Σφράγισες των ματιών μου τους κανθούς
να μην μπορεί το δάκρυ να ξανακυλήσει
έστρωσες στο διάβα μου αειθαλείς ανθούς
και έστειλες τον έρωτα να με αποπλανήσει.

Τον δρόμο για τον Γολγοθά μου έφραξες
σκόρπισες με τ' αγεροφύσημα την θλίψη
τον πόνο μου αφουγκράστηκες και έκλαψες
και όλη την πίκρα μου κατάφερες να πνίξεις

Κι ακροβατώντας στις παρυφές του λογισμού
ριγώ μπρος στην υπέρτατη αγάπη που βιώνω
το απαλό το χάδι σου πηγή ερωτικού λυγμού
στη λάβα της ζωής σου με καλεί και γω λιώνω