Εγώ δεν είμαι τόσο επιεικής όσο εσύ. Ημουν όμως χειρότερος απο σένα σε θέματα που αφορούσαν την Ελλάδα....μέχρι που μετά απο 30 χρόνια ήρθε η αποφράδα ημέρα.

Είναι αρκετοί αυτοί που όταν καταφέρονται κατά του κρατούντος ελληνικού "κοινωνικού" συστήματος, κόπτονται πως το κάνουν γιατί δήθεν θέλουν να καλυτερεύσουν τα πράγματα, να εκπαιδεύσουν τον έλληνα, να εκπολιτίσουν τους βαρβάρους.
Εγώ απο την άλλη δεν δίνω μια δεκάρα, δεν μ' ενδιαφέρει ρε αδερφέ, όπως στρώνει ο καθένας θα κοιμηθεί. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα....

Εφαγα τη ζωούλα μου σε μακρυνά μέρη χωρίς ποτέ να πειράξω κανέναν ή να ενοχλήσω τον διπλανό μου. Απο 15 χρονών είχα χαραγμένη στη μνήμη μου την Ελλάδα που ήταν και άφησα πίσω.
Ζούσα με το όνειρο της επιστροφής κάτι για το οποίο έχω σκυλομετανοιώσει αλλά οι συνθήκες δεν μου στάθηκαν ευνοϊκές και πιστεύω πως θα ζήσω με τον καϋμό μιας πατρίδας που έχασα και μιας άλλης που δεν είναι αυτή που νόμιζα πως ήταν.
Ναι ναι, εγώ ήμουν αυτός που όταν έπαιζε ο αμερικανικός εθνικός ύμνος, σιγοψιθύριζε τον ελληνικό, που είχε την ελληνική σημαία υψωμένη μέρα νύχτα έξω απο το σπίτι του, που γινόταν έξω φρενών όταν κάποιος -πιο πεπειραμένος- ομογενής έλεγε το παραμικρό για την την μακρυνή "μητέρα".

Οταν γύρισα έδινα προτεραιότητα στους πεζούς μέχρι σημείου να με βρίζουν οι πισινοί (κόλοι), σταματούσα στη διασταύρωση για να περάσει ο άλλος, δεν πέταγα ούτε τρίχα έξω απο τ' αμάξι μου και δεν άφηνα ούτε τα χνάρια μου στις παραλίες.

Μέχρι που γνώρισα την πραγματικότητα όταν θέλησα να στρίψω αριστερά και δεν μ' άφησε κανείς να περάσω με αποτέλεσμα να χάσω την εξοδό μου, όταν περίμενα στη διασταύρωση 15 λεπτά μέχρι που αποφάσισα να γίνω καμικάζι, όταν του άλλου τού 'φυγαν τα μπάζα στην "εθνική οδό" και μούρθαν στο παρμπρίζ και όταν πήγα στην παραλία και πάτησα τα κόπρανα που άφησε ο απόγονος του Περικλή το προηγούμενο βράδυ.

Οταν τα κολόπαιδα δεν θέλουν να πάνε στο στρατό και οι γονείς τους τα σιγοντάρουν, όταν τα σκουπίδια είναι τόσο συνηθισμένα όσο και το καθημερινό φαγητό, όταν κινδυνεύεις 4-5 φορές την ημέρα να σκοτωθείς οδηγώντας, όταν όλοι τα παίρνουν (που εύχομαι να τα χαλάσουν σε φάρμακα), όταν η λογική -όπου υπάρχει- κρύβεται γιατί φοβάται την ισχύ του παραλόγου.
Οταν σήμερα κι όλας το πρωϊ το διπλανό έκτρωμα έφερε και άφησε αμμοχάλικο μπροστά στην πόρτα μου και αφού το μετέφεραν με το καροτσάκι και τον ρώτησα τι θα γίνει με τη σκόνη και τη λάσπη μου απάντησε...."Οταν βρέξει θα πάει πιο κάτω το νερό"....δηλαδή στου παρακεί την πόρτα.
Κουράστηκα ρε μεγάλε να αντιδικώ με τον κάθε αλήτη, σταμάτησα πιά να δίνω σημασία και απλά μειδιώ με περιφρόνηση....και το δείχνω!
Αφήνω απ' έξω την άδικη και ελεεινή μεταχείρηση απο κάθε λογής υπηρεσιούλα και υπαλληλάκο γιατί αυτά είναι γνωστά πράγματα και κυκλοφορούν με όλες τους τις παραλλαγές στους ομογενειακούς κύκλους,αλλά είναι κάτι το φυσιολογικό για τους ίδιους τους ντόπιους (με μια εξαίρεση της τάξης του 32% φυσικά).

Τι είναι πατρίδα; Ενα αδιαίρετο σύνολο γής, ανθρώπων, κράτους και συνηθειών.
Αν είναι μόνο το χώμα τότε να πεθάνω για την πατρίδα, αν όμως είναι τα υπόλοιπα ...thanks but no thanks and i dont give a damn about what anybody says!

Υ.Γ. Το βίντεο περιέχει μια μεγάλη NeoElliniki ανακρίβεια...."Ο έλληνας αγαπάει την πατρίδα που βρωμίζει κλπ κλπ...."
Οταν η πατρίδα αγαπάει τα παιδιά της αυτη η αγάπη ανταποδίδεται με το παραπάνω. Σ' αυτή τη χώρα η πατρίδα μισεί τα παιδιά της και η ανταπόδοση είναι εμφανής στην καθημερινή λειτουργία του κοινωνικού μηχανισμού. Οταν λες στον άλλο ...."μα αυτό βλάπτει την χώρα".....σου απαντά....."δεν πηδιέται η χώρα έτσι που την έκαναν"....και σαν καλός κοπρίτης βγάζει απ' έξω τον εαυτό του!