Ω ηλιε της καρδιας πως φωτισες τη σκεψη μονομιας. Σαν απειρο αυτου του κοσμου μονον εσενα εχω για φως μου.
Λουλουδι φυτρωσε μεσ την ψυχη και μου'δωσες απο ψηλα ζωη. Εγινες ανοιξη που φερνει τ ανθη χρωματιζεται η γη καλοκαιρι θα'ρθει.
Εγινες ανεμωνα π'ανθιζει το χειμωνα αγριολουλουδο στου δρομου τη γωνια κι ηρθες εσυ του μυαλου μου φαντασια γλυκος καημος ρυακι που κυλαει τις φλεβες μου αργα τις ακουμπαει.
Εγινες ενα πουλι που σιγοτραγουδαει σαν μεσα στην καρδια μου να μιλαει. Αχ να μπορουσαν ολοι να νιωσουν τουτο το περιβολι.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
