Αρχαίον πνευμ' αθάνατον, αγνέ πατέρα
Τού ωραίου, τού μεγάλου και τού αληθινού,
Κατέβα φανερώσου και άστραψε εδω πέρα
Στη δόξα της δικής σου τής γής και τ' ουρανού.

Στό δρόμο και στο πάλαιμα και στο λιθάρι
Στών ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
Καί με τ' αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
Και σιδερένιο πλάσε κι άξιο κορμί.

Κάμποι, βουνά καί πέλαγα φέγγουν μαζί σου,
Σάν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
Καί τρέχει στον ναόν εδώ προσκυνητής σου,
Αρχαίον πνεύμ' αθάνατον, κάθε λαός.

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ