Τι μέλει γενέσθαι…! Του Βάιου Φασούλα
Συναντήσεις, συμφωνίες, «καμικάζι», είναι απ’ τα ελάχιστα χαρακτηριστικά των ημερών του Δεκέμβρη που απασχολούν τους «δυο κόσμους»: Της Ανατολής και της Δύσης. Ο ένας κόσμος «ζει» για να ζει ο άλλος. Ο ένας ευημερεί και ο άλλος καταστρέφεται. Στον δεύτερο κόσμο, στη Δύση, ανήκει και η Ελλάδα και έχει πλέον καταστεί μια ισχυρή Χώρα από κάθε άποψη, όπως λένε. Και ήταν λογικό να γίνει ισχυρή, αφού η μουσική Μούσα βοήθησε τη σημερινή κυβέρνηση να αναδειχτεί σε ενορχηστρωμένη κομπανία και να προχωρά με ρυθμούς χωρίς φάλτσα. Σίγουρα ο κυβερνόκοσμος (κόσμος του Πασόκ) κάτι έχει πάθει και για το τι μέλει γενέσθαι της Πατρίδας μας, έχουμε την άποψη ότι οι οιωνοί της φαίνονται δυσοίωνοι. Τα κάλλη της Ελλάδας ξεπουλιούνται συνεχώς στα παζάρια της Δύσης υπό την εποπτεία άλλων μαεστράδων του δυτικού βάλτου. Βάλτος ή κοινωνικό έλος που αν πέσει κάτι μέσα δε βγαίνει με τίποτα εκτός από… θαύμα ή ανθρώπινη δύναμη πλαισιωμένη από αξιοπρέπεια, ουμανισμό και δικαιοσύνη. Χαρακτηριστικά που οι ενορχηστρωμένες και…άφαλτσες κομπανίες δε διαθέτουν. Τελικά ποιο φαίνεται να είναι το τι μέλει γενέσθαι της Ελλάδας;
Η περιβόητη συμφωνία της Βόννης(άλλοτε πρωτεύουσα της σημερινής Γερμανικής αυτοκρατορίας)διέγραψε την πορεία και την τύχη του λαού του Αφγανιστάν αφού η μετά Ταλιμπάν εποχή ξεκίνησε. Μια νέα εποχή που δεν χρειάζεται να πάμε στην Κεντρική Ασία για να τη δούμε όσο τα απομεινάρια απ’ τους βομβαρδισμούς στα Βαλκάνια αποτελούν τη μετά χιτλερική εποχή, η οποία μεταφέρθηκε στην Κεντρική Ασία και στη συνέχεια στη Μέση Ανατολή.
Πέρα από όποιες αρνητικές και επικίνδυνες διαστάσεις που παρουσίασε και παρουσιάζει ο Κροίσος καταζητούμενος και άλλοτε συνεργάτης των Η.Π.Α., Μπιν Λάντεν, δεν παύει να είναι το πρόσωπο της ημέρας. Κατά τη διάρκεια των δυο «μονομάχων» (δυτικοί και τρομοκράτες) και των θερμών αντιπαραθέσεων που στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες συνανθρώπους μας, τόσο οι επισημάνσεις όσο και οι δηλώσεις του Σαουδάραβα ότι πρέπει να λυθεί το πρόβλημα στη Μέση Ανατολή, εσκεμμένα ή μη μετέφεραν την… τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή που εδώ και δεκαετίες ταλανίζεται. Βέβαια δεν θα τον χαρακτηρίσουμε «σοφό» και ούτε δίκαιο αλλά δε θα φορτώσουμε μ ό ν ο στους ώμους του τη δολοφονική επίθεση στις Η.Π.Α. στις 11 του Σεπτέμβρη και αντίστοιχα βγαίνει και συνωμότης όσο δεν ξεσκεπάζει τη βρωμιά και συνενόχους.
Παρόλα αυτά θεωρούμε ότι ο Μπιν Λάντεν, όπως στο παρελθόν, έτσι και τώρα χρησιμοποιείται για εγκληματικούς σκοπούς και με τις ως τώρα ενδείξεις, πολύ φοβούμαστε ότι είναι ο «πρωταγωνιστής αγνώστων συμφερόντων». Η μη σύλληψή του αποτελεί τραγελαφικό και ποταπό φαινόμενο της εποχής μας και παρά το γεγονός ότι η Η.Π.Α. σαν πρώτη δύναμη έχει ρεζιλευτεί ανεπανόρθωτα και μάλιστα τη στιγμή που η τεχνολογία πραγματοποιεί συνεχώς τεράστια άλματα και το Αφγανιστάν ισοπεδώθηκε, η μη σύλληψή του είναι μεγάλο ερωτηματικό…!
Τις ίδιες μέρες (για την ιστορία, πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη 2001) το τι μέλει γενέσθαι της Κύπρου διαδραματίστηκε με τη συνάντηση στα κατεχόμενα, των Ντεκτάς και Κληρίδη. Παρεμπιπτόντως σημειώνουμε: Την«Μακεδονία» εμείς οι Έλληνες τη λέμε Φυρόμ και την κατεχόμενη Κύπρο «ψευδοκράτος» του Ντεκτάς…! Θα μείνουμε προς το παρόν με τη γεύση της συνάντησης, δεν περιμένουμε θεαματικά αποτελέσματα ακόμα και από τη συνάντηση τον ερχόμενο Γενάρη παρουσία του πρόσφατα βραβευμένου με Νόμπελ Ο.Η.Ε. και Κόφι Ανάν.
Εν κατακλείδι οι δακτυλοδεικτούμενοι «καμικάζι» της Μέσης Ανατολής που ενεργοποιούνται, ανέκαθεν αντιμετώπιζαν το δυτικό δάχτυλο της διάκρισης. Σήμερα παίρνουν ξεχωριστή διάσταση και αναλυτές και διάφοροι επιστήμονες προσπαθούν να «αναλύσουν» τους λόγους που τους οδηγούν σε διάφορες τρομοκρατικές ενέργειες, έτσι ώστε η διεθνή κατακραυγή να είναι σε βάρος τους και καθολική. Βέβαια στα τετρακόσια χρόνια Οθωμανικής σκλαβιάς δεν υπήρχαν ούτε Λάντεν, ούτε τρομοκράτες, ούτε Αμερικάνοι ούτε Ευρωπαίοι και πολύ περισσότερο δεν υπήρχαν επιστήμονες για να αναλύσουν γιατί τότε οι Έλληνες προτιμούσαν το θάνατο παρά τη σκλαβιά…! Τουλάχιστον σαν Έλληνες δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τη λευτεριά μας την χρωστούμε στους Πατριώτες του 21 μεταξύ κι αυτών που επέλεγαν τον αυτοπυρπολισμό αντί τον εξανδραποδισμό.
Δε σημαίνει ότι είμαστε υπέρ των ενεργειών των «καμικάζι» Παλαιστινίων, αλλά δεν παύει να αποτελεί έναν δικό τους τρόπο πάλης και αγώνα για τη λευτεριά τους ενάντια σ’ έναν από τους πιο ισχυρούς στρατούς της γης. Αυτό όφειλε ο δυτικόκοσμος να το λύσει εδώ και τριάντα και πλέον χρόνια όπως όφειλε να λύσει και το πρόβλημα της Κύπρου. Το στρατηγικό μυαλό της δύση άλλαξε πορεία. Μετά το Αφγανιστάν δεύτερος στόχος ο Γιασέρ Αραφάτ. Η εισαγόμενη τρομοκρατία, ιδικά τώρα, δεν γίνεται τυχαία. Ούτε η συνάντηση των ηγετών της Κύπρου. Στον κόσμο μας, στο κόσμο της Δύσης, τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Είναι συντονισμένες προσπάθειες δεκαετιών και στοίχισαν πολλά σε ολόκληρους λαούς. Είναι προσπάθειες του ισχυρού επί των αδύνατων και έχουν ήδη διαγράψει το τι μέλει γενέσθαι και στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο και στον κόσμο γενικότερα.

Ε.Ε. - Γερμανία – Δεκέμβρης 06 2001 email: vaios@fasoulas.de