| Sardanapalos |
| (member) |
| Sat Dec 22 2007 02:09 AM |
|
Λίγες θλιβερές σκέψεις...
|
Δεν ξέρω τι περίμενα, αλλά κάτι με έσπρωξε προχτές το απόγευμα να γυρίσω την τηλεόραση στο κανάλι της Βουλής, για να παρακολουθήσω λίγη από τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Μάλλον ήταν η περιέργεια να διαπιστώσω πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα από τα πρώτα μεταδικτατορικά χρόνια, όταν οι πρώτοι κοινοβουλευτικοί συντάκτες είχαν ανακαλύψει ότι δεν χρειαζόταν και μεγάλη προσπάθεια για να καλύψουν τη σχετική συζήτηση. Προκαταβολικά γνωστό ήταν και το πνεύμα και η επιχειρηματολογία.
Για τη συμπολίτευση - την όποια συμπολίτευση, όπως αποδείχτηκε μετά και το 81 - ο εκάστοτε προϋπολογισμός ήταν «αναπτυξιακός, αντιπληθωριστικός και κοινωνικά δίκαιος». Αντίθετα για την αντιπολίτευση - την όποια αντιπολίτευση - ήταν «αντιαναπτυξιακός, πληθωριστικός και κοινωνικά άδικος». Και μπορεί ορισμένοι από τους εκατέρωθεν ομιλητές να έδιναν στον λόγο τους κάποιο προσωπικό τόνο, αλλά εκείνο που βασικά κυριαρχούσε ήταν το αφοριστικό «μαύρο ή άσπρο» που χαρακτήριζε την πολιτική αντιπαράθεση.
Και το οποίο εξακολουθεί να τη χαρακτηρίζει και σήμερα, με μοναδική ίσως διαφορά ότι στις μέρες μας η αφοριστική αυτή αντιπαράθεση είναι και αφόρητα πιο ανιαρή από όσο ήταν τότε. Εχουν λιγοστέψει, βλέπετε, οι φωνές εκείνες που, άσχετα από πολιτική τοποθέτηση, έχουν να προσφέρουν κάτι περισσότερο από μια ανιαρή επανάληψη ορισμένων κοινότοπων κομματικών θέσεων. Κοντά στα άλλα στραβά δηλαδή ο πολιτικός διάλογος πάσχει και από τη φτώχεια η οποία χαρακτηρίζει τη Βουλή μας, καθώς η πολιτική έχει πάψει να ελκύει τους καλύτερους, τους ικανότερους και τους σοβαρότερους όπως ως έναν βαθμό συνέβαινε άλλοτε.
Και το χειρότερο είναι πως δεν βλέπω ποιος και με ποιον τρόπο μπορεί να ανατρέψει την πραγματικότητα αυτή. Οταν τα τηλεοπτικά μέσα «διαφημίζουν» τον κάθε φωνακλά, όταν τα κόμματα επιλέγουν πρόσωπα του life style για να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτιά τους κι όταν το εκλογικό σώμα σπεύδει αυτούς να υπερψηφίσει, τότε το μόνο βέβαιο είναι πως ο δρόμος που έχουμε πάρει είναι αδιέξοδος. Και πως δείχνοντας ο ένας τον άλλο ως υπεύθυνο απλώς επιβεβαιώνουμε την ανικανότητά μας να αλλάξουμε επιτέλους δρόμο.
Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
bartzinopoulos@hotmail.com
"Τα Νέα"