Odiporos
Member
Reged: Mon
Posts: 106
Loc: Manchester, UK
|
|
Η παγωμάρα του πρωινού δε σε αγγίζει
στην άβυσσο της ατέλειωτης στιγμής'
βλέμα νοθερό, δέρμα μελανιασμένο
σε ένα πρόσωπό μοναδικά χλωμό!
Μετράς στιγμές, αφουκράζεσαι σκέψεις
αναπολείς ένα παρελθόν πια νεκρό'
σκέψεις πυκρές, ζοχαδιασμένες'
στριφογυρίζουν, επαναλαμβάνονται, επιμένουν..
..και έχεις απομείνει μόνη
κλεισμένη σε ένα μικρό δωμάτιο
για ώρες, μέρες, βδομάδες
έχοντας μόνη συντροφιά τα δάκρυα!
Κλάψε' άφησε τον πόνο σου να φύγει,
τί κι αν χάσεις τη βροχή
μα όταν έρθει η ώρα ξύπνησε!
Κοίτα μπροστά, συλλογισου..
..η πέτρα με τον καιρό θα ανθίσει
το μουντό της χρώμα, ως χώμα, τελικά θα δώσει ζωή
το κρύο πρωινό για πάντα δεν γίνεται να κρατήσει..
Ο ήλιος θα λάμψει ξανά!
|
ALEXIA*
Member
Reged: Thu
Posts: 282
Loc: ATHENS, GREECE
|
|
WRAIOTATO !
|
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1184
Loc: Adelaide, South Australia
|
|
Quote:
..η πέτρα με τον καιρό θα ανθίσει
το μουντό της χρώμα, ως χώμα, τελικά θα δώσει ζωή
το κρύο πρωινό για πάντα δεν γίνεται να κρατήσει..
Ο ήλιος θα λάμψει ξανά!
Pollu omorfo!! To euxaristi8ika. 
--------------------
Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
|
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
