ να πετάω moto "δυνατοί ακρίτες, δυνατή Ελλάδα", ενώ ξέρω ότι είναι παραμύθια του Υπουργείου αμύνης για να εμψυχώνει το στράτευμα στις αφίσες. Αυτά τα υπερεθνικιστικά παραλληρήματα είναι για κλάματα, ειδικά αν προέρχονται από νέους ανθρώπους. Ξύπνα Νικόλα, δεν υπάρχουν ακρίτες. Πάει πεθάνανε, πήγαν κι αυτοί Αθήνα (όχι ψέματα, οι περισσότεροι Ηπειρώτες πήγαν Γερμανία).

Καιρός να αντιμετωπίσετε τον αληθινό κόσμο. Αυτόν χωρίς τους ακρίτες.