Θα' θελα στο ουράνιο τόξο να σκαρφάλωνα
και από τον ουρανό τη γη σου ν' αγναντέψω,
απ' τις σταγόνες της βροχής να κρατηθώ
και με ταχύτητα φωτός σε σέ να ταξιδέψω.
Δεν θα' χω ρούχα και στολίδια στις αποσκευές,
ντυμένη με τον ήλιο της Ελλάδας θα 'μαι μόνο,
για να ζεστάνει το δικό σου παγωμένο ουρανό,
να διαλύσει τον χιονιά που σε γεμίζει πόνο.
Θα 'θελα να 'ρθω να σ'αγκαλιάσω τρυφερά,
τις ώρες της μοναξιάς να διώξω απ' τη ζωή σου,
την κάμαρά σου να γεμίσω με αγάπης φως
και μ' ελπίδα και χαρά να ποτίσω το κορμί σου.
Μα είναι άπιαστο το όνειρο αυτό το μαγικό,
το ουράνιο τόξο μόνο τη σκέψη μεταφέρει
κι αυτή σου στέλνω φως μου λατρευτό,
κράτα την πλάι σου για να σε συντροφεύει.
Καλή αντάμωση
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
