Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ένα δικό τους τρόπο να ομιλούν και να αισθάνονται τον έρωτα.Ο έρωτας ήταν Ουράνιος αλλά και Πάνδημος.Ο έρωτας που ενέπνεε την ψυχή ενός ανθρώπου, τον οδηγούσε στην αρετή μέσω τής φιλίας.Όταν δε έπαυε να προσδοκά την φιλία έπαυε να υπάρχει.Ο έρωτας μεταξύ τών αγοριών δεν έκρυβε την φλόγα τού πόθου μας, λέγει ο Ανακρέοντας, αλλά ήταν λιτός στην εμφάνιση χωρίς λόγια, νάζια και καμώματα. Ενδημούσε στις φιλοσοφικές σχολές και στις παλαίστρες για να οδηγήσει στην αρετή.

Ο έρωτας κατά τον Σωκράτη, στο Συμπόσιο τού Πλάτωνα, είναι δαίμων και όχι θεός. Η έννοια τού δαίμωνος δεν έχει να κάνει με αυτήν που μας έχουν εμφυτεύσει μέσα από την χριστιανική θρησκεία. Ο δαίμων είναι μια διαμεσολάβηση μεταξύ ανθρώπων και θείου.Ο έρωτας κατά τον Πλάτωνα από το Συμπόσιο πάλι και κατά την Διοτίμα, είναι γιος τού Πόρου και τής Πείνας. Για να γεννηθεί επομένως ο έρωτας, χρειάζεται η Πείνα που δεν είναι τίποτε άλλο από την ανάγκη τού ανθρώπου να ζει, να δημηιουργεί, να κατανοεί την φύση του και να αντιμετωπίζει τα υπαρξιακά του προβλήματα. Ακόμη ο έρως είναι κίνηση από κάτω προς τα άνω, και δείχνει σε ένα σημείο την ατέλεια τού ανθρώπου και γιατί όχι την κατωτερότητά του, αλλά η προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος να βγει από αυτήν την κατωτερότητα, ενέχει μαι δυναμική που είναι η ουσία τού έρωτα που ανεβάζει τον άνθρωπο σε ανώτερα πνευματικά στρώματα

Ο Ευρυπίδης στον Ιππόλυτο λέει ότι είναι φανερό πως παράλογα ερωτευόμαστε ό,τι γυαλίζει επάνω στην γη, επειδή δεν έχουμε γνωρίσει άλλο βιότοπο. Και αλλού, ευμενής ο έρωτας σΕ αυτούς που τον δέχονται όπως πρέπει, και αυστηρός μΕ αυτούς που τον απορρίπτουν.
Ο Σόλων απέρριψε την ηδονή που είναι συναίσθημα υποτιμητικό και ανάξιο για ένα ελεύθερο άνθρωπο. Απεναντίας προέτρεπε δια νόμου τόν έρωτα που ενέχει στοιχεία φιλίας και ενθουσιασμού. Ένας άνδρας εμπνευσμένος από έρωτα δεν χρειαζόταν τον Αρη για να πολεμήσει τούς εχθρούς του μας λέει ο Πλούταρχος στον Ερωτικό του, αναφερόμενος στον Ευριπίδη. Έθνη ερωτικά στην αρχαιότητα ήσαν οι Βοιωτοί, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Κρήτες. Λέει επίσης ο Πλούταρχος ότι ο έρωτας έχει λιμάνι του μόνο την οικογενειακή εστία και ότι μόνο μέσα από την σχέση τού νόμιμου ανδρόγυνου λειτουργεί σωστά. Φαίνεται ότι ο Πλούταρχος έκρινε από τον εαυτό του τούς άλλους, αφού η αγάπη του για την σύζυγό του ήταν παροιμιώδης. Ας μην λησμονούμε την Σαπφώ, την πιο ερωτική ποιήτρια όλων τών εποχών, που πρώτη ωνόμασε τον έρωτα Ουράνιο και που όπως μας λέει πάλι ο Πλούταρχος έλεγε λόγια όπου η αλήθεια ανακατευόταν με φωτιά και με τα τραγούδια της ανέδυε την φλόγα τής καρδιάς γιατρεύοντας τόν έρωτα με τις καλλίφωνες Μούσες.

Στην χριστιανική άποψη, ο έρωτας έγινε αγάπη. Ο θεός το εξωκοσμικόν αυτό ον δεν έχει ανάγκη κανένα, άρα δεν ερωτεύεται. Τουναντίον ο άνθρωπος, όπως τονίσθηκε παραπάνω, έχει ανάγκες και γιαυτό ερωτεύεται. Ομως ο Θεός δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τον άνθρωπο. Επειδή ο θεός δεν κινείται όπως λέει ο Αριστοτέλης, γιατί κάθε εκκίνηση είναι σε αντίθεση με την τέλειαν αυτού ευδαιμονία και θα προϋπέθετε ένδεια , κινεί τον κόσμο ως ερώμενον. Δείχνει τη ν αγάπη του σύμφωνα με τούς χριατιανούς πέφτοντας στο επίπεδο τού ανθρώπου, άρα ταπεινώνεται. Η δε κατάβασις τού θεού προς τον άνθρωπο δια τής Αγάπης, εξυψώνει και κάμνει αθάνατον την θνητή μας φύση. Αλλωστε αν ο άνθρωπος δεν αισθανόταν την μηδαμινότητά του, δεν υπήρχε λόγος να δεχθεί τον Θεό ως Σωτήρα του. Αυτή όμως η ανάταση τής ψυχής χρειάζεται τον έρωτα για να εξασφαλίσει την αγάπη τού Θεού. Αλλωστε ακούγεται συχνά από τούς χριστιανούς να μιλάνε για θείο έρωτα και φυσικά εννοούν τον έρωτα τού ανθρώπου για το θεό. Επίσης η ερωτική συλλογή Ασμα Ασμάτων από την Βίβλο η οποία είναι από τα πολύ όμορφα ποιήματα, οι παρομοιώσεις τού Χριστού προς νυμφίον προς τον οποίον και η Αγία Αικατερίνη συνεδέθη με δακτυλίδι, η αισθηματική λατρεία τής Παναγίας κ.λπ δείχνουν ότι και η αγάπη, αν όχι στην γένεσή της αλλά στην εξέλιξιν της, συνεδέθη στενά με τον έρωτα. Επομένως η ίδια η χριστιανική θρησκεία που δείχνει να υποτιμά τον έρωτα, ουσιαστικά τον ενστερνίζεται για να δείξει την πορεία τού ανθρώπου στην θέωσή του. Εδώ νομίζω ότι πολύ έχει να κάνει η μόρφωση τών αντιπροσώπων τής εκκλησίας. Και όπως λένε δυο μεγάλοι μεταφυσικοί τής αγάπης τών νεωτέρων χρόμων ο ένας ο επίσκοπος Φρανσουά ντε Σαλς και Φένελον ο έρως δεν είναι παγίς τού σατανά, αλλά βρόχος με τον οποίον ο Θεός μας σύρει πλησίον του.
Να Ευτυχείτε
Ερωτευμένοι η όχι με ό,τι ωθεί την καρδιά σας και την ψυχή σας να πράξει για να απολαύσετε αυτήν την ευτυχία

Λενιώ