Στάθης Φριλ
Silent friend
Reged: Sat
Posts: 49
Loc: New York
|
|
 |
| Ο Παρθενώνας! |
Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα,
μέσα στον κάθε αιώνα,
θέλουν να μας συγκινήσουν,
τη συνείδησή μας να ξυπνήσουν!
Είδαν μέχρι την Εποχή μας
οι Αρχαίοι Πρόγονοί μας!
Άφησαν τ' Αθάνατα Μνημεία
να μας μιλήσουν με Σοφία!
Μόνο μια Ματιά θα χρειαστεί
για ν' Αναστηθεί η ψυχή!
Ένα αγκάλιασμα Παιδικής ορμής
και τότε Έλληνά μου θα Αναστηθείς!
Πού πας; Τρέχεις στα τυφλά,
γύρισε πίσω πριν είναι αργά,
αγκάλιασε τον Εαυτό σου
σα Μοναδικό Θεό σου!
Ανέβα στην Ακρόπολη, στον Παρθενώνα!
Βύθισε την Ψυχή στον πνευματικό ξενώνα!
Ατένισέ τον από πολύ κοντά!
Κοίτα βαθιά, πολύ βαθιά!
Θώπευσε τον με το Νου σου,
είναι μέρος του Εαυτού σου!
Νοιώσε τι κρύβεται στο Μάρμαρο,
αυτό σε ξεχώρισε από το βάρβαρο!
Είναι Πηγή απέραντης Σοφίας,
γίνε ξανά του κόσμου ο Σωτήρας!
Επικοινωνήστε με το βουβό Πολιτισμό,
σώσε τον Άνθρωπο από το Χαμό!
Σκόρπα το φως στην Οικουμένη,
κράτα τη Δάδα Αναμμένη!
Ο Γήινος πνίγεται στο Άγχος,
γίνε Εσύ, ξανά, ο βράχος!
Ζωντάνεψε την Ελληνική ορμή,
είσαι το φως, του κόσμου η Ψυχή!
Μην πνίγεσαι πια στο Σκοτάδι,
εσύ να καταντήσεις ρημάδι;
Δώσε το Σινιάλο για χρυσή Εποχή,
ξέρεις το Μυστικό, τη Συνταγή!
Ξύπνα, ξύπνα πριν είναι Αργά
Μη σέρνεσαι, μη ζητάς Δανεικά!
Ο Παρθενώνας είναι σαν φάρος,
μην τον κοιτάς σαν γλάρος!
Η Ζωή δε φτάνει στα Ύψη,
αν πρώτα το παν δεν της Λείψει!
Εάν δε χάσει την ομορφιά της,
τα Μετανοιωμένα παιδιά της
να χωθούν σε Αγκαλιά Εξιλεώσεως,
να δουν Κόσμο Αποθεώσεως!
Κοίτα, ψάξε για το Δρόμο, την Τροχιά,
βρες το φωτεινό Αγωγό προς τη Χαρά!
Άναψε ξανά τη Θεϊκή Αχτίδα,
το πρώτο Σκαλοπάτι, την Ελπίδα!
Η Ευθεία γραμμή φέρνει στον ουράνιο Δακτύλιο,
στο Πρώτο Σύμπαν, σε Καινούριο Ήλιο
μη φοβάσαι πέτα στους ουρανούς,
με του Παρθενώνα τους Κωδικούς!
Στο Σύμπαν ο χρόνος θα Εξατμισθεί!
Μόνο εκεί η Ζωή είναι παντοτινή!
Η Γήινη ώρα γίνεται 17 έτη Ζωής,
εξαφανίζεται και η βαρύτητα της Γης!
Έξω από την Ατμόσφαιρά της θα Σωθείς!
Ως Θάνατος δε μπορείς να Συντηρηθείς,
εκεί δεν υπάρχει Ζωή να καταπιείς,
το «Ον» κάτι θα βρει ως Ζωή της Ζωής!
Η μία Περιστροφή είναι 24 ώρες και βάλε,
θα ζήσουμε εκεί σχεδόν χωρίς φινάλε!
Και αν θέλουμε να βρούμε πιο πολλά
μέσα στις πτυχές είναι τα Μυστικά!
Η ωρίμανση χρειάζεται χρόνο,
το Ανθρώπινο όν δεν είναι Μόνο,
απλώς τη Μνήμη του να ξαναβρεί,
να γίνει αυτό πρέπει να φοβηθεί πολύ!
Δώσε στον Άνθρωπο πίσω την Ψυχή του,
ελευθέρωσε το Νου του, την Αναπνοή του!
Φέρ' τον κοντά στο Θείο Μεγαλείο
ν' αγκαλιάσει τον Εαυτό του, όχι το Θηρίο!
Στο Μάρμαρο είναι η Ελπίδα,
σαν της Αθηνάς την Ασπίδα,
θα μας προστατέψει όλο στοργή,
θα μας φέρει στης Σοφίας, την Πηγή!
Πρέπει να επιστραφούν τα κλεμμένα!
Έστω και παραπονεμένα,
θα μας μιλήσουν βουβά, φιλικά,
να συμπληρώσουμε τα Μυστικά!
Να σπάσουν τα Δεσμά της Αδικίας,
όχι πια άλλα θύματα Απελπισίας,
αντλώντας Δύναμη απ' Αυτά,
να βγάλουμε Νέα φτερά!
Του Παρθενώνα το Μεγαλείο
φαντάζει σα Μαυσωλείο,
φτιάχτηκε για Μάτι Καθαρό,
αντί για κόκαλα κρύβει Μυστικό!
Μιλάει Μόνο σε Ψυχή Αγνή,
στον Άνθρωπο που μ' Αγγελική Μορφή,
ξεκίνησε κάποτε από την «Άλλη Γη»,
για να μη χαθεί στην Επιστροφή!
Αυτό που σαν Πανανθρώπινο Σχολείο,
διδάσκει την Αθανασία, το Θείο!
Λες και είναι εξωγήινο θαύμα,
αγκαλιάζει, γλυκαίνει το Δράμα!
Βλέπεις την Αθηνά; Είν' η Σοφία!
Δεν είναι Εκδίκηση ή Τιμωρία!
Ο ναός δε ανήκει σε Θεό Πολέμου
αλλά σε ιδέα Στοργικού Ανέμου!
Αστράφτει η Ασπίδα η Χρυσή,
ούτε Αρχή, ούτε Τέλος, είναι στρογγυλή!
Παριστάνει την Αιώνια Σωή!
Μ' αυτή θα νικήσουμε την οργή!
Περικεφαλαία θολωτή στην Κεφαλή!
Μοιάζει στου Σύμπαντος τη Μορφή!
Για σκέψου! Και του Δία το Παιδί
προστατεύει το κεφάλι με προσοχή!
Το Μυαλό! Μας συμβουλεύει η Θεά,
εάν πάθει το Μυαλό, τότε είναι αργά!
Κάποια Ημέρα και πολύ κοντά,
θα υπάρχουν Σωματικά Ανταλλακτικά!
Στον Παρθενώνα με υπομονή
σας περιμένει η Νέα Υποδομή!
Το παν ζητά από Εσάς ζωή,
αγκάλιασε το Σύνολο με Στοργή!
Όλα αποκτώνται με προσπάθεια,
θέλει θυσία η Πολυμάθεια,
ο Νους ψάχνει για διψασμένο μυαλό,
να του χαρίσει γη και Ουρανό!
Η Γνώση και η Σοφία γεννιούνται Μαζί,
περιμένουν τον Άνθρωπο να τις θυμηθεί!
Αρκετά το Μυαλό μας κράτησε θύμα,
θ' αλλάξουμε τη Μοίρα γιατί είναι Κρίμα!
Τώρα κάναμε το πρώτο Βήμα,
ατενίζουμε το δικό μας Κτήμα!
Ο Καθένας μας γεννιέται με Γνώση,
χρειάζεται Παρθενώνα να Μεστώσει!
Στην Ακρόπολη χτίστηκαν Ναοί,
πέτρινοι, ξύλινοι, όλοι χωρίς ψυχή!
Σε θεμέλια Σαθρά, χωρίς μαγεία,
μέχρι που το Μυαλό σκέφτηκε τα Θεία.
Όταν έχτισαν το ναό της Σοφίας,
ήταν περίοδος Μεγάλης Ησυχίας,
αγκάλιασαν την Κόρη των Γραμμάτων
αλλά εις βάρος όλων των Συμμάχων!
Θέλησαν να δείξουν στους βαρβάρους,
που ερχόταν πάνω τους σαν τους χειμάρρους,
ότι η Ειρήνη υψώνει τον Άνθρωπο πολύ,
γι' αυτό θα πάθαιναν καταστροφή!
Ο Μίτος είναι στον Παρθενώνα,
η Αρχή του Εαυτού μας, του Κυκεώνα!
Την Αρχή αυτή πρέπει να βρούμε,
να βγούμε από τον Λαβύρινθο, να Σωθούμε!
Έδιωξε την Αθηνά η Πολυτέλεια,
το Πνεύμα βάλτωσε στην Αμέλεια!
Σκλάβωσαν μέχρι και Ανθρώπους,
όσους πιάναν ως Αιχμαλώτους!
Πρόδωσαν κι εκείνοι τη Συνείδησή τους,
ξέχασαν τη Θεϊκή καταγωγή τους!
Πιάστηκαν στα δίχτυα της οργής,
σβήνοντας το φως Πνευματικής ζωής!
Το Πνεύμα Νικήθηκε από την Ύλη,
έσβησαν της Σοφίας οι Ήλιοι! |
Ευθύμιος Πιστιόλας
Ελλάς, 5 Αυγούστου 2006, σελ. 37 |
Υ.Γ. Κατά παράκληση του TedKaps το στέλνω ξεχωριστά. Μήπως κανένας μπορεί να επικοινωνήσει με το ποιητή και να τον προσκαλέσει εδώ; ΣΦ
|
Tedkaps
journeyman
Reged: Mon
Posts: 250
Loc: Vallejo, CA
|
|
O "PARTHENON"! Aftos mono mas emine pou mas kani san Ellinas iperifanous, gia olous aftous to aionas pou perasan, kai gia olous aftous tous aiones pou 8a er8oun. Agapite Stathi, "To kalo ergo spanios drapetebi tin anagnorisi"! Efxaristo, pou me afto to poima mou ksana anagenises ton Elliniko mou pnebma kai tin Elliniki mou iperifania, pou toso poli mou elipse edo stin kesinitia.
Tedkaps
|
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
