| vaiosfasoulas |
| (Enthusiast) |
| Sun Mar 19 2006 03:25 PM |
ΣΜΗΝΟΣ ΑΗΔΟΝΙΩΝ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ
|
Πάντα δίνονται πνευματικές-καλλιτεχνικές ευκαιρίες να φρεσκάρει κανείς αναμνήσεις και νοσταλγία, να συνδεθεί με το χτες και το σήμερα και να ταξιδέψει στο μέλλον. Να «γραπωθεί», πάνω σ’ αυτές τις ευκαιρίες, όπως ο επιβάτης προσπαθεί να επιβιβαστεί σε μια μεσονύκτια ταχεία αμαξοστοιχία που ποτέ δεν σταματά στους δικούς του σταθμούς, να ακουμπήσει πάνω τους, να αφουγκραστεί τις μελωδίες και, έστω απ’ τον μακρινό ζωοδόχο απόηχο, να αναζωογονήσει τα πνευματικά του κύτταρα, που η ύλη τα έχει υπνωτίσει ή πρόωρα γεράσει.
Ασφαλώς ο λόγος γίνεται για τη «Δημοτική Χορωδία Τρικάλων» όπου το 1998 είχα τη χαρά να τη ζήσω από κοντά όταν ήρθε στη Γερμανία, στην πόλη που ζω, στη Φύρτη. Με «απείθαρχα» συναισθήματα και με γοητεία που μεθούσε, στις 18.01.1998, καταθέτοντας τη δική μου αναφορά, έγραφα τότε, τα παρακάτω, και τα επαναλαμβάνω και σήμερα:
ΣΜΗΝΟΣ ΑΗΔΟΝΙΩΝ
-Πολύ όμορφα, άντρα μου, μαλάκωσε η κλεισμένη μου ψυχή!
Ποιόν να πρωτοθαυμάσω και ποιόν να βάλω στα χείλη μου;
Σάμπως θυμάμαι και τα ονόματά τους;
Λίγα συγκράτησα. Μέσα απ’ τα μάτια τους διάβηκα στον κόσμο της ψυχής τους κι εκεί έμεινα
Η θέρμη τους με τσουρούφλιζε, λες κι ήταν κάρβουνο.
Και η χαρά, μπερδεμένη με κρυφή συγκίνηση, έλυνε μέσα μου
τ’ αδράχτια ξετυλίγοντας τα κουβάρια της νοσταλγίας,
που άρχιζαν να αραχνιάζουν.
Και να δεις πόσο είχα γελαστεί που νόμισα, η άμοιρη,
πως δεν μας σκέφτεται ούτε ένας.
Ω, ναι, έτσι νόμισα, μα είχα πλανευτεί!
(Και ο άνδρας έχοντας τα μάτια στραμμένα κατά την πόρτα, της απαντά με μπερδεμένη από αισθήματα φωνή. Μέσα του, όπως και σε κείνη, ξετυλίχτηκαν και τα δικά του νήματα):
ΣΥΝΕΧΕΙΑ http://www.fasoulas.de/html/190306-smhnos.html