Στης ζωής το διάβα. .Συμβαίνει να σκοντάφτεις ,να κοντοστέκεσαι για λίγο, να ξανασαίνεις και να τραβάς.μπροστά. Περνάς της ζωής τις μέρες διαβάζοντας του κόσμου τα φανταστικά ,ατενίζεις πρόσωπα που κατά κάποιο τρόπο είναι γνωστά , άλλα σου προκαλούν χαρά ,όπως η γέννηση του αγοριού μιάς διάσημης τραγουδίστριας ,άλλα αηδία και άλλα τον θαυμασμό, για μορφές που το έργο τους είχε επίδραση σε σένα και στις κοινωνίες.και δεν είναι παράξενο που η επίδραση δεν γίνηκε αντιληπτή, γιατί μπήκε αθόρυβα στης ψυχής σου τους μαιάνδρους. .Κοινώς δεν το συνειδητοποίησες. . Παράξενα της ζωής τα καμώματα άμα παρακολουθείς, όσο βέβαια μπορείς, ,μέσα από το διαδίκτυο, τον δρόμο ανθρώπων . Σήμερα 15η του Σ/βρη του έτους 2005-09-15 διαβάζω πως έφυγε από την ζωή ο σκηνοθέτης των ταινιών west side story και sound of music, Ρόμπερτ Γουάιζ .Δημιουργός ταινιών απαράμιλου μουσικοχορευτικού κάλους , άφισε για δεκαετίες το υψηλό λεπτό πλούτο- που τον διακατείχε , να σκορπιέτε στους αίθουσες των σινεμά , μέσα από μια μουσική που χαίδευε την ακοή κι’ έφερνε την χαρά της ζωής και την αισιοδοξία . Σαν ομως και αποθαύμαζες την ταινία του 1941 /ο πολίτης Κέην / της οποίας το μοντάζ ηταν δική του δουλέιά ,και που πρωταγωνιστούσε αν θυμούμαι καλά ο Ορσον Γουέλες, ισως να διεφαίνετο και το πολυτάλαντο του δημιουργού μέσα στον Ρόμπερτ. Ας είναι, γλυκιές -θύμισες καί μελωδίες η κληρονομιά -παρακαταθήκη του στο κόσμο .Λορνιόν.