| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Oct 31 2006 03:16 AM |
|
DigiCast
|
Το DigiCast περιλαμβάνει όλα τα επαναλαμβανόμενα μηνύματα του chat κατά τακτά χρονικά διαστήματα, δηλαδή ανέκδοτα, ποιήματα, λόγια σοφών ή σοφά λόγια, ενημερωτικά κλπ.
Θα ήθελα λοιπόν και την δική σας συμμετοχή για να μπορείτε να διαμορφώσετε και εσείς κάποια από τα μηνύματα αυτά.
Στο post αυτό λοιπόν θα μπορείτε να γράφετε τα δικά σας μηνύματα που νομίζετε ότι πρέπει να επαναλαμβάνονται.
Τα καλύτερα από αυτά θα προστίθονται στα υπάρχοντα και θα γίνετε και μια σχετική ανανέωση και να μην διαμαρτύρεστε ότι βλέπετε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια.
Το μόνο που θα ήθελα εφόσαν υπάρχει δυνατότητα εκ μέρους σας είναι τα μηνύματα αυτά να είναι γραμμένα με ελληνικούς χαρακτήρες και τα ανέκδοτα και γενικά ότι ανήκει σε άλλο section αυτού του forum να γράφονται στις κατηγορίες που ανήκουν και όχι εδώ. Για παράδειγμα τα ανέκδοτα στα Jokes.
Συμμετέχετε λοιπόν και εσείς ενεργά και διαμορφώστε το chat με τα δικά σας μηνύματα.
Giorgos
|
| (Admin) |
| Tue Oct 31 2006 10:59 AM |
|
Re: DigiCast
|
1. Ο νόμος του τηλεφώνου: Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι
απασχολημένο.
2. Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης: Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με
γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου
άλλου.
3. Ο νόμος του εργαστηρίου: Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα
κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
4. Ο νόμος του λεωφορείου: Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και
αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει το λεωφορείο
5. Ο νόμος του τσιγάρου: Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που
πρέπει να κάνεις, μέχρι το τσιγάρο να καεί από μόνο του.
6. Ο νόμος του άλλοθι: Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή
π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα
σκάσει πραγματικά
7. Ο νόμος του αφρόλουτρου: Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις
χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
8. Ο νόμος της συνάντησης: Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που
ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί
9. Ο νόμος του αποτελέσματος: Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και
προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει,
τότε θα δουλέψει.
10. Ο νόμος του θεάτρου: Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά
γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι
11. Ο νόμος του καφέ: Μόλις φτιάξεις ζεστό καφέ στη δουλειά, το αφεντικό
θα σου ζητήσει να κάνεις μια δουλειά που θα διαρκέσει ακριβώς μέχρι να
κρυώσει ο καφές
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Nov 07 2006 01:26 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Done !!!
Next Please...!!!!
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Tue Nov 07 2006 02:43 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Ένα παραμύθι για την μοίρα...
Ο Γιουσούφ ελ Μπιρ ήταν άνθρωπος σοφός. Χρόνια μελετώντας και μοχθώντας είχε μάθει θαυμαστά πράγματα. Να ερμηνεύει τον ψίθυρο του ανέμου, τον παφλασμό των κυμάτων, τις ανάσες των φυτών και την γλώσσα των πουλιών.
Χαράματα βγήκε ένα πρωί να χαρεί την δροσιά του κήπου του. Σούσουρο μεγάλο κάναν τα πουλιά, σαν αλαφιασμένα. Κάποτε ξεχώρισε δύο φωνές:
- Τον είδες στ' αλήθεια;
- Ναι ! με την μαύρη κελεμπία και το δρεπάνι. Τρύπες σκοτεινές τα μάτια του!
- Ήταν ο Χάροντας;
- Ο ίδιος, ο ίδιος. Δεν τον βλέπω καλά τον αφέντη μας.
Ο Γιουσούφ φώναξε γρήγορα τον πιστό του υπηρέτη και του είπε: «σέλωσε αμέσως το πιο γρήγορο αραβικό μου φαρί. Φεύγω τώρα μακριά, στα όρια του κόσμου, στην Σαμαρκάνδη!»
Έτσι κι έγινε. Έφυγε καλπάζοντας μέσα σε σύννεφο σκόνης. Πιο γρήγορος κι από τον άνεμο.
Λίγο αργότερα, ο Χάροντας με την μαύρη κελεμπία χτυπάει την πόρτα του σπιτιού. Ανοίγει ο υπηρέτης, τρομάζει. «Ακόμα εδώ είναι ο αφέντης;» ρωτάει ο Χάρος.
«Όχι έφυγε, τρέχει καλπάζοντας!» απαντάει ο υπηρέτης.
«Α, μπράβο», λέει ο Χάροντας. «Τον είδα πριν να τριγυρίζει εδώ και απόρησα. Γιατί το βράδυ είναι γραμμένο να τον πάρω από την Σαμαρκάνδη...».
Είναι σκληρός ο μύθος για την Μοίρα. Όταν ο ήρωας, αποφεύγοντάς την, τρέχει να την συναντήσει.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Thu Nov 16 2006 04:04 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Done !!!
Αλλά δεν βλέπω προθυμία μεγάλη, μόνο να διαμαρτύρεστε ξέρετε ότι βλέπετε τα ίδια και τα ίδια.
Next Pleaseeeeeeeeee !!!!!!
| Yasmine |
| (Silent friend) |
| Fri Nov 24 2006 02:39 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Όλα όσα συμβαίνουν έχουν ένα λόγο πίσω από…
Σε αγαπώ όχι για το ποιος είσαι, αλλά για το ποιος είμαι όταν είμαι από την πλευρά σου.
Κανένα πρόσωπο δεν αξίζει τα δάκρυα σου, και οποιος τα αξίζει δεν θα σε κάνει πότε να κλάψεις.
Ακριβώς επειδή κάποιος δεν σε αγαπά όπως επιθυμείς, δεν σημαίνει ότι δεν σε αγαπάει με όλη την ύπαρξή του/της.
Ένας αληθινός φίλος είναι αυτός που κρατά το χέρι σου και αγγίζει την καρδιά σου.
Ο χειρότερος τρόπος να χαθεί κάποιος είναι να καθίσεις από την πλευρά του/της και να ξέρεις οτί δεν τον είχες ποτέ .
Μην σταματήσεις ποτέ να χαμογελάς, ούτε και όταν είσαι λυπημένος, κάποιος μπορεί να ερωτευτεί με το χαμόγελό σου.
Μπορείτε μόνο να είσαι ένα πρόσωπο σε αυτόν τον κόσμο, αλλά για κάποιον, είσαι ο κόσμος.
Μην ξοδέψτε το χρόνο με κάποιον που δεν φροντίζει να το ξοδεύει με εσάς ..
Ίσως ο Θεός σας θέλει για να συναντήσει πολλούς λάθος ανθρώπους προτού να συναντήσετε τον σωστό, έτσι όταν συμβαίνει αυτό, θα είστε ευτυχισμένος.
Μην φωνάξτε επειδή τελιώσε. Χαμογελάστε επειδή συνέβη.
Θα υπάρξουν πάντα άνθρωποι που θα σας βλάψουν, εσείς πρέπει να συνεχίσετε, να είστε ακριβώς προσεκτικοί.
Μην αγωνίζεστε τόσο πολύ, τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν όταν δεν τα περιμένεις.
| JoKeR |
| (stranger) |
| Wed Nov 29 2006 02:52 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Hi! Exeis Fwto?
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Dec 04 2006 01:18 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Hi JoKeR! Exeis Digital Photo?
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Dec 04 2006 01:21 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ιωάννα ευχαριστούμε για τις πολύ όμορφες κουβέντες. Σήμερα έγινε η ανανέωση.
Περιμένω και άλλα και από σένα αλλά και από άλλους.
| Heavy~Metal Angel® |
| (The Warrior) |
| Mon Dec 04 2006 08:44 PM |
|
|
Re: DigiCast
|
Σήμερα χάρισε σ'έναν άγνωστο ένα χαμόγελό σου, μπορεί να είναι η μόνη ηλιαχτίδα της μέρας του.
Θέλεις όλα να αλλάξουν; ¶λλαξε την στάση σου απέναντί τους.
Αν μοίρα, σου κλείσει κατάμουτρα την πόρτα, τρύπωσε εσύ από το παράθυρο.
Θέλεις πάντα να έχεις δίκιο ή προτιμάς να είσαι ευτυχισμένος;
Οι περισσότεροι ξοδεύουμε χρήματα που δεν τα έχουμε μόνοι μας κερδίσει, για να αγοράσουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε προκειμένου να εντυπωσιάσουμε ανθρώπους που δεν συμπαθούμε.
Μερικές φορές, να έχεις "καλούς τρόπους" σημαίνει να παραβλέπεις τους "κακούς τρόπους" των άλλων.
Με την συγχώρεση και όχι με την δύναμη κυριαρχείς επί των εχθρών σου.
Αν το βράδυ νιώθεις κουρασμένος σαν το σκυλί, ίσως φταίει που...γαύγιζες όλη μέρα.
Ο πραγματικός σου πλούτος είναι αυτό που είσαι και όχι αυτό που έχεις.
Οι άνθρωποι συχνά παραδέχονται ότι δεν έχουν καλή μνήμη, ποτέ όμως ότι δεν έχουν καλή κρίση.
Heavy~Metal Angel
Θα επανέλθω με περισσότερα!
| Saviour |
| (Stranger) |
| Tue Dec 05 2006 05:44 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Ένα παραμύθι για τον εγωισμό μιας και βλέπω και άλλα παραμύθια:
Κάποτε, κάπου υπήρχε μια ιστορία αγάπης λίγο πονεμένη..
Οι πρωταγωνιστές της ήτανε ένας πρίγκιπας και μια γοργόνα. Για να μην λέω πολλά, γνωριστήκανε και αγαπηθήκαν. Όπως καταλαβαίνετε όμως ήτανε διαφορετικά πλάσματα και η αγάπη τους ήταν δύσκολο να επιβιώσει. Πέρασε καιρός μέχρι να παραδεχτούνε οτι η γη και το νερό είναι διαφορετικά και δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Τη μέρα που αποφάσισαν να χωρίσουν βρεθήκανε πάνω σε ένα βράχο στη θάλασσα. Ήτανε αγκαλιασμένοι σφιχτά και πριν πουν την τελευταία τους λέξη κάνανε και δυο την ίδια ευχή απο μέσα τους. Τότε σηκώθηκαν τρία αυγά απ' την θάλασσα και μια πυγολαμπίδα τους είπε πως πρέπει να διαλέξουν ένα απ' τα τρία για να εκπληρωθεί η ευχή τους.
Με το πρώτο αυγό ο πρίγκιπας θα γινόταν και αυτός γοργόνος αλλά θα έπρεπε να αφήσει πίσω του τα πάντα και να κάνει μια καινούργια αρχή. Με το δεύτερο αυγό η γοργόνα θα γινόταν άνθρωπος αλλά θα έπρεπε να κάνει το ίδιο. Με το τρίτο αυγό θα έσβηναν απ' τη μνήμη τους τη γνωριμία και την αγάπη τους.
Όταν πήγαν να διαλέξουν άρχισαν να τσακώνονται για το ποιος θα αφήσει πίσω τη ζωή του. Η πυγολαμπίδα απογοητευμένη έσπασε τα πρώτα δυο αυγά και τους άφησε μόνο το τρίτο.
Τότε κατάλαβαν πόσο λάθος έκαναν, αγκαλιάστηκαν ξανά, δώσανε πίσω το αυγό και έμεινε για πάντα ο ένας στη μνήμη του άλλου χωρίς να μιλάνε ή να συναντιούνται.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Fri Dec 08 2006 01:09 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Σε όλους αρέσουν τα όμορφα παραμυθάκια σαν αυτό.
Γράψτε μας λοιπόν όλοι και άλλα παραμύθια.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Fri Dec 08 2006 01:11 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Merci Heavy!!!
Να επανέλθεις με όσα θέλεις.
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Fri Dec 08 2006 04:07 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Αν σκέφτεστε ότι δεν έχετε κάποιο άτομο να μοιράζεστε κάτι μαζί του, αναζητήστε το.
Ένα φορτίο που μοιράζεται είναι μισό φορτίο!
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Sat Dec 09 2006 09:12 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Αν δεν έχεις την δύναμη να βάλεις τους δικούς σου όρους πάνω στην ζωή, πρέπει να δεχθείς τους όρους που αυτή σου προσφέρει.
T.S.Eliot
| SVATS |
| (Addict) |
| Sun Dec 10 2006 09:22 PM |
|
Re: DigiCast
|
Ρώτησε ένα κανίς ένα μαντρόσκυλο: -Καλά δεν φοβάσαι την νύκτα να φυλάς
το κοπάδι;
-Μπα με
φυλάει ο τσομπάνης.
SVATS
Όποιες θα είναι οι προσφορές σου προς τους γονείς σου, ανάλογες να
περιμένεις
και από τα παιδιά σου.
(Θαλής)
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Dec 11 2006 04:20 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Done !!!!
Ο Lancelot είναι από τους βασικούς τροφοδότες αυτού του ποστ.
Ωραίες οι σκυλίσιες ιστορίες SVATS
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Thu Dec 14 2006 03:16 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ένα ακόμα που πρόσθεσα εχθές :
Cyber όταν κάναμε κι έβγαζες κάθε βίτσιο
πήγαινες και χλαπάκιαζες ένα ταψί παστίτσιο.
Απ' την web την camera με έβλεπες με νάζι
και το πιρούνι έκανες εσύ ν' αναστενάζει.
Πως σου αρέσει έλεγες, καθώς με παίρνεις μάτι
απ' το παστίτσιο της μαμάς να τρως ένα κομμάτι.
Κι άνοιγα το μικρόφωνο για να σ' τα λέω όλα
την ώρα που χλαπάκιαζα μια χοιρινή μπριζόλα
Σου μίλαγα και έτρωγα δυο-δυο τα κεφτεδάκια,
τις πατατούλες, τις ελιές και τα τυροπιτάκια.
Με άκουγες και άναβες κι άναβαν τα πιρούνια
κι απ' το πολύ το cyber γίναμε σαν γουρούνια!!!!!!!!!!
Δεν το ένταξα στην κατηγορία της ποίησης...
αλλά εδώ... Ελπίζω να μην το διαβάσει ο Νότος
γιατί πάλι θα λέει τα δικά του.
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Fri Dec 15 2006 03:16 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς που ζούσε με πολύ λιτό τρόπο χωρίς να ξοδεύει χρήματα του παλατιού για τις ποικίλες απολαύσεις του,όπως όλοι οι προκάτοχοί του.
Μια μέρα λοιπόν, ένας πιστός του υπήκοος πήρε το θάρρος και τον ρώτησε:
-Βασιλιά μου, γιατί κρατάτε όλον αυτό τον πλούτο χωρίς να τον εκμεταλλεύεστε?
-Τον κρατάω για να μου θυμίζει συνεχώς ότι δεν μπορεί να με κάνει ευτυχισμένο...
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Fri Dec 15 2006 03:21 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Κάποτε ζούσαν σε ένα νησί όλοι μαζεμένοι η αγάπη,ο πλούτος, η αλαζωνεία, η λύπη και η ευτυχία...Ενώ ήταν όλοι μαζί μια χάρα,έρχεται ένα μήνυμα ότι το νησί θα βουλιάξει και όλοι θα πεθάνουν...Ολοι τρέξαν να σωθούν, όλοι εκτός από την αγάπη. Η αγάπη ήθελε να δει πόσο θα αντέξει. Οταν άρχισε να βουλιάζει το νήσι και η αγάπη να πνίγεται, ζήτησε βοήθεια από τον πλούτο που περνούσε εκείνη την ώρα από κοντά με το πανέμορφο σκάφος του. Ο πλούτος αρνήθηκε να την βοηθήσει γιατί είχε ασήμι και χρυσό στο καράβι του και η αγάπη δεν χωρούσε. τότε πέρναγε από δίπλα η αλαζωνεία, κι από αυτήν ζήτησε βοήθεια η αγάπη αλλά της αρνήθηκε γιατί ήταν βρεγμένη και θα λέρωνε το κατάστρωμα του όμορφου πλοίου της. Πιο πέρα ήταν η λύπη αλλά κι αυτή δεν την βοήθησε καθώς ήταν πολύ λυπημένη και δεν μπορούσε. Λίγο πιο μακριά ήταν η ευτυχία με το καράβι της,αλλά κι αυτή ήταν τόσο ευτυχισμένη που δεν άκουσε καν την αγάπη που ζητούσε βοήθεια. Τότε βρέθηκε ένας ηλικιωμένος κύριος και έσωσε τελικά την αγάπη αλλά μετά εξαφανίστηκε. Καθώς η αγάπη ένιωθε τεράστια ευγνωμοσύνη για αυτόν τον ηλικιωμένο άντρα αλλά δεν ήξερε το όνομα του, ζήτησε από την γνώση να της πει το όνομά του. Η γνώση της είπε πως ήταν ο χρόνος. Η αγάπη απόρησε γιατί την βοήθησε ο χρόνος και η γνώση της αποκρίθηκε: μόνο ο χρόνος καταλαβαίνει την πραγματική σημασία της αγάπης και μόνο ο χρονος μπορεί να την κρατήσει ζωντανή...
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος φίλος της αληθινής αγάπης...
Κι ο χειρότερος εχθρός του περαστικού έρωτα και πάθους...
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Jan 02 2007 01:31 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Όμορφες ιστοριούλες και οι δύο!
¶ντε να δούμε ποιός θα είναι ο πρώτος του νέου έτους που θα γράψει κάτι.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
| ALEXIA* |
| (Member) |
| Tue Jan 02 2007 06:58 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Η ΜΑΓΕΜΕΝΗ ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ ΤΗΣ ΝΕΡΑΙΔΑΣ
Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ένα έρημο ακρογιάλι ήταν κτισμένο ένα κρυστάλλινο παλάτι. Εκεί κατοικούσε η καλή Νεράιδα Βασόρα με πολλούς υπηρέτες και χιλιάδες στρατιώτες. Κρατούσε όμως ένα μυστικό. Είχε αποκτήσει ένα γιο με τον ¶ρχοντα της Βαγδάτης. Τον είχε μεγαλώσει με αγάπη και τον είχε αναδείξει στον καλύτερο πολεμιστή. Όταν ήρθαν οι μοίρες να τον μοιράνουν, έδωσαν χαρίσματα στο νεογέννητο αγοράκι κι εκείνο με όλα τα συστατικά της ευτυχίας έγινε άντρας δυνατός και ανδρείος. Η αδελφή της μητέρας Νεράιδας αντί για μοίρα του χάρισε μια χρυσή σφυρίχτρα. Μια μαγεμένη χρυσή σφυρίχτρα, για την ακρίβεια.
Ο Βενεζάρ, έτσι έλεγαν τον γιο της Νεράιδας, μεγάλωσε και κάποτε αποφάσισε να βρει την τύχη του σε μέρη μακρινά. Ήταν όμορφο παλικάρι , έξυπνο, ζωηρό και κοιτούσε με θάρρος τον κόσμο που ήθελε να κατακτήσει. Η καλή Νεράιδα του έδωσε την ευχή της και ο Βενεζάρ αφού κρέμασε την σφυρίχτρα, που δεν αποχωριζόταν ποτέ, στο λαιμό του, πήρε μαζί του εκατό πολεμιστές, δέκα πιστούς υπηρέτες και ξεκίνησε το μακρινό του ταξίδι. Ο πιο πιστός από αυτούς ήταν ένας ηλικιωμένος άντρας ο οποίος τον συμβούλευε για τα καλά ή τα πονηρά πνεύματα. Για όλα αυτά που προστατεύουν ή κατατρέχουν τους ανθρώπους.
Στο ταξίδι ο Βενεζάρ πήγαινε μπροστά, καβάλα, πάνω στο λευκό του άλογο και πίσω του ακολουθούσαν το καραβάνι με τις καμήλες και τους καβαλάρηδες πολεμιστές. Οι μέρες περνούσαν ώσπου έφτασαν και στην έρημο και τότε ο δρόμος έγινε ακόμα πιο κουραστικός, μονότονος και ατελείωτος.
Ξαφνικά στον ορίζοντα παρατήρησαν κάτι μαύρες σκιές να πλησιάζουν. Ήταν ένα ολόκληρο λεφούσι από ληστές της ερήμου. Πριν καταλάβουν τι γίνεται, το λεφούσι σαν ανεμοστρόβιλος τους τριγύρισε φωνάζοντας τους δυνατά να παραδοθούν.
Ο Βενεζάρ προσπάθησε να τους ξεφύγει και με θάρρος ν’αντισταθεί , αλλά οι ληστές ήταν διπλάσιοι και ρίχνοντας θηλιές έπιασαν τον Βενεζάρ με τους ανθρώπους του.
Τότε θυμήθηκε τη σφυρίχτρα. Σφύριξε δυνατά κι αμέσως οι θηλιές λύθηκαν, τα άλογα έβγαλαν φτερά και άρχισαν να πετούν ψηλά στον ουρανό, πάνω από τα έκπληκτα μάτια των ληστών. Τέτοιο παράξενο δε τον είχαν ξαναδεί. Ο αρχηγός τους όμως σκέφτηκε να τους ακολουθήσουν για να κλείσουν την μαγεμένη σφυρίχτρα. Δυστυχώς δεν κατόρθωσαν τίποτα, διότι η καλή νεράιδα Βασόρα σχημάτισε με το ραβδάκι της ένα πελώριο ωκεανό μεταξύ των ληστών και του Βενεζάρ, με αποτέλεσμα οι ληστές να πνιγούν και να σωθεί το παιδί της.
Όταν τελικά ο Βενεζάρ με τους πολεμιστές του κατέβηκαν στη γη, προχωρώντας για αρκετές ώρες είδαν από μακριά δέντρα, σκηνές και πολύ κόσμο. Σταμάτησαν όπως ήταν φυσικό και όλοι περίεργοι κοίταζαν τους νεοφερμένους ταξιδιώτες. Πλησίασαν στην πιο μεγάλη σκηνή. Εκεί καθόταν ένας γέρος με βασιλικά ρούχα. Το υπερήφανο σοβαρό του ύφος έδειχνε ότι έπρεπε να είναι ο Βασιλιάς της φυλής εκείνης.
Τους ρώτησε ποιοι είναι και τι θέλουν. Ο Βενεζάρ απάντησε με λίγα λόγια το λόγο του ταξιδιού τους και τον τρόπο που νίκησαν τους ληστές.
Ξαφνιασμένος ο Βασιλιάς της φυλής από το παράξενο γεγονός της σφυρίχτρας δεν έβρισκε λόγια να ευχαριστήσει τον Βενεζάρ, τον οποίο και αποφάσισε να κρατήσει κοντά του.
Ο Βενεζάρ έζησε αρκετό καιρό στην ξένη φυλή. Υπηρέτησε τον αρχηγό πιστά μα το μίσος και η ζήλια των υπηκόων γρήγορα τον ανάγκασαν να φύγει. Τον κάλεσε, λοιπόν, ο αρχηγός της φυλής, του έδωσε αρκετές χρυσές λίρες σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, τον ξεπροβόδισε και του είπε:
«Βενεζάρ παιδί μου, δεν μπορώ να εξασφαλίσω τη ζωή σου ανάμεσα σε τόσους εχθρούς που σε τριγυρίζουν. Είσαι ελεύθερος και σ’ευχαριστώ για όσα μου πρόσφερες»
Ο Βενεζάρ με τη σειρά του ευχαρίστησε τον βασιλιά και παίρνοντας τους πολεμιστές του ξεκίνησε να βρει την τύχη του.
Μετά από αρκετούς μήνες ταλαιπωρίας έφτασαν σε μια πολιτεία όπου κάθε εβδομάδα έκαναν αγώνες για να διαλέξουν τα πιο επιδέξια παλικάρια στο δόρυ και στα όπλα. Ο Βενεζάρ δήλωσε συμμετοχή.
Όλα τα ευγενικά παλικάρια είχαν μαζευτεί για να δουν τον ξένο. Μόλις ο Βενεζάρ έπιασε στο χέρι του το ακόντιο, όλοι τα έχασαν που ήξερε να μεταχειρίζεται τόσο καλά ακόντιο και το άλογό τρέχει γρηγορότερα από τον άνεμο. Κανείς όμως δεν ήξερε για την μαγεμένη σφυρίχτρα και για τα θαύματα που έκανε. Έτσι απόκτησε την εκτίμηση και τη φιλία των ευγενών, αφού ήταν ο καλύτερος κει με διαφορά μεγάλη.
Έτσι ανάμεσα στον πλούσιο κόσμο γνώρισε την Σειλά, μια όμορφη κοπέλα, ευγενική και αγαπητή.
Της φόρεσε ένα δαχτυλίδι διαμαντόπετρα και την έκανε γυναίκα του. Είχε βαρεθεί πια να τρέχει για να βρει την τύχη του. Είχε καταλάβει μετά από τόσες αγωνίες, φόβους και αιχμαλωσίες, ότι η μεγαλύτερη τύχη στον άνθρωπο είναι η υγεία του και η ελευθερία.
Ξέχασε τις δοκιμασίες και με την μαγεμένη σφυρίχτρα έφτιαξε ένα δικό του κόσμο, τον κόσμο που κλείνει μέσα του όλα τα συστατικά μιας ευτυχισμένης οικογένειας. Ζει με βαθιά γεράματα και διηγείται τις ιστορίες του στα παιδιά του και τα εγγόνια. Κάπου την ακούσαμε και μεις και σας την διηγηθήκαμε.
Και από τότε ζούμε όλοι καλύτερα.
| ALEXIA* |
| (Member) |
| Tue Jan 02 2007 07:01 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Η ΧΡΥΣΗ ΜΗΛΙΑ
Μια φορά κι έναν καιρό στο περιβόλι του Πέτρου και του Μάνθου φύτρωσε ένα μικρό τοσοδούλη κλαράκι μηλιάς. Τα φύλλα του έλαμπαν στις χρυσοκόκκινες ακτίνες του ήλιου.
«Μπα…», αναρωτιόντουσαν τα δύο παλικάρια, «πως φύτρωσε εδώ, στα καλά καθούμενα, μια μηλιά και μάλιστα χρυσή;»
Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε το ροζ συννεφάκι που τους γλίτωσε από την αμηχανία τους. Και έτσι όπως ήταν φουσκωμένο με νεράκι πότισε το χρυσό κλαράκι και να τι τους είπε:
Παλικάρια μου καλά,
Στον κήπο σας εφύτρωσε μια χρυσή μηλιά
Ποτίστε την, κλαδέψτε την
Λίγο να μεγαλώσει
Και τα κλαριά της γρήγορα
Για σας θε να φουντώσει
Ο Πέτρος κι ο Μάνθος αν και είχαν μείνει άναυδοι και συνειδητοποίησαν ότι είναι ξύπνιοι και όχι σε όνειρο, αποφάσισαν να κάνουν ότι του είπε το…ροζ συννεφάκι!
Ένας μήνας πέρασε και το μικρό χρυσό κλαράκι έγινε ένα όμορφο φουντωτό δεντράκι. Ένα όμορφο, χρυσό φουντωτό δεντράκι γεμάτο κοκκινόχρυσα μήλα! Ο Πέτρος και ο Μάνθος το φρόντιζαν και το περιποιούνταν γεμάτοι καμάρι και αγάπη. Μια μέρα είδαν ανάμεσα στα κλαριά του ένα αηδόνι να γλυκοτραγουδά! Ήταν τόσο όμορφα παράξενο που αποφάσισαν να το πιάσουν. Εκείνο δεν αντιστάθηκε καθόλου και κρατώντας το στα χέρια τους το παρακολουθούσαν και θαύμαζαν τα χιλιάδες χρώματα που λαμπύριζαν κάτω από τις χρυσές ανταύγειες που σκορπούσε η μηλιά γύρω γύρω.
Ο Πέτρος και ο Μάνθος το άφησαν ελεύθερο και τώρα ήταν το πιο παράξενο απ’όλα. Το αηδόνι τους κελάηδησε γλυκά και πήγε και κούρνιασε ξανά μέσα στα κλαράκια της χρυσής μηλιάς! Εκείνοι, συνηθισμένοι απ’όλα τα παράξενα που τους είχαν συμβεί, το άφησαν εκεί κι έφυγαν.
Ένα απόγευμα, που ο ήλιος είχε βασιλκέψει, τα δύο παλικάρια ξεκίνησαν για το περιβόλι τους. είχαν να μαζέψουν τους καρπούς από όλα τα δέντρα τους! Ένα δυνατό φως, όμως, γέμισε την γύρω περιοχή και στην ρίζα της χρυσής μηλιάς εμφανίστηκε μια πολύ όμορφη κοπέλα. Που στα χέρια της κρατούσε ένα αδράχτι και μια ανέμη.
Τα παλικάρια την πλησίασαν και την ρώτησαν ποια είναι και από πού έρχεται…;
«Ροδαυγή με λένε», είπε η κοπέλα, «και είμαι η μονάκριβη κόρη του ¶ρχοντα της Γαλάζιας πολιτείας, μα η κακιά μου μητριά θέλησε να μου κάνει κακό για να εκδικηθεί τον πατέρα μου και σύζυγό της»
«Μα γιατί;» ρώτησαν απορημένα τα δυο παλικάρια
«Γιατί ο πατέρας μου κατάλαβε πόσο άσχημο χαρακτήρα έχει καινούρια του γυναίκα και αποφάσισε να την διώξει μακριά μας. Μ’έκανε λοιπόν αηδόνι και τα δειλινά γίνομαι άνθρωπος, περιμένοντας εκείνον που θα με βοηθήσει να λύσει τα μάγια, ώστε να πάρω πάλι την ανθρώπινη μορφή μου. Όσο για τη χρυσή μηλιά, ήταν αγαπημένο μου δέντρο και η αγάπη μου είναι τόσο μεγάλη, όπου κάθε βράδυ κόβω ένα μήλο και του ψιθυρίζω το μήνυμά μου και εκείνο βγάζει φτερά και πετάει στον Πύργο του λυπημένο μου πατέρα για να το ανακοινώσει.
Τα παλικάρια της είπαν πως θέλουν να ακούσουν όλη την ιστορία καθώς και πως θα λύσουν τα μάγια. Η Ροδαυγή, τότε, τους έδειξε το αδράχτι και την ανέμη του ¶ρχοντα πατέρα της, για να γνέσουν νήμα και να πλέξουν μ’αυτό ένα φόρεμα. Τα κουβάρια θα τα έβρισκαν στο υπόγειό του Παλατιού της Γαλάζια Πολιτείας μέχρι το χάσιμο του φεγγαριού!
Όταν το φόρεμα ετοιμαστεί θα πρέπει, να διαλέξουν ένα ηλιόλουστο πρωινό, να το πάρουν και με πολύ απαλές κινήσεις να το ρίξουν πάνω στις φτερούγες της. Αφού ξαναγίνει άνθρωπος τότε θα πρέπει να φωνάξουν τρεις φορές το όνομά της.
Ο Πέτρος ρώτησε τι θα έπρεπε να κάνουν στη συνέχεια αλλά η Ροδαυγή του απάντησε πως σιγά σιγά θα γίνουν όλα…
Πράγματι ο Πέτρος και ο Μάνθος ξεκίνησαν για τη Γαλάζια Πολιτεία. Βρήκαν στα υπόγεια τα κουβάρια με το μαλλί και όταν γύρισαν σπίτι τους έφτιαξαν το φόρεμα που έπρεπε να ρίξουν πάνω στη κοπέλα!
Το πρωινό που διάλεξαν ήταν το πιο φωτεινό πρωινό του μήνα αλλά η περιοχή έλαμψε πραγματικά μόλις η Ροδαυγή πήρε την ανθρώπινη μορφή της. Όσο για την χρυσή μηλιά…χάρηκε τόσο πολύ που φούντωσε και πέταξε περισσότερα κλαράκια με χιλιάδες χρυσά μήλα. Η Ροδαυγή έκοψε μερικά και γέμισε ένα καλαθάκι. Το έδεσε με ένα μεγάλο ροζ φιόγκο και το έδωσε στο φίλο της, το ροζ συννεφάκι, να το πάει στον πολυαγαπημένο της πατέρα. Τον άρχοντα της Γαλάζιας Πολιτείας.
Όταν έφτασε στον πύργο, το ροζ συννεφάκι μπήκε μέσα από το ανοιχτό παράθυρο και ακούμπησε το καλάθι με τα χρυσά μήλα πάνω σε ένα μεγάλο κρυστάλλινο τραπέζι. Το ροζ συννεφάκι έψαξε στον πύργο και βρήκε τον άρχοντα πατέρα και τον οδήγησε στο δωμάτιο με το κρυστάλλινο τραπέζι. Εκεί τα χρυσά μήλα του διηγήθηκαν όλη την ιστορία της κόρης του και πως περνούσε όσο ήταν μαγεμένο αηδόνι.
Η κακιά μητριά, που έ3μενε ακόμα στον Πύργο, κρυφακούγοντας τα γεγονότα, θύμωσε, μπήκε στην αίθουσα, άρπαξε το καλαθάκι με τα μήλα και τα πέταξε μακριά. Όμως τα μήλα μεταμορφώθηκαν σε πανέμορφα αετόπουλα που άρπαξαν την κακιά μητριά και την πήγαν πολύ μακριά στα πανύψηλα βουνά και έως και σήμερα ζει μόνη της.
Το ροζ συννεφάκι που περνά τακτικά από κει μας λέει, ότι τη βλέπει να κάνει την προσευχή της στο καλό μας Θεό ώστε να την συγχωρέσει για το κακό που έκανε. Εγώ όμως που ξέρω το τέλος κάθε παραμυθιού θα σας εκμυστηρευτώ την αλήθεια.
Ο καλός μας Θεούλης τη συγχώρεσε και την έκανε κουκουβάγια για να είναι πουλί της σοφίας και της γνώσης. Είχε πάρει ένα καλό μάθημα, που από τότε δίνει σοφία και γνώση στους ανθρώπους για να γίνουν και εκείνοι με τη σειρά τους χρήσιμοι στην κοινωνία.
Η πεντάμορφη Ροδαυγή παντρεύτηκε τον Πέτρο και ζούνε ευτυχισμένοι και πολύ πλούσιοι με τη χρυσή μηλιά στο περιβόλι τους.
Έμαθα πως μέχρι και σήμερα ζούνε καλά μα εμείς ζούμε ακόμα καλύτερα!
| ALEXIA* |
| (Member) |
| Tue Jan 02 2007 07:02 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ
Μια φορά και έναν καιρό στην χώρα των παραμυθιών, εκεί που τα βουνά της Γαλάζιας Πολιτείας είχαν γεμίσει χιόνια και τα έλκηθρα με τους ταράνδους έτρεχαν στις βουνοπλαγιές. Σ’ένα σπιτάκι ζούσε ο ¶η Βασίλης. Τα κεραμίδια του σπιτιού του ήταν γεμάτα χιόνια και ο καπνός που έβγαινε από την καμινάδα σκόρπιζε στον αέρα μια μυρωδιά , δίνοντας έτσι σημάδι ζωής στα ζωάκια που ζούσαν στη γύρω περιοχή.
Εκείνο το βράδυ με τα παγοκρύσταλα, δυο λευκές αρκούδες, πλησίασαν το σπιτάκι του ¶η Βασίλη, κτύπησαν την πόρτα με το χεράκι τους και περίμεναν. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε, ο ¶η Βασίλης καλοδέχτηκε τις αρκούδες κι εκείνες προχώρησαν μέσα, πηγαίνοντας κατ’ευθείαν στο αναμμένο τζάκι για να ζεσταθούν.
- ¶γιε Βασίλη μας, χαθήκαμε! Είπαν οι αρκουδίτσες. Θα θέλαμε να σε παρακαλέσουμε να μας προσφέρεις την φιλοξενία σου
- Μετά χαράς! Απάντησε γελαστός ο ¶η Βασίλης
Αμέσως σηκώθηκε, έβγαλε τον κόκκινο σκούφο του, έτριψε τα χέρια του να ζεσταθούν και πήγε στην κουζίνα του. Μετά από λίγα λεπτά επέστρεψε κρατώντας μια γαβάθα αχνιστή σούπα.
Σε λίγο όλο το σπιτάκι γέμισε γέλια και τραγούδια. Ήταν βλέπετε οι άγιες μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και όπως γνωρίζουμε όλοι ο ¶γιος Βασίλης αυτές τις μέρες μοιράζει δώρα.
Οι αρκουδίτσες, λοιπόν, πρώτες και καλύτερες δέχτηκαν τα δώρα, σηκώθηκαν στα πίσω πόδια και άρχισαν να χορεύουν. Τι αστείες που ήταν! Οι κοιλίτσες τους πήγαιναν κι ερχόντουσαν, μα εκείνες χόρευαν-χόρευαν διότι πίστευαν πως έτσι έκαναν τον ¶η Βασίλη να γλεντάει.
Κάποια στιγμή ξάπλωσαν να ξεκουραστούν και η ζεστή θαλπωρή ζεστασιά από το τζάκι τις αποκοίμισε. Τότε είδαν ένα όμορφο όνειρο, ένα γαλάζιο όνειρο, σαν αυτά που βλέπουν τα καλά παιδάκια.
Ένα μεγάλο αστέρι, έριξε το χρυσαφένιο του φως μέσα στο σπιτάκι του ¶η Βασίλη και χιλιάδες αγγελάκια έψελναν παίζοντας με τις αστραφτερές κιθάρες τους. Κάθισαν πάνω από τα κεφαλάκια των αρκούδων, τις έπιασαν από τα χέρια και τις περπάτησαν έξω στα χιόνια. Σε λίγο έφτασαν σ’ένα κρυστάλλινο παλάτι.
Πω! Πω! Όμοιό του δεν είχαν ξαναδεί. Πέρασαν στο μεγάλο σαλόνι, όπου στο κέντρο του στολισμένο ένα πανύψηλο χριστουγεννιάτικο δέντρο φούντωνε τα κλαδιά του και καμάρωνε για τα πλουμιστά στολίδια του!
Οι αρκουδίτσες με τα αγγελάκια στάθηκαν από κάτω χαζεύοντας τα λαμπιόνια, τις σερπαντίνες, τα στρατιωτάκια, τα λογής λογής στολίδια και τους μικρούς τυμπανιστές, οι οποίοι μόλις είδαν τους επισκέπτες άρχισαν να κτυπούν δυνατά τα τύμπανα.
Τότε δύο νεράιδες, πετώντας μπήκαν από το ανοιχτό παράθυρο, άγγιξαν τις αρκουδίτσες με το μαγικό ραβδάκι τους κι εκείνες αμέσως μέσα σε ένα ασημένιο φως άρχισαν να πετούν στον αέρα και να χορεύουν ρυθμικά!
Έτσι όπως ανέβαιναν ψηλά στο ουρανό, κάποια στιγμή, συνάντησαν και τον φίλο τους τον ¶η Βασίλη, πάνω στο κατάλευκο έλκηθρό του. Εκείνος τις φώναξε να ανέβουν πάνω και οι αρκουδίτσες πάντα πρόθυμες μπήκαν μέσα και ξεκίνησαν το μεγάλο τους ταξίδι πάνω από βουνά και πολιτείες.
Οι αρκουδίτσες έγιναν οι βοηθοί του ¶η Βασίλη! Κατέβαιναν από το έλκηθρο και στα σπίτια που έμεναν μικρά παιδάκια έριχναν από τις καμινάδες χιλιάδες πλούσια δώρα.
Κι έτσι περνούσε ο καιρός και ζούσαν όμορφα, παιχνιδιάρικα και ξέγνοιαστα κοντά στον ¶η Βασίλη.
Όμως, τους έλειψε η ζωή τους στο μεγάλο δάσος που ζούσαν παλιά. Στο δροσερό δάσος με τα πανύψηλα δέντρα…αποφάσισαν λοιπόν να εκμυστηρευτούν τη νοσταλγία τους στο φίλο τους.
Εκείνος άκουσε το παράπονο τους, γέλασε και χαϊδεύοντας τη μακριά ολόλευκη γενειάδα του, πλησίασε κοντά στις αρκουδίτσες ,άπλωσε τα φωτεινά του χέρια στα κεφαλάκια τους και με γλυκιά φωνή είπε:
«Βουνά και δάση πέρασα.
Χωριά και πολιτείες.
Μα τη χαρά που ένοιωσα
Ανήκει στις αξίες.
Μαζί σας είδα τη χαρά
Μαζί σας και τα δάση
Και τώρα, βγάλετε φτερά
Πετάξτε πριν τη χάση»
Πράγματι, οι αρκουδίτσες έβγαλαν φτερά και πέταξαν για το δάσος όπου τις περίμεναν οι φιλενάδες τους.
ΜΠΑΜ! ΜΠΑΜ! Ένας δυνατός κρότος από το όπλο ενός κυνηγού, τις έφερε στην πραγματικότητα. Πω! Πω! Τι όνειρο! Τεντώθηκαν, έτριψαν τα ματάκια τους, κοίταξαν από το παράθυρο και σιγουρεύτηκαν! Ήταν πράγματι στο φυσικό τους περιβάλλον. Στο αγαπημένος τους δάσος.
Όμως είχαν ζήσει ένα όνειρο. Ένα γαλάζιο όνειρο, σαν αυτά που ζούμε στα παραμύθια. Γι’αυτό έζησαν αυτοί καλά και εμείς πολύ καλύτερα.
| ALEXIA* |
| (Member) |
| Tue Jan 02 2007 07:05 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ο ΜΑΓΕΜΕΝΟΣ ΦΑΡΟΣ
Μια φορά και έναν καιρό σε ένα μεγάλο ξερονήσι οι κάτοικοί του είχαν κτίσει έναν πύργο και πάνω είχαν τοποθετήσει έναν φάρο όπου τα βράδια ένας φαροφύλακας τον άναβε, ώστε όσα καράβια τύχαινε να περνούσαν από κει να πρόσεχαν, μην τυχόν, άθελα τους κτυπούσαν τα ύφαλά τους.
Ο φάρος όμως ήταν μαγεμένος και ακούστε πως έχει η ιστορία…
Ο φαροφύλακας, ο μπάρμπα Μάρκος, ζούσε στο ξερονήσι μόνο τη μισή μέρα και μάλιστα επειδή δεν υπήρχε γραμμή με καράβι τον έφερνε πάντα ο ανιψιός του, ο Τζανής, με τη βάρκα του. Έφερνε μαζί του τα κατσαρολάκια με το φαγητό του. Ψωμί, ελιές και μπόλικο κρασάκι.
Τι περίεργο όμως…Τα άφηνε σ’ένα τραπέζι που είχε για να κάθεται να τρώει κι έφευγε να περπατήσει στο ξερονήσι για να ξεμουδιάσει. Όταν όμως επέστρεφε τα μισά φαγητά πάντα κάποιος περνούσε και του τα έτρωγε! Σταυροκοπιόταν μ’αυτό που του συνέβαινε και έτσι κατέληγε κάθε μέρα να τρώει ότι περίσσευε. Ώσπου αποφάσισε να παρακολουθήσει για να βρει τον ιδιόμορφο αυτόν κλέφτη!
¶φησε λοιπόν τα φαγητά, έκανε πως έφυγε, μα κρύφτηκε πίσω από μια πυκνή φυλλωσιά με βάτους και σχίνα. Τότε ακούστηκε ένας παφλασμός από τη θάλασσα. Τα κύματα άφρισαν και από το άφρισμά τους ξεπρόβαλλε μια πανέμορφη γοργόνα!
Δεν πίστευε στα μάτια του ο μπάρμπα Μάρκος! Μέχρι και την αναπνοή του κράτησε μην τυχόν και ακουστεί και περίμενε να δει τι θα γινόταν στη συνέχεια.
Τότε γοργόνα ανέβηκε σ’έναν βράχο τίναξε την ουρά της και μονομιάς στη θέση της παρουσιάστηκε μια Βασιλοπούλα! Η Βασιλοπούλα ανέβηκε ως το φάρο, στάθηκε στ ανοιχτό παράθυρο μέχρι που τα νερά της θάλασσας μαύρισαν από το χρώμα που έδωσε η νύχτα.
Ο μπάρμπα Μάρκος όμως έπρεπε να ανέβει να ανάψει το φάρο!
Και τότε, έκπληκτος, είδε το κόκκινο φως να αναβοσβήνει!!!
«Δεν μπορεί..!!», μονολογούσε ο μπάρμπα Μάρκος. «Εδώ κάτι παράξενο συμβαίνει»!
Τότε μέσα στη θάλασσα φάνηκε ένα καράβι, έριξε έναν προβολέα πάνω στον φάρο, εκείνος ξεκόλλησε από τον βράχο, έβγαλε φτερά κάθισε πάνω η βασιλοπούλα και πέταξαν μέχρι το καράβι!!
Ο καημένος ο φαροφύλακας δεν πίστευε στα μάτια του. Και όσο δεν πίστευε τόσο περισσότερα απίστευτα γινόντουσαν!
Είδε τον μαγεμένο φάρο να επιστρέφει και να φέρνει μαζί του κι άλλον επάνω του! Ο φάρος τους κατέβασε στον βράχο, μπήκαν στον πύργο, έκατσαν στο τραπέζι, έφαγαν τα μισά φαγητά. Ήπιαν και το μισό κρασί και πριν χαράξει η μέρα το καράβι εξαφανίστηκε, η Βασιλοπούλα έγινε πάλι γοργόνα και κρύφτηκε στη θάλασσα και ο φάρος έστεκε μονάχος την κορφή του πύργου!
Την έκπληξη του μπάρμπα Μάρκου την διέκοψε η φωνή του Τζανή που ήρθε να τον πάρει για να τον επιστρέψει στο σπίτι του. Ο μπάρμπα Μάρκος μάζεψε τα υπόλοιπα φαγητά που είχαν μείνει και συλλογισμένος μπήκε μέσα στη βάρκα του ανιψιού του.
Όλη αυτή η κατάσταση κράτησε πολύ καιρό και μπαρμπα Μάρκος κάθε μα κάθε μέρα παρακολουθούσε, πάντοτε εντυπωσιασμένος, τις μεταμορφώσεις της γοργόνας και το πέταγμα του Φάρου.
Μια μέρα όμως, ο ήλιος ξεπρόβαλλε νωρίτερα και ένα από τα φτερά του φάρου αντίκρισαν το φως του με αποτέλεσμα να πέσει και να επιπλεύσει στη θάλασσα!
Μόλις το είδε αυτό ο μπάρμπα Μάρκος, το έπιασε και άρχισε να το περιεργάζεται με μεγάλη προσοχή. Κάποια στιγμή το χέρι του ακούμπησε πάνω σε μια μικρή πληγή.
«Αχ! Με πονάς!!!» Ακούστηκε μια ψιλή φωνούλα!
Ο μπαρμπα Μάρκος τρόμαξε τόσο πολύ που το φτερό του έπεσε από τα χέρια.
- Αχ πιάσε με σε παρακαλώ, για να φορέσω το στέμμα το χρυσό!, συνέχισε η φωνούλα.
- Και τι να κάνω; Ρώτησε ο μπάρμπα Μάρκος.
- Δέσε την πληγή μου, συνέχισε η φωνούλα, και τότε θα δεις.
Ο μπάρμπα Μάρκος έκανε ότι του είπε η φωνούλα και μονομιάς παρουσιάστηκε μπροστά του ένας γίγαντας.
«Στις διαταγές σου αφέντη…».
Ο φαροφύλακας φοβήθηκε πολύ και κρύφτηκε κάτω από το τραπέζι.
«Μη φοβάσαι», συνέχισε ο Γίγαντας, «βγες έξω για να μας λύσεις τα μάγια!!!».
Τι να έκανε ο μπαρμπα Μάρκος…ξεπρόβαλλε σιγά-σιγά και κάθισε δίπλα στο βράχο. Κοίταξε τον γίγαντα ο οποίος κρατούσε στα χέρια του μια χρυσή μπάλα.
«Πάρτην και φύλαξέ την, μα μόλις βραδιάσει κι ανάψεις το φάρο πέταξέ την στη θάλασσα!!»
Αυτά είπε κι έγινε άφαντος.
Ο Μπαρμπα Μάρκος μόλις βράδιασε, άναψε το φάρο και πέταξε τη χρυσή μπάλα.
Αμέσως ο γνώριμος προβολέας έκανε την εμφάνισή του στο βάθος της θάλασσας.
Πω! Πω!, φώναξε ο φαροφύλακας, να το καράβι!
Το καράβι έφτασε στο γιαλό, κατέβασε το μοναδικό του επιβάτη κι ύστερα χάθηκε. Ο επιβάτης, τότε, πήρε το φτερό, το έκαψε και πέταξε τη στάχτη στην θάλασσα. Η στάχτη κατέβηκε στο βυθό και έβγαλε τη γοργόνα στο βράχο. Ο επιβάτης την έπιασε αγκαλιά, τύλιξε την ουρά της με τη χρυσή του ζακέτα και περίμενε. Τότε η ουρά άρχισε να χάνεται και στη θέση της γοργόνας ξεπρόβαλλε η Βασιλοπούλα.
Πιασμένοι χέρι-χέρι πλησίασαν τον Μπάρμπα Μάρκο που μαρμαρωμένος παρακολουθούσε τα όσα συνέβαιναν.
Τον ευχαρίστησαν που τους βοήθησε να λυθούν τα μάγια του κακού Μάγου. Τους είχε καταραστεί εδώ και πολλά χρόνια επειδή η Βασιλοπούλά αρνήθηκε να γίνει γυναίκα του. Κι εκείνος θύμωσε πολύ και έτσι τους μάγεψε. Την Βασιλοπούλα τη μεταμόρφωσε σε γοργόνα να γυρνάει στις θάλασσες και το Βασιλόπουλο σε μοναδικό επιβάτη ενός έρμου καραβιού. Βλεπόντουσαν μόνο κάθε βράδυ και σε αυτό τους βοηθούσε ο φάρος που γινόταν πουλί για να σμίξει τους αγαπημένους!
«Μας έριξε σ’αυτό το ξερονήσι κι εσύ ήσουν ο εκλεκτός να μας βοηθήσεις.»
Αναρωτιέστε τι έγινε; Μα φυσικά παντρεύτηκαν! Ο Μπαρμπα Μάρκος συνέχισε να ανάβει κάθε βράδυ το Φάρο μέχρι που μετά από χρόνια κάποιος άλλος τον αντικατέστησε.
Το μυστικό του φάρου δεν το έμαθε ποτέ κανείς και κάπου κάπου πηγαίνει με τη βάρκα του Τζανή στο ξερονήσι και κάθεται κοντά το φάρο, βλέπει το κόκκινο φως του να αναβοσβήνει και ζει με τις όμορφες αναμνήσεις του.
|
Giorgos
|
| (Admin) |
| Sun Jan 07 2007 12:47 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ήξερες οτι ...
Τουλάχιστον άλλοι 9.000.000 άνθρωποι έχουν γενέθλια την ίδια μέρα με
εσένα.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Jan 08 2007 01:10 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Done !!!
Next... please!
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Fri Jan 19 2007 05:07 AM |
|
Re: DigiCast
|
Ax, kati gia tin agapi kai to pathos isos?
Από τον Κωστή Παλαμά
"Εμέ η ζωή μου πλάνεμα και η γέννησή μου λάθος,
το λόγο δεν ορέγομαι, δεν ξέρω το ρυθμό.
σέρνουν εμένα δυό άλογα, το αράπικο το Πάθος
και το αφροστάλαχτο Ονειρο...μπορεί και στο γκρεμό."
Διότι εμείς οι σκυλίτσες ειμαστε αγαπησιάρικα πλάσματα.
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Fri Jan 19 2007 11:48 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Apagoreuontai oi gates
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Sun Jan 21 2007 03:20 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Αλεξία μου συγνώμη που ξέχασα να σου το πω τόσο καιρό αλλά είναι αδύνατον να μπουν τόσο μεγάλες ιστορίες.
Είναι όμορφες βέβαια οπότε ας τις διαβάσουν από εδώ.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Sun Jan 21 2007 03:24 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Merci Σκυλίτσα για την συμμετοχή σου εδώ.
Συνέχισε με αγάπη και πάθος να μας γράφεις γι αυτά.
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Tue Jan 23 2007 07:13 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Loipon, einai mia mera simera, gemati ourano galazio kai ilio, pou parakalo? Edo, stin giraia alviona.. fantazomai ti ourano exete eseis piso stin patrida...
Kai etsi mou erxetai na kano ena vima, na mpo se ena aeroplanaki kai na vretho ekei psila, na ta do ola opos einai stin pragmatikotita, mikra kai asimanta otan den exoun na kanoun me tin psixi kai tin kardia mas... nai!
Loipon, afieromeno se olous osous mou kratisan syntrofia autes tis meres, kai tis nyxtes sto chat room:
Originally sung by Nat King Cole, but perhaps many of you know it as David Bowie sang it in the movie "Moulin Rouge"
There was a boy
A very strange enchanted boy
They say he wandered very far, very far
Over land and sea
A little shy and sad of eye
But very wise was he
And then one day
A magic day he passed my way
And while we spoke of many things
Fools and kings
This he said to me
"The greatest thing you'll ever learn
Is just to love and be loved in return"
So, I guess Giorgo, this is the quote that I offer for the room:
"The greatest thing you'll ever learn, is just to love and be loved in return"
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Jan 29 2007 02:13 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Done!!!
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Jan 29 2007 02:18 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ένα παλιό ποστ του Nulli για να μην το ψάχνω συνέχεια και να είναι εύκαιρο ανά πάσα στιγμή!
http://www.omogenia.com/forums/showthreaded.php/Cat/0/Number/24914/page/
| Heavy~Metal Angel® |
| (The Warrior) |
| Tue Jan 30 2007 08:58 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Μερικά πριν πάω για ύπνο...
Αν δεν σου βρίσκεται ένα χαμόγελο, θα σου χαρίσω ένα από τα δικά μου.
Να προσφέρεις στους άλλους χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση.
Όλοι πρέπει να φυτέψουμε κάποια δέντρα έστω κι'αν ποτέ δεν θα καθίσουμε να χαρούμε τον ίσκιο τους.
Μερικές φορές η καρδιά μπορεί και βλέπει όσα για το μάτι είναι αόρατα.
Κάποιος που σου λέει διαρκώς πόσο έντιμος είναι, μάλλον έχει τις αμφιβολίες του.
Το μόνο πλάσμα που πέτυχε καθήμενο είναι η κλώσα.
Αυτά και καλό βράδυ.
Θα επανέλθω με περισσότερα
Heavy~Metal Angel
| Notos |
| () |
| Wed Jan 31 2007 08:00 PM |
|
|
Re: DigiCast
|
Molis to diabasa kai pisteuw pws einai ena teleio poihma gia thn Eva redi....
| Eva-Redi |
| (zizani with a twist) |
| Thu Feb 01 2007 03:56 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
LOL > na sou pw Nots kai egw molis to ida!
Den iprepa na psaksa kai pollu na dw pio akribos post tou Giorgo-Athens anaferesai - - - kai DING >> fagita, axwrtagh pina, mbrizoles kai gourounia! Ax en8hmia. (to psaraki dagwse
) Omos - pane autes h 'meres, pisw mou pia. No more oompa-loompa for you Nots. H trello-sxesh pou eixame h duo mas (secretly bouncing off walls) oso eimoun ena 'fatso' - thn exases poulaki mou (kairo twra)! Afou den sou ekane to kokino bikini mou.
Dikh sou sira > fae, glenta abertita - piase kai kana gourounopoulo h zhta kai kamia klossa ap' tou Svats to kotetsi (na sou kanei parea), kai ara3e eki sto keli sou mexri na se fwnaksoun. Bebaia 8a bgaleis pollh xrono 'ki mesa - kai mexri kalo-3emperdepseis ap' ta dikastiria >> 8a mas bgeis: me genia mexri ta gonata, ena adunato, limp kanoni, kai xontroballas (na prosperna ton Obelix) telika. Kala den sou ipa oti blepw allagh na ginete? 
(but I'll still be ur friend) Quote:
Ελπίζω να μην το διαβάσει ο Νότος γιατί πάλι θα λέει τα δικά του.
Esu - bre kako paidi (Giorgo) - to perimenes auto, etsi?
Ebales to 'bait' (h thn tsaka) - kai na - pou mou ta leei twra o Nots. 
Gia pes mou - esu den eisoun o idios pou prwstateues ths falenes gia to Greenpeace mexri proxtes? An nai kai akoma - - timasou, giath pisteuw sou peftei 'douleia' se ligo kairo me ton Nots (megaaaalh ergasia leme)! Emena kala me filages - ton Nots omos - ligo pio zwrikos na'sai mazi tou. Kai oute orminies h afstira dieta - - peta tou kana duo, tria tessera kokoretsia thn hmera (fouskwseton de)! Gia 'mena kan'to - timoria tou!! 
Nots - - - mipos exeis akousi to pohma pou leei:
"ferte ladia, ferte 3hdia, fete to Notou ta ar....." (se mia piatela, thanx) ??
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Sun Feb 04 2007 02:59 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο: "ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ". Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.
Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε. Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μία πέτρα: "ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ".
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε :
Όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί;
Ο άλλος φίλος απάντησε: "Όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει".
ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.
| Heavy~Metal Angel® |
| (The Warrior) |
| Sat Feb 10 2007 03:36 PM |
|
|
Χιουμοριστικό Λεξικό
|
Τι είναι;;;
Αισιόδοξος: Είναι ο άνθρωπος που αρχίζει να διανύει ένα μακρύ δρόμο που οδηγεί στον τάφο.
Απαισιοδόξος: Είναι αυτός που τον διανύει σε πέντε λεπτά.
Ανθρωποφαγία: Ένας τρόπος κι'αυτός, όπως και τόσοι άλλοι για να αγαπάμε τον πλησίον μας.
Βιολιστής: Ο άνθρωπος που είναι πάντα βυθισμένος στην μουσική έως τον λαιμό.
Γάμος: -Το πρώτο βήμα προς το διαζύγιο.
-Ένα περιπετειώδες ρομάντζο στο οποίο ήρωας πεθαίνει στην διάρκεια του πρώτου κεφαλαίου.
-Ένας θεσμός που δίνει σ'έναν άντρα δύο φορές περισσότερα καθήκοντα ενώ του αφαιρεί τα μισά δικαιώματα του.
-Είναι η συνένωση δύο εγκεφάλων που καθοδηγείτα από μια και μόνο σκέψη. Απ'τη σκέψη της κυρίας.
Διασκέδαση: Η τέχνη να κουράζεσε τις ώρες της αναπαύσεως.
Δικηγόρος επί των Φορολογικών Διαφορών: Ο άνθρωπος του οποίου το εισόδημα είναι ίσο με τα ποσά που εξοικονομεί στους πελάτες του με τις ενστάσεις.
Διπλωμάτης: Ο άνθρωπος που στριφογυρίζει εφτά φορές τη γλώσσα του μέσα στο στόμα του, προτού να μιλήσει.
Εγκυκλοπαίδεια: Βιβλίο το οποίο περιέχει ό,τι δεν είναι απαραίτητο να μάθεις.
Είδος Πολυτελείας: Είδος πρώτης ανάγκης συν τους φόρους.
Επίδομα Διατροφής: Η συνέπεια του λάθους δύο ανθρώπων που εξακολουθεί να το πληρώνει μόνο ο ένας.
Εμπόρικό Κατάστημα: Το μέρος όπου μπορείτε να βρείτε όσα πράγματα δεν θα σας στείλουν οι φίλοι σας ως δώρο για την πρωτοχρονιά.
Καλοκαίρι: Η εποχή του χρόνου όπου τα παιδιά βροντάνε τις πόρτες που άφηναν ανοιχτές όλο τον χειμώνα.
Κληρονομικότητα: Η αρχή στην οποία πιστεύουν οι πατεράδες, όταν γεννήσουν έξυπνα παιδιά.
Λόγος: Αξίζει τόσο λίγο που πολύ εύκολα τον προσφέρουμε.
Μαντήλι: Είναι ένα κομμάτι ύφασμα που μας χρησιμεύει για να σκουπίζουμε τις σκόνες από τα παπούτσια μας. Μερικοί όμως ανάγωγοι το χρησιμοποιούν για να σκουπίζουν και τη μύτη τους.
Μικρή Πόλη: Ένας τόπος όπου κυκλοφορούν πρώτα τα νέα και ύστερα οι εφημερίδες.
Μύτη: -Διάβαδη του καπνού.
-Μέρος στο οποίο στηρίζουμε τα γυαλιά μας.
Οικογενειακή Εστία: Ο τόπος όπου ένας άντρας είναι ελεύθερος να λέει ότι του αρέσει γιατί κανένας δεν τον προσέχει.
Όνειρο: Το σινεμά των κοιμισμένων.
Πολυλογάς: Ο άνθρωπος που όταν τον ρωτήσεις τι ώρα είναι, αναλαμβάνει να σου εξηγήσει πως κατασκευάζεται το ρολόι.
Σκατζόχοιρος: Ο αγαπημένος των φακίρηδων.
Σπίτι Ονείρων: Ένα σπίτι που κοστίζει τα διπλάσια απ'ό,τι ονειρεύτηκες.
Συνάχι: Θύελλα στα ρουθούνια.
Συνείδηση: Η ήσυχη μικρή φωνή που σας κάνει να λέτε στη γυναίκα σας ό,τι είσαστε βέβαιος πως θα το ανακαλύψει οπωσδήποτε.
Συνώνυμο: Είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται στην θέση μιας άλλης όταν δεν ξέρουμε ακριβώς την ορθογραφία της πρώτης λέξεως.
Υπομονή: Το ψυχικό χάρισμα που σου επιτρέπει να περιμένεις όρθιος στο κεφαλόσκαλο, μέχρι να τελειώσει η γυναίκα σου την τουαλέτα της.
Φίλοι: Δύο άνθρωποι τσακωμένοι με το ίδιο πρόσωπο. (Κάτι μου θυμίζει αυτό...
)
Heavy~Metal Angel
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Feb 12 2007 12:29 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Thank you Heavy!!!
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Feb 12 2007 12:31 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Fantastic
Sir Lancelot
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Feb 12 2007 12:48 AM |
|
|
|
Re: Χιουμοριστικό Λεξικό
|
Thanks again Heavy!!!
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Mon Feb 12 2007 12:52 AM |
|
|
|
Re: Digicast
|
Από σήμερα στις prive συζητήσεις θα επιβάλλεται φόρος ανάλογος με την διάρκεια της συζήτησης. Παρακαλώ πριν την αποχώρησή σας να περνάτε πρώτα από το ταμείο.
Ευχαριστώ...
| Lancelot |
| (KNIGHT) |
| Tue Feb 13 2007 03:00 AM |
|
|
|
Re: Digicast
|
Η συγχώρεση είναι μια ευλογία και μια τέχνη.
Μια τέχνη που απαιτεί δύναμη,
προσπάθεια και κουράγιο.
Εκείνος που τη ζητά δυναμώνει.
Εκείνος που τη δίνει απελευθερώνεται...
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Feb 13 2007 03:41 AM |
|
|
|
Re: Digicast
|
Merci !!!
Είναι αλήθεια ότι όσο δύσκολα προφέρεται η λέξη συγνώμη , άλλο τόσο δύσκολα ίσως και περισσότερο γίνεται αποδεκτή.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Feb 13 2007 03:55 AM |
|
|
|
Re: Digicast
|
Ένα Love letter με αποστολέα τον Κίτσο...
Quote:
"Dear Soula,
Why mwre do you kratas moutra me? Afou you know i love you karga... Mexri yesterday we had gamo ta moments don't moy thn spas twra. What allakse now? You don't goystareis me anymore? You have found a gomeno mori?
I can not believe that there is kanenas like me. Who is the tsoglan you goystareis and what exei more than me? Remember Kitsous de Masaei. Ma giati re koula do you pikreneis me at this dificult moment of my life? Afoy you know i have to mazepso Elies gamw MY FELEK...
I don't want to koyrasw you but don't give my nerve giati i'll give you Shoot.
Mexri kai lessons agglikwn you always wanted ekana to see how much i am kapsoyris with you.
Kisses Kitsos. "
| Eva-Redi |
| (zizani with a twist) |
| Tue Feb 13 2007 06:25 AM |
|
|
|
Re: Digicast
|
LOL > wraio kalampouraki auto.
Pollh ponhroulhs autos pou to 'grapse - mia xara sundeei ta Ellhnika me ta Agglika - tonizei eki pou prepei bebaia (kai me nohma prwtotupo)!!
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Tue Feb 13 2007 07:53 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Αγαπητέ Γιώργο,
Θα ήθελα να διαμαρτυρηθώ για την ύπαρξη μίας ..περίεργης γατούλας στο chat. Που και πού βγαίνει και μας λέει το κάτι τις της, ντεμέκ ότι απαγορεύονται οι σκύλοι.
. Ελα καρδιά στον τόπο σου!Λοιπόν, παρακαλώ να γίνει κάτι ώστε να πάρει των ομματιών της η γατούλα, και στη θέση της ρήσης της να μπεί το κάτωθι
«Ως και ο γάτος έβγαλε τη γάτα στην ταράτσα και μοναχά εμείς οι δυο χαθήκαμε απo την πιάτσα»
| Yasmine |
| (Silent friend) |
| Thu Feb 15 2007 02:41 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Το βάζο του γλυκού, οι δυο κούπες και ο καφές.
Όταν τα θέματα και οι υποθέσεις της καθημερινότητας της ζωής σας γίνουν τόσα πολλά που δεν επαρκεί ο χρόνος του 24ωρου για να τα χειριστείτε, να θυμηθείτε το βάζο του γλυκού, τις δυο κούπες και τον καφέ.
Ο καθηγητής στάθηκε μπροστά στους φοιτητές της τάξης του, της φιλοσοφικής σχολής, έχοντας μπροστά του κάποια αντικείμενα. Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να πει τίποτα, πήρε ένα μεγάλο βάζο του γλυκού και άρχισε να το γεμίζει με μπαλάκια του τένις. Όταν πλέον δεν χωρούσε άλλο, κοίταξε τους μαθητές του και τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε και εκείνοι συμφώνησαν. Τότε ο καθηγητής πήρε χαλίκια και άρχισε να τα ρίχνει στο βάζο κουνώντας το και αυτά πήγαν στα κενά ανάμεσα στις μπάλες του τένις. Όταν πια δεν χωρούσαν άλλα χαλίκια ρώτησε τους μαθητές αν το βάζο ήταν γεμάτο και αυτοί κάπως σαστισμένοι είπαν πως είναι. Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε άμμο και αφού την έριξε στο βάζο, γέμισε όλα τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια και αφού ρώτησε τους μαθητές πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο αυτοί ανταπάντησαν με ένα ομόφωνο ΝΑΙ. Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πήρε κάτω από το γραφείο δυο κούπες καφέ και τις έριξε στο βάζο ενώ οι μαθητές πλέον γελούσαν απορημένοι.
«Τώρα», λέει ο καθηγητής, «Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι μπάλες του τένις είναι τα πλέον ιερά και μεγάλα πράγματα στη ζωή σας όπως η πατρίδα, η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες, πράγματα που ακόμα και όλα τα άλλα να χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν την ζωή σας. Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά όπως τη δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ένα σπίτι. Η άμμος είναι άλλα μικρότερα πράγματα. Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τένις. Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας. Αν ξοδέψετε την ώρα σας και την ενέργειά σας για μικρά πράγματα δεν θα έχετε χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα και
σημαντικότερα για σας πράγματα.
Φροντίστε τα μπαλάκια του τένις πρώτα και μετά τα χαλίκια. Τα υπόλοιπα είναι άμμος».
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Fri Feb 16 2007 01:38 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ωραία και διδακτική η ιστορία Ιωάννα μου. Μάθημα ζωής θα το έλεγα εγώ!
Μια παραλλαγή της είχα βάλει και εγώ κάποτε...
http://www.omogenia.com/forums/showthreaded.php/Cat/0/Number/21505/page/
με μπύρες...
Δυστυχώς όμως είναι αρκετά μεγάλη για να χωρέσει...
Θα διαβάζετε πάντως από εδώ.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Fri Feb 16 2007 01:47 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Αγαπητή μου Σκυλίτσα η εμφάνιση της γάτας που αναφέρεις είναι δικό μου δημιούργημα... (μάλλον το είχες καταλάβει αυτό).
Συγκεκριμένα σε παλιότερο σου ποστ αναφέρεις:
Quote:
Apagoreuontai oi gates
Οπότε πρόσθεσα το δικό σου αλλά μαζί με αυτό και ένα γατάκι να λέει ότι απαγορεύονται τα σκυλιά.
Πάντως όπως βλέπω και στην φώτο σου έχετε αρμονική συνύπαρξη γάτες και σκύλοι οπότε μάλλον θα αντικαταστήσω και τα δύο quotes με ένα άλλο που θα λέει "Επιτρέπονται όλα τα κατοικίδια"
Φυσικά θα προστεθεί και η ταράτσα με την πιάτσα!
Αρμονική συνύπαρξη λοιπόν για τα γατόσκυλα!
και όχι να τρώγεστε σαν τον σκύλο με την γάτα!
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Fri Feb 16 2007 03:07 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Νοοοοοοοο!
Πήγα για μαλλί και βγήκα κουρεμένη....
Οχι να το κάνουμε "μπάτε σκύλοι αλέστε"!!! Σας θερμοπαρακαλώ! Μην το γράψετε αυτό...
Οχι στα χάμστερς (όλο τρώνε, μιαμ, μιαμ, μιαμ)
Οχι στους παπαγάλους, (ολο παπαγαλίζουν)
Οχι στα χρυσόψαρα (που μιλιά δεν βγάζουν ούτως ή άλλως...),
Οχι στους άνδρες ... ουπς, μου ξέφυγε αυτό...
Ισως, και δίνω έμφαση στο ίσως, να μπορούσα να έρθω σε ένα συμβιβασμό, όπως π.χ. "επιτρέπονται όλα τα τετράποδα, πλην των τρωκτικών". Θα εξαρτηθεί...
|
Giorgos
|
| (Admin) |
| Mon Feb 19 2007 09:45 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Τι να πεις για τους Έλληνες; Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες για να πιούν
στιγμιαίο καφέ.
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Mon Feb 19 2007 11:46 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
2 hours?
This is rather a ... quickie coffee I would think. It usually takes me 4, at the least...
| SVATS |
| (Addict) |
| Mon Feb 19 2007 12:54 PM |
|
|
Re: DigiCast
|
heheheheheehehe
2 hours GREEK TIME
SVATS
One Greek minute is equal to 15 American
| Dr. Jung |
| (Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης) |
| Tue Feb 20 2007 12:12 AM |
|
|
Re: DigiCast
|
Γι' αυτό ανακαλύψαμε την ελληνική έκδοση του εσπρέσο, τον φρέντο. Mας παίρνει μόλις 1 ώρα και 40' .
Και άλλη μία ώρα και σαράντα για να τον φτιάξουμε βάση της ιεροτελεστίας.
Οι πιο φλώρικοι καφέδες (φρεντουτσίνο, εσπρεσίνο, καπουτσινοπουλίνο, φτεραΚαιΠουπουλίνο κλπ κλπ) αργούν περισσότερο.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Wed Feb 21 2007 12:40 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Την περίοδο που ήμουν στον στρατό, ο διοικητής μας σε μια προσπάθεια εμψύχωσης του ηθικού μας, έλεγε το εξής:
"Οι Αμερικάνοι έχουν κάνει σλόγκαν το τζόκιν. Εμείς τι έχουμε κάνει σλόγκαν;;
Καφετέρια, τσιγάρο, αραλίκι και καφές, κοιλιές να κρέμοντε απ' εδώ κι από εκεί".
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Thu Feb 22 2007 07:57 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Σήμερα η Σκυλίτσα λέει..
"Αχ, και να μπορούσα να χαθώ στο νησί του αγαπημένου μου!!!!»
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Wed Feb 28 2007 07:54 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Η Σκυλίτσα σήμερα είναι συναισθηματικούλα (δεν ξέρω αν έχει σχέση με το ιμάμ μπαϊλντί πού έφαγα χθες...), και λέει:
«Σας αγαπώ όλους!!!»
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Thu Mar 01 2007 08:04 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Η Σκυλίτσα το σκέφθηκε και το ξανασκέφθηκε, και σιγοτραγουδάει:
«Κλείσε τα μάτια σου, να φύγω, να χαθώ,
για αυτά τα μάτια σου θα ξαναρθώ,
για αυτά τα μάτια σου πεθαίνω, ξεψυχώ,
κλείσε τα μάτια σου να αναστηθώ"
Για όσους και για όσες κάποτε αιχμαλωτίσθηκαν από ένα ζευγαράκι παθιάρικα ματάκια.
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Fri Mar 02 2007 02:26 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Ο Ανδρεάτος όπως έχω ξαναγράψει παλιότερα είναι ο αγαπημένος μου τραγουδιστής αλλά προτιμώ ένα άλλο του τραγούδι (δεν εννοώ φυσικά ότι δεν μου αρέσει το δικό σου).
Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια..... μόνο τρόπο να κοιτάνε...
¶κρως νοσταλγικό !!!
Χαίρομαι που έχουμε τα ίδια γούστα.
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Fri Mar 02 2007 12:55 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Malista!
Loipon, Giorgo, eimai arketa, an oxi poli, amathis sto elliniko tragoudi....
To tragoudi auto (pou egrapsa) to exo se mia kasetoula kai gia auto to akouo monon otan odigo, ixografimeni apo enan filo piso sto 1998-1999 an thymamai kala. Oute pou ixera poios to tragoudouse...
Den exo tin paramikri idea an exo akousei alla tragoudia tou Andreatou, alla meta pou mou aneferes to onoma exo koitaksei sto internet, kai apo oti fainetai tha kano mia .. deigmatolipsia to Pasxa stin Ellada...
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Mon Mar 05 2007 07:02 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
... και σήμερα νοσταλγικούλα, και λέει:
«Φόρεσα πάλι την καρδιά σου, και είδα πόσο μ'αγαπούσες...»
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Tue Mar 06 2007 09:57 AM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Η Σκυλίτσα έχει μείνει πανί με πανί με τη φορολογία που είχε επιβληθεί το τελευταίο διάστημα στο τσάτι ρούμι και λέει:
"Στο εξής οι συμμετέχοντες/ουσες σε πριβέ συζητήσεις θα αμείβονται με 80-100 ευρώ το λεπτό. Η ακριβής τιμή θα εξαρτάται από το μέγεθος της πατούσας τους, με προτίμηση στα μικρά μεγέθη. Σε περίπτωση που ο/η ομιλών/ούσα έχει παραπάνω από 2 πατούσες θα υπάρξει ανάλογη ανατίμηση. Σας ευχαριστώ.".
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Mar 06 2007 01:43 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Τα όνειρα που κάνεις Σκυλίτσα είναι δωρεάν και δεν χρεώνονται.
Συνέχισε λοιπόν τα όνειρα αλλά να δούμε και το χρώμα του χρήματος από σένα γιατί όλο στην πίστωση είσαι.
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Tue Mar 06 2007 02:20 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Παραδόπιστε!
Δεν έστειλα προχθές δύο δωδεκάδες αυγά και μισό γαλόπουλο για να ξεχρεώσω?
Ντερλικώνουμε μεν, ξεχνιόμαστε δε, μου φαίνεται...
Δώσε μου μπρε το μηνυματάκι μου! Τι πρέπει να κάμω δηλαδή? Να πέσω στα γόνατα?
| GIORGOS_Athens_Hellas |
| (Addict) |
| Tue Mar 06 2007 02:50 PM |
|
|
|
Re: DigiCast
|
Η Γαλοπούλα χάθηκε...
http://www.youtube.com/watch?v=8qMTfzhBc1I
και αυγά δεν τρώω.
| Skylitsa |
| (ÈåóóáëïíéêéÜ) |
| Tue Mar 06 2007 03:34 PM |
|
|