Τα όνειρά μου ξενυχτούν στο παραθύρι περιμένοντας να μου κουρσέψουν το λογικό, όταν ο Μορφέας μου σφαλίσει τα μάτια. Ματαιοπονούν. Τούτη τη νύχτα τη φωτεινή η ελπιδογεννήτρα αγκαλιά σου με ταξιδεύει σε κόσμους μαγικούς κι εκεί βιώνουμε το ανεξίτηλο όνειρο της ζήσης που αιχμαλώτισε η αιωνιότητα για να μην το απολέσουμε ποτέ.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
