Στα μηνύματα μου γράφεις σ' αγαπώ Όμως πρέπει την αλήθεια να σου πω Είναι λάθος να πιστέψουμε ξανά σε μια σχέση που δεν βγάζει πουθενά
Ας τελειώσουμε καλύτερα μια σχέση βαρετή Και ας μείνουμε δυο φίλοι δύο γνωστοί Ας τελειώσουμε δεν γίνεται ο έρωτας να ξαναγεννηθεί
Ας τελειώσουμε καλύτερα μια σχέση βαρετή Και ας μείνουμε δυο φίλοι δύο γνωστοί Ας χωρίσουμε σαν χείλη που ανταμώθηκαν για μια στιγμή
Στα τηλέφωνα με παίρνεις και όλο κλαις Πως ακόμα δεν τελειώσαμε μου λες Να με ψάχνεις τώρα πια δεν ωφελεί Το κουράσαμε αγάπη μου πολύ
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Post Extras:
TwinKate
Member
Reged: Sat
Posts: 181
Loc: France, Nancy
Δεν φεύγω θα μείνω όλη νύχτα στην πόρτα σου θα μείνω όλη νύχτα στα σκαλιά τ' αστέρια θα πάρω αγκαλιά θα λέω το όνομα σου σιγά.
Δεν φεύγω όσο κι αν θες δεν φεύγω κι ας έρθει χειμώνας και βροχή τα βράδια θα παγώνει η ψυχή ο ήλιος θα καίει το πρωί.
Για πάντα θα μείνω αν ρωτάς για πάντα θα 'μαι εδώ να με κοιτάς για πάντα εδώ είναι το κορμί εδώ είναι η ζωή δεν φεύγω αν δεν φύγουμε μαζί.
Δεν φεύγω Θα μείνω όλη νύχτα στην πόρτα σου Θα μείνω να σ' ακούω να μιλάς Με φίλους σε νιώθω γελάς Μα δίπλα σου είμαι όπου πας.
Για πάντα θα μείνω αν ρωτάς για πάντα θα 'μαι εδώ να με κοιτάς για πάντα εδώ είναι το κορμί εδώ είναι η ζωή δεν φεύγω αν δεν φύγουμε μαζί δεν φεύγω αν δεν φύγουμε μαζί.
Post Extras:
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1186
Loc: Adelaide, South Australia
Τα μάτια έκλεισα σφιχτά σε τόσα ψέματα φριχτά και την αλήθεια να μη δω σκληρά προσπάθησα Πώς φτάσαμε λοιπόν εδώ, βαθιά στα μάτια σε κοιτώ μια και καλή θα εξηγηθώ, μαζί σου κάθισα
Να φύγεις από δω και μην τολμήσεις πουθενά να πεις πως πέρασες Να φύγεις από δω πριν λίγο ήμουνα παιδί, κι εσύ με γέρασες
Να φύγεις από 'δω Ήσουνα πόλεμος εσύ, κι εγώ ηττήθηκα Κι αν παραλίγο να σου πω ότι ακόμα σ' αγαπώ, μόλις κρατήθηκα
Παιδεύτηκα βλέπεις πολύ, να βρω το θάρρος στην ψυχή Όποιος μας δει, όμως θα πει πως ξηγηθήκαμε Το πήρα απόφαση, που λες, το ξέρω πια πως δε με θες Μα δυο κουβέντες θα σου πω, μιας και βρεθήκαμε
Να φύγεις από 'δω...
(Don't mind me Elle - I just have a warped sense of humour)
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Είναι εκεινα τα ερημα και παγωμενα βραδυα Που δε μπορω να κλεισω με τιποτα τα ματια Οι εποχες φευγουν και διαδεχονται η μια την άλλη Κι εγω περπατω πάντα στο ιδιο μονοπατι Δυσβατος δρομος και γεματος από αγκαθια Μετραω πάντα συντριμια και κομματια Σε μοναχικο τοπιο με τον ανεμο αδερφο Μια φωνη ακουω μα πίσω όμως δε γυρνω
Γιατί ποτε δε ξερεις τι κρυβεται εκει Μια ελπιδα μια παγιδα ίσως και μια απειλη Μα αν δε κοιταξεις ποτε σου δε θα μαθεις Και για να ξερεις θα πρέπει πρωτα και να παθεις Μπορεί να δεις κάποια αναμνηση παλια Ίσως και μια αγαπη που σου'χε παρει τα μυαλα Μα δε κοιτας γιατί δε θελεις να θυμασαι Κι αυτό που στο σκοταδι κρυβεται εχεις μαθει να φοβασαι
Ρεφρέν : Όλα τελειωνουν έτσι απλά Ονομα έχει η ερημια Και ηχο έχει η σιωπη Φθινοπωρινη βροχη
Αλατι πανω σε πληγες παντα μενουν ανοιχτες ξυραφι η σκεψη κοφτερο μα μεσ' στην ερημο νερο
Φτερα απλωνονται ανοιχτα Να μας πανε μακρυα Απ'τη γη στον ουρανο Κι όμως μενουμε εδώ
Μ'επιθυμιες σαν ευχες Και με καταρες προσευχες Φτερουγιζουν στο κενο Πετουν σε τοπο μακρινο
Φθινοπωρινη βροχη σα ψιθυρος στο στομα Αγναντευω μιας ξεχασμενης αυγης το χρώμα Προσπαθω να εναρμονιστω και να συμβιβαστω Όμως το αιμα μες στις φλεβες μου κυλα τοσο καυτο Θα ηταν πιο καλά να φυγω να χαθω Παρα τις αμαρτιες ολων ξανα να χρεωθω Γιατί ποτε δε ζητησα χαρη να μου δωσουν Άλλα ουτε και περιμενα φτηνα να με προδωσουν
Κλεινεις τα ματια και προσπαθεις να δεις Το σκοταδι κι αν φοβασαι δε θα σ'αφησει να χαθεις Σε κοιταζει, σ'αγκαλιαζει σε θυμαται σε προσεχει Σα μια μανα που στο παιδι της δινει οτι εχει Στο σκοτος γεννηθηκαμε πριν μας βγαλουνε στο φως Και εκει θα καταληξουμε σαν ερθει ο καιρος Θα φυγουμε στο αγνωστο με βαρκα μοναχοι Μια μερα φθινοπωρινη πνιγμενη στη βροχη
Ρεφρέν : Όλα τελειωνουν έτσι απλά Ονομα έχει η ερημια Και ηχο έχει η σιωπη Φθινοπωρινη βροχη
Αλατι πανω σε πληγες παντα μενουν ανοιχτες ξυραφι η σκεψη κοφτερο μα μεσ' στην ερημο νερο
Φτερα απλωνονται ανοιχτα Να μας πανε μακρυα Απ'τη γη στον ουρανο Κι όμως μενουμε εδώ
Μ'επιθυμιες σαν ευχες Και με καταρες προσευχες Φτερουγιζουν στο κενο Πετουν σε τοπο μακρινο
&
Αστερι Σκοτεινο
Όταν η βρωμιά κι η μιζέρια σας με πνίγει η θλίψη μια πόρτα στο μυαλό μου ανοίγει η μελαγχολία μου γίνεται πόνος κι ερημιά τα όνειρα θρηνούν και χάνονται στη λησμονιά ακροβατώ ανάμεσα σε γη και ουρανό πουθενά δε βρίσκω μια τρύπα να κρυφτώ η την ελπίδα να βρω τρόπο και αιτία να ζω μόνος μέσα σε άγρια θηρία και να συνεχίσω ν'αναπνεω να ζω και να παλεύω τις στάχτες μου παντα συγκεντρώνω και μαζεύω, γιατί πρέπει πάντα κάποιος να πει την ιστορία αυτή που δε θα μάθεις ποτέ σου στα θρανία και το πεζοδρόμιο δάσκαλος μεγάλος σα τους γκρίζους τοίχους δεν υπάρχει άλλος το γέλιο και το δάκρυ έχω μάθει μέσα να κρατώ κλαίω και σπαράζω μ'ένα τραγούδι όπως αυτό
Παιζεις, το παλευεις τη ψυχη σου τη σκορπας Σκοτεινο Αστερι απο πανω μας κοιτας Οτι εχουμε εισαι συ κι ας εισαι διχως φως Η μονη μας ελπιδα, ο μονος πλοηγος
Αστερι μακρυνο, αστερι σκοτεινο Της θλιψης μου μπλε ροδο και λογχη στο πλευρο Μαστιγιο στη πλατη, βροχη στον ουρανο Ακανθινο στεφανι, καρφι μου στο σταυρο
Τραγουδι τσιτωμενο, απελπισμενο και μοναχικο Μπουκαλι μες στη θαλασσα, πουλι στον ουρανο Μου θυμιζεις τοσο εμενα κι αυτα που αγαπω Ταπεινο μα σκαλωμενο φευγατο και μοναδικο
Τραγουδι τσιτωμενο, απελπισμενο και μοναχικο φλογα στο σκοταδι κι αστερι σκοτεινο Οτι εχω και δεν εχω ειναι μοναχα αυτο Το κορμι μου η ψυχη μου και ο κομπος στο λαιμο
Μάθε παιδί μου στο σχολείο γράμματα και μάθε να πιστεύεις σε ψέματα και θαύματα η γιαγιά δε λέει πια τα παραμύθια τα λένε όλοι οι άλλοι και έγινε συνήθεια και κανείς ποτέ δε θα σου πει την αλήθεια κι αν ποτέ στη νύχτα φωνάξεις για βοήθεια κανείς δε θα φανεί κανείς δε θα νοιαστεί κανείς δε θ' απαντήσει κανείς δε θα εμφανιστεί γιατί όλοι έχουν μάθει μόνο να γκρινιάζουν και στο κρεβατάκι τους από νωρίς κουρνιάζουν γιατί όλοι κότες είναι κι αναίσθητοι δειλοί και συμφέρει πιότερο να το παίζουνε τυφλοί και χτιζεις πυργους εκει που ολα καταρεουν κι αγνοεις φωνες που αμφιβαλουν κοροιδευουν το γέλιο και το δάκρυ έχω μάθει μέσα να κρατώ κλαίω και σπαράζω μ'ένα τραγούδι όπως αυτό
θερμές/λαμπρές ευχές, για το μέλλον, σας εύχομαι >> Γιώργο & Τόμας
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Post Extras:
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1186
Loc: Adelaide, South Australia
Κατάλαβέ το πώς να στο πω εγώ πια δεν σ΄αγαπώ αυτό που λέω είναι αρκετό φύγε σε παρακαλώ δε σε πιστεύω μη προσπαθείς εσύ δεν έχεις λόγο τιμής κι όλο άλλοθι ψάχνεις να βρεις
Τελικά δεν αξίζεις τίποτα κι έδωσα πάρα πολλά σαν συνήθεια παλιά σε ξεπέρασα και τώρα είμαι καλά Τελικά δεν αξίζεις τίποτα κι έχασα τόσο καιρό να γυρίσω ξανά αποκλείεται δεν θέλω και δεν μπορώ
Διάλεξες λάθος τρόπο να ζεις και πληρώνεσαι γι΄αυτό μην επιμένεις σ΄όλους να λες οτι έφταιξα εγώ δικαιολογίες μη ψάχνεις να βρεις γιατί δεν έχεις λόγο τιμής νιώθω ψέματα πάλι θα πεις
Τελικά δεν αξίζεις τίποτα κι έδωσα πάρα πολλά σαν συνήθεια παλιά σε ξεπέρασα και τώρα είμαι καλά Τελικά δεν αξίζεις τίποτα κι έχασα τόσο καιρό να γυρίσω ξανά αποκλείεται δεν θέλω και δεν μπορώ
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Κάνω Θεέ μου απόψε μια ευχή Άλλη ελπίδα να μη γραφτεί Σε μαρμάρινη πλάκα παγωμένη ψυχρή Που δεν έχει πολλά να σου πεί
Πάλι με αίμα γεμίζει η πέννα Πάλι οι ειδήσεις βρήκανε πρώτο θέμα Πάλι οι ειδικοί θα πάρουν τα κανάλια ένα ένα Και θα μιλάνε για συμπόνοια μεγάλο ψέμα
Πάλι ευθύνες θα ρίξουν στους δρόμους Πάλι θα πούν για ατήρητους νόμους Κι η τροχαία θα στήσει μπλόκα στις οδούς Όμως τώρα είναι αργά τ'ακους;
Τώρα ότι κι αν κάνεις δε γεμίζεις τα άδεια σπίτια Ούτε θα`σαι εκεί ν`αναπληρώσεις τα σερβίτσια Δεν θα κάτσεις στην καρέκλα του άδειου θρανίου Δε θα παίξεις με τα υπόλοιπα παιδιά στην αυλή του σχολείου
Δε θα πείς σ`αυτή τη μάνα σ`αγαπώ Κι είναι λίγο σου λέω ότι κι αν πώ Απλά κάνω κι εγώ μια μικρή προσευχή Κι ας φτάσει στ`αυτιά όποιων πρέπει σαν ευχή
Κάνω Θεέ μου απόψε μια ευχή Άλλη ελπίδα να μη γραφτεί Σε μαρμάρινη πλάκα παγωμένη ψυχρή Που δεν έχει πολλά να σου πεί
Ανεκπλήρωτα όνειρα ψάχνουν γι`απάγγειο Θλιμμένοι γονείς ψάχνουν να βρουν κουράγιο Κι εσύ είσαι ακόμα μπρόστά στο γυαλί Ψάχνεις να βρεις να πείς τη σωστή συμβουλή
Κοιτάς να κλέψεις λίγο χρόνο ζώνης τηλεοπτικής Γιατί ντε και καλά αυτά που λες είναι σωστά Πρέπει ν`ακουστείς πρέπει θλίψη να δείξεις Πρέπει να συγκνηθείς πρέπει κάτι τέλοσπάντων να πείς
Και μετά να φας και ήσυχος να κοιμηθείς Και στο κοινωνικό σου έργο ν`αφωσιωθείς το επόμενο πρωί Πρέπει άκρη να βρείς γι`αυτό τον τόπο Για να πάει μπροστά πρέπει να βρείς τον τρόπο
Μα δεν θα πάει όταν πεθαίνει η ελπίδα καθημερινά Σ`αυτή την άσφαλτο που μόνο θύματα μετρά Έτσι κάνω κι εγώ μια μικρή προσευχή Κι ας φτάσει στ`αυτιά όποιων πρέπει σαν ευχή
Κάνω Θεέ μου απόψε μια ευχή Άλλη ελπίδα να μη γραφτεί Σε μαρμάρινη πλάκα παγωμένη ψυχρή Που δεν έχει πολλά να σου πεί
Βαρέθηκα σου λέω ν`ακούω συμβουλές και λόγια Προκοπή δεν είδαμε με φανφάρες κι ευχολόγια Τα σχολεία όλο αδειάζουν τα γηροκομεία ανθούν Και τα όνειρα δε βρίσκουν πάτημα ν`αναπτυχθούν
Αν ξεφύγεις απ`του εμπόρου το μάτι Ασυνείδητο τιμόνι θα σ`αφήσει νεκρό η σακάτη Τυχερός πολύ αν είσαι κι απ`αυτά αν γλιτώσεις Σίγουρα δεν θα προλάβεις τη θητεία να τελειώσεις
Κι εσυ πάλι εκεί για το μέλλον να μιλάς Γενικά συγκλονισμένος που και που όμως γελας Κι εγώ πάλι εδώ να σου φωνάζω φτάνει Βρές τον τρόπο κάνε κόλπο που επιτέλους να πιάνει
Γίνε αιτία τούτη χώρα στα λευκά να ντυθεί Και να πάψει αθώα θύματα συνέχεια να θρηνεί Έτσι κάνω κι εγώ μια μικρή προσευχή Και ας φτάσει εκεί που πρέπει σαν ευχή
Κάνω Θεέ μου απόψε μια ευχή Άλλη ελπίδα να μη γραφτεί Σε μαρμάρινη πλάκα παγωμένη ψυχρή Που δεν έχει πολλά να σου πεί
Κοίτα - Stavento (Μέθυσος)
Απόψε θα σου πω όσα ποτέ μου δεν σου 'πα Είναι μελό η μουσική και βαριά τουπέ την λούπα Τι κι αν πέρασαν χρόνια στην σκέψη μου έρχεσαι συχνά και μοιάζεις ξέφωτο στα δάση του μυαλού μου τα πυκνά Αεράκι ζεστό είναι στην βαρυχειμωνιά μου Είσαι το μόνο που θυμάμαι μες τη λησμονιά μου Η ανάσα η γλυκιά στα πικρά πρωινά μου Και λυπάμαι τελικά που διάλεξα την μοναξιά μου Σε φαρμάκωσα μια, μα φαρμακώθηκα χίλιες Κι από τότε έχουν κλείσει της ψυχής μου οι γρίλιες Η αντάρα μου δεν λέει να ξεκαθαρίσει και την φωτιά μου δεν μπορεί τίποτα να την σβήσει ...
Γιατί ... Κοίτα ακόμα σ'αγαπάω ... για σένα τραγουδάω - για σένανε ξυπνάω την μέρα που έρχεται να δω ... Στο σώμα σου εγώ βρήκα το μέρος που ανήκα εσύ όμως δεν ανήκεις στο μέρος που εγώ ζω μην με παρεξηγήσεις - μην με κακοκαρδίσεις ... που διάλεξα στα μαύρα μου σκοτάδια εγώ να ζω ...
Να μην πιστέψεις ποτέ πως δεν σ' αγάπησα Θάλασσες πέρασα, βουνά πίσω μου άφησα Στην μοναξιά μου για σένα δάκρυσα Στα μονοπάτια μας μονάχος μου μπεκροπερπάτησα Μες τα παλάτι μου τα υδροσκότεινα Θυμάμαι έντονα τα χείλη σου τα κόκκινα ... που σαν μ'αγγίζανε όλα ανθίζανε Κι ύστερα γαληνά με σιγονανουρίζανε ... Θυμάμαι κι άλλα συνήθως δεν τα πειράζω, απόψε όμως τα σκάλισα για αυτό δεν ησυχάζω Κι όσο μακριά σου και να'μια μαζί ώρες περνάμε αφού στα όνειρά μου στην αγκαλιά σου κοιμάμαι...
Κοίτα ... Κοίτα ακόμα σ' αγαπάω ... για σένα τραγουδάω ... για σένανε ξυπνάω την μέρα που έρχεται να δω ... Στο σώμα σου εγώ βρήκα το μέρος που ανήκα εσύ όμως δεν ανήκεις στο μέρος που εγώ ζω μην με παρεξηγήσεις ... μην με κακοκαρδίσεις ... που διάλεξα στα μαύρα μου σκοτάδια εγώ να ζω ... κοίτα ...
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Ένα από τα πιο υπέροχα τραγούδια του... προηγούμενου αιώνα. Από τα αγαπημένα μου.
Όποιος βρει το mp3 με την εκτέλεση της Δήμητρας Γαλάνη, παρακαλώ ας στείλει ένα pm.
ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΛΙΟΙ
---------------
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μαργαρίτα Ζορμπαλά
Άλλες ερμηνείες: Δήμητρα Γαλάνη || Γιώργος Νταλάρας || Αλέξια
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή
Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ
Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου || Βασίλης Παπακωνσταντίνου || Νότης Σφακιανάκης
Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις τις ώρες που αγριεύει η βροχή στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις
Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου και πριν προλάβω τρις να σ' αρνηθώ σκούριασε το κλειδί του παραδείσου
Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη και την τρελή σου κυνηγάει σκιά πώς να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά αγάπη που σε λέγαμ' Αντιγόνη
Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει και σε ποιο γαλαξία να σε βρω εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι
Οι εβραϊκές δισκογραφικές εταιρίες τα έχουν θάψει τόσο επιμελώς που δεν τα ακούμε ούτε καν στο ραδιόφωνο. Άμα ανοίξω τώρα το ράδιο στοίχημα με απόδοση 1.05 ότι θα ακούσω στάνταρ Χρύσπα & Μαρτάκη.
--------------------
Post Extras:
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1186
Loc: Adelaide, South Australia
Να σου λοιπόν σ' αυτές τις μέρες τις παράξενες -
μ' άλλον αέρα απ' αυτόν που πριν ανάσαινες -
πιο καθαρό, πιο φρέσκο, με μια ωραία μυρωδιά.
Kαλή τύχη και με 'γεια σου η καινούρια σοδειά.
Άφησες πίσω και τα λόγια σου τα ζαλισμένα -
τώρα δείχνουν όλα όμορφα και νοικοκυρεμένα,
έφυγε το άγχος και καταλάγιασε η οργή -
μοιάζετε τώρα όλοι σπουδαίοι ταχυδακτυλουργοί.
Το ίδιο μενού, μπα, εγώ το βλέπω χλωμό,
τώρα έμαθες το θήραμα δε τρώγεται ωμό -
θέλει καλή γαρνιτούρα, θέλει και μπόλικη σάλτσα,
θέλει ποδάρια λαγού και του διαβόλου την κάλτσα.
Θέλει η πένα χαρτί και η μάπα θέλει γυαλί -
για την αλήθεια και το ψέμα είναι φθηνό το μαλλί
κι αφού κινείσαι στην πιάτσα, τα μυστικά τα γνωρίζεις -
χωρίς να πάρεις δανεικά, λόγια πίσω γυρίζεις.
Μα δε βαριέσαι αφού ζούμε κάτω από την ίδια σκέπη -
συνέχισε να ψάχνεις κι εσύ εκεί που πρέπει,
εγώ θα κρύβομαι μες στις θαυμάσιες μέρες
κι εκεί δε θα με βρεις ούτε με σφαίρες
Δε θα με βρεις ποτέ και γουστάρω
γιατί με ψάχνεις κι εσύ εκεί που πρέπει.
Δε θα μ' αγγίξεις πριν να σου πάρω
όσα για σένα η ψυχή μου επιτρέπει.
Δε θα με μάθεις ποτέ, δε θ' αφήσω -
θα ζω ένα ψέμα και μια αλήθεια περίσσια.
Δε θα νικήσεις κι αν δε νικήσω
το παιχνίδι αυτό θα λήξει στα ίσια.
Και μη φοβάσαι αν η ζωή σου μοιάζει άδικη -
εδώ και χρόνια είμαστε όλοι συγκατάδικοι
σ' ένα ασπρογάλαζο που δε τα βρίσκει με το γκρίζο -
κι αφού δε με ορίζω μη χαλιέσαι αν σε βρίζω.
Έτσι κι αλλιώς φοράς τα σάβανα από γεννησιμιού σου,
κληρονομιά ίσως τ' αφήσεις και του γιου σου -
παρέα με λίγα φράγκα και αρκετούς γνωστούς
κι ότι είχες γράψει τόσα χρόνια για μας τους θνητούς,
ι' αυτό σου λέω: Tι είναι ρε. Γιατί φωνάζεις.
Γιατί ψάχνεις ένα ζόρικο τέλος.
Εδώ είμαι εγώ και εσύ αλλού κοιτάζεις
όπως πάντα σε λάθος μέρος -
γι' αυτό είμαι σίγουρος, δε θα μ' αγγίξεις πριν σου πάρω
όλα εκείνα που η ψυχή μου ζητάει για να νετάρω.
Οι άλλοι φαίνεται σε πήρανε πολύ στα σοβαρά -
σε βρίζαν και σου δίνανε μεγάλη χαρά.
Εγώ για πάρτη σου δεν ήρθα για καλό, μα τι να κάνω.
Παίξε τώρα, σειρά σου, εγώ ξέρω να χάνω -
αν έχεις τ' από κάτω σου ακόμα ρίσκαρέ το
στη χειρότερη να φύγουμε κι οι δυο μας πακέτο.
Post Extras:
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1186
Loc: Adelaide, South Australia
Είναι κάτι ερωτές μας που μας πάνε -
απ τα σύννεφα στη γη.
Νύχτες πια κοινά ταξίδια μας μιλάνε
και διαλέγουν την φύγει.
Ήσουν ... μια αγαπάει σαν κι αυτές -
κι όσες συγγνώμες και να λες
θα βρίσκεις πια ... κλειστεί καρδια
Να το ξέρεις δε σε συγχωρώ
Να το ξέρεις σε κατηγορώ -
για τα λάθη ένα, ένα
και για τα απωθημένα
που θα πάρουν δάκρυ και καιρό.
Να το ξέρεις δε σε συγχωρώ
Να το ξέρεις σε κατηγορώ -
που είχες για θεό το ψέμα.
Βλέπεις ήτανε για μένα
η αγάπη κάτι ιερό ...
Είναι ... κάτι ερωτές μας που κοιτάνε
δεξιά και αριστερά.
Έχουν πάντα τρόπο για να σου πουλάνε
για μεγάλα τα μικρά.
Ήσουν μια αγάπη σαν κι αυτές -
κι όσες συγγνώμες και να λες
θα βρίσκεις πια ... κλειστεί καρδια.
Να το ξέρεις δε σε συγχωρώ
Να το ξέρεις σε κατηγορώ -
για τα λάθη ένα, ένα
και για τα απωθημένα
που θα πάρουν δάκρυ και καιρό.
Να το ξέρεις δε σε συγχωρώ
Να το ξέρεις σε κατηγορώ -
που είχες για θεό το ψέμα.
Βλέπεις ήτανε για μένα
η αγάπη κάτι ιερό ...
...
Βλέπεις ήτανε για μένα
Η Αγάπη κάτι ιερό ...
κάτι αλλα, νέα κομμάτια του Nino που μα'ρεσοuν, πολύ >>
Το'κάνα για να ζηλέψεις
Σε Μισώ
Δε πιστεύω αυτό που γίνετε
Λογοκρισία
Ποια είναι αυτή
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Post Extras:
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1186
Loc: Adelaide, South Australia
Δεν κράτησες καμία επαφή, δεν έστειλες ποτέ σου ένα σημάδ
Κι εμένα που σ' αγάπησα πολύ, με κλείδωσες για πάντα στο σκοτάδι
Δεν είπες ούτε ένα ευχαριστώ, δεν ένιωσες καμιά ευγνωμοσύνη
Για μένα που τυφλά τόσο καιρό, απόλυτη σου είχα εμπιστοσύνη
Δεν αξίζει τον κόπο ούτε να σε μισώ
Δεν αξίζεις να σ' εκδικηθώ
Αδιαφορώ, κι έτσι προχωρώ
Σαν να μη γνώρισα ποτέ τα δυο σου μάτια
Αδιαφορώ, δεν υποχωρώ
Έστω κι αν γίνομαι κρυφά χίλια κομμάτια
Αδιαφορώ...
Δεν ήσουν μια φορά ειλικρινής, δεν έκανες ποτέ σου ένα βήμα
Και μ' άφησες στην άκρη της ζωής, μιας πέτρινης καρδιάς να 'μαι το θύμα
Δεν ένιωσες ποτέ σου ενοχές, δεν είπες ούτε μια φορά συγνώμη
Και μ' έκανες να νιώσω τελικά, πως έκλεισαν για μένα όλοι οι δρόμοι
Δεν αξίζει τον κόπο ούτε να σε μισώ
Δεν αξίζεις να σ' εκδικηθώ
Αδιαφορώ...
Τα είδα όλα - Νίκος Οικονομόπουλος
Στην πόρτα στάθηκες και μου΄πες κι αν χωρίζουμε
να βρεις σου εύχομαι καινούρια ευτυχία
κι εγώ σου απάντησα το απόλυτο όσοι αγγίζουνε
τι να την κάνουνε τη δεύτερη ευκαιρία
Τα είδα όλα και τα΄χω ζήσει
μετά από σένα η καρδιά τι ν΄αγαπήσει
είσαι η ψυχή μου κι αφού σε χάνω
ένα κορμί χωρίς ψυχή τι να το κάνω
Ανάσα πήρα απ΄το δικό σου στόμα
και τώρα πάλι γίνομαι νερό και χώμα
Στην πόρτα στάθηκες με κοίταξες κατάματα
κι είπες θα βρεις καινούρια χείλη να φιλήσεις
μα εγώ που ήπια τα φιλιά σου τα αθάνατα
τι να τις κάνω τις φθηνές απομιμήσεις
Μάτια μου - Νίκος Οικονομόπουλος
Σμίγει το κλάμα μου με της πενιάς το κλάμα
γιατί ποτέ σου δε μ΄αγάπησες τρελή
πίνω ότι πίνεται να γιατρευτεί το τραύμα
και νιώθω άνθρωπος γυαλί
Μάτια μου μαζεύω τα κομμάτια μου
μ΄έσπασες με τσάκισες με τέλειωσες
μάτια μου μαζεύω τα κομμάτια μου
πόσο σ΄αγάπησα γιατί ποτέ δεν ένιωσες
Σμίγει το κλάμα μου με της βροχής το κλάμα
ψάχνω το τέλος στην επόμενη στροφή
η αχαριστία σου γεμίζει το ποτήρι
και νιώθω άνθρωπος γυαλί
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
Kai egw tou lew ... 
