GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Κάτι που σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστο, είναι οι Ελληνικές ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου και αυτό εξαιτίας των πολλών επαναλήψεών τους από την Ελληνική τηλεόραση αλλά και λόγω της ποιότητάς τους. Τις ταινίες αυτές τις βλέπουμε αβίαστα και ακούραστα ξανά... και ξανά... και δεν θα βαρεθούμε ποτέ να τις βλέπουμε, πολλές δε από τις σκηνές τους τις ξέρουμε απ' έξω και ανακατωτά. 
Μετά από μια παλαιότερη βραδιά άφθονου γέλιου στο ChatRoom όπου θυμηθήκαμε μερικές χαρακτηριστικές σκηνές οι παρευρισκόμενοι, σκέφθηκα να γράψει ο καθένας εδώ σκηνές που του έχουν μείνει και να τις μοιραστούμε όλοι μας και ίσως πολλοί Έλληνες του εξωτερικού να τις μάθουν καθώς δεν είχαν το ευτύχημα να τις δουν. 
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
(Ο Βέγγος κάνει το φαρμακοποιό. Μπαίνει μέσα ένας πελάτης αγκομαχώντας από τον πόνο).
Πελάτης: Ωωωχ, ωωχ! Βέγγος: Που πονάς; Πελάτης: (Δείχνει με το χέρι του κάθετα πάνω στο σώμα του) Από εδώ, ως εδώ, από εδώ, ως εδώ, από εδώ ως εδώ... Βέγγος: Ε, και τώρα τι θες; Να πονάς και στα ενδιάμεσα; Πελάτης: Κάνε μου κάτι να ησυχάσω Βέγγος: Έννοια σου και θα σου κάνω κάτι εγώ να ησυχάσεις για πάντα...
Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης
____________________________________________________________
(Ο Βέγγος κάνει το φαρμακοποιό)
Πελάτης: Μια ασπιρίνη και γρήγορα... Και κοίταξε να μου διαλέξεις μια παχιά παχιά! Βέγγος: Δε μου λες, εσύ ασπιρίνη θέλεις ή κότα;
Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης
____________________________________________________________
(Ο Βέγγος κάνει το φαρμακοποιό)
Πελάτης: Γρήγορα παιδί μου. Αντε και με τάραξε το δόντι μου... Βέγγος: Ποιο δόντι; Πελάτης: Το τρίτο κάτω αριστερά. Βέγγος: Αριστερά όπως μπαίνουμε ή όπως βγαίνουμε; Πελάτης: Και τι το πέρασες το στόμα μου; Στοά Αρσακείου;
Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης
____________________________________________________________
(Ο Βέγγος φτιάχνει φάρμακο για έναν πελάτη)
Βέγγος: Έτοιμο. Δε μου λες, παιδιά έχεις; Πελάτης: Ναι, δώδεκα! Βέγγος: Το μεγαλύτερο αγόρι πόσο είναι; Πελάτης: Εικοσιένα. Βέγγος: Α, εντάξει. Θα δουλέψει και θα ζήσει τα υπόλοιπα... Πελάτης: Φέρτο να το πιω. Βέγγος: Τι; Εδώ θα το πιεις; Δεν πας πρώτα σπίτι σου να φιλήσεις τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου, να κάνεις και τη διαθήκη σου;
Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
Heavy~Metal Angel®
The Warrior
 
Reged: Sat
Posts: 2509
Loc: USA
|
|
Κάπου υπάρχει και άλλο post με ατάκες από παλιές Ελληνικές ταινίες,αλλά δεν πειράζει να το συνεχίσουμε και εδώ.
Τα κίτρινα γάντια
Νίκος Σταυρίδης: Ποιος είναι εδώ; Γιάννης Γκιωνάκης: Εμείς οι δύο!
-------o-------o------o------o------o------o-----o-----o----
Γιάννης Γκιωνάκης: Τι θέτε; Θέτε τίποτα; Νίκος Σταυρίδης: Έχεις μια πορτοκαλάδα ρε; Γιάννης Γκιωνάκης: Πορτοκαλάδα θέτε; Νίκος Σταυρίδης: Ναι. Γιάννης Γκιωνάκης: Από πορτοκάλια; Νίκος Σταυρίδης: Όχι, από μούσμουλα!
Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι
(Τρώνε κι ο Κωσταντάρας πνίγεται)
Λάμπρος Κωσταντάρας: [πνιγμένα] Λίγο νερό βρε παιδιά! Λίγο νερό! Παύλος Λιάρος: Αντρέα! Γιάννης Παπαδόπουλος: Τι είναι «Αντρέα» πάλι; Παύλος Λιάρος: Σάλτα γέμισ΄ την κανάτα νερό. Γιάννης Παπαδόπουλος: (Προς τον μικρό) Δεν άκουσες ρε; Μικρός: Τι ν΄ «ακούσω ρε»; Γιάννης Παπαδόπουλος: Πήγαινε να φέρεις λίγο νερό! Μικρός: Πάλι εγώ; Λάμπρος Κωσταντάρας: Άντε βρε παιδιά. Συννενοηθείτε προτού γκαργκανιάσουμε εδώ μέσα! Μικρός: Μα όλα θα τα κάνω εγώ εδώ μέσα; Εγώ για το ψωμί, εγώ για το μπουρνούζι, εγώ για το νερό, εγώ όλα; Γιάννης Παπαδόπουλος: Και τη σαλάτα ποιος την έκοψε βρε; Ποιος έβαλε λάδι; Παύλος Λιάρος: Και το σαλάμι ρε ποιος το έκοψε; Κι έστρωσα ολόκληρο τραπέζι! Μικρός: Εγώ μια φορά δεν πάω πουθενά! Λάμπρος Κωσταντάρας: Άντε βρε παιδιά να φέρετε λίγο νερο! Να πεθάνει κανείς από δίψα στην καρδιά της Σαχάρας πάει κι έρχεται! Σαχάρα είν΄ αυτή! Αλλά να πεθάνει κανείς από δίψα στην καρδιά της Αθήνας, πάει στο διάολο! Παύλος Λιάρος: Ρε τι ΄σαστε 'σεις; Ο πατέρας σας ρε, ο πατέρας σας... Τι σας ζήτησε; Ένα ποτήρι νερό σας ζήτησε... Λάμπρος Κωσταντάρας: Παλιόπαιδα! Παύλος Λιάρος: Άντε βρε πατέρα να πιεις μόνος σου. Κι άμα θα ΄ρθεις, φέρε μου κι εμένα ένα ποτήρι...
Η Αλίκη στο ναυτικό
Δημήτρης Παπαμιχαήλ: Κοιμάσαι; Γιώργος Τσιτσόπουλος: Όχι. Δεν μπορώ να κοιμηθώ... Δημήτρης Παπαμιχαήλ: Σκέφτεσαι το κορίτσι σου; Γιώργος Τσιτσόπουλος: Όχι! Έφαγα πολύ πεπόνι...
Η κυρά μας η μαμή
Μακρής: Μπα, έχει και γιο η μαμή; Ελένη Ζαφερίου: Ναι, ο νεαρός που ήρθε τελευταία. Μακρής: Ο φοιτητής της ιατρικής; Μπα, δεν το 'ξερα ότι στο πανεπιστήμιο έβαλαν και έδρα ξεματιάσματος...
Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ
(Ο Βέγγος πουλάει ρολόγια)
Βέγγος: Τι γινέστε κύριε; Περιμένετε ραντεβού; Περιμένων: Αχ, ναι. Μια ολόκληρη ώρα... Βέγγος: Θα είναι από τις δύσκολες φαίνεται... Και με την ευκαιρία έχω κάτι για σας. Ρολόι για ταλαιπωρημένους εραστές: Πάει πίσω μισή ώρα... για παρηγοριά!
Η Ωραία των Αθηνών
Γεωργία Βασιλειάδου: Και θα μ' αφήσεις μόνη με τον ταξιτζή; Μίμης Φωτόπουλος: Ε, τώρα δε φοβάται πια. Σε συνήθισε.
ΘΒ Φαλακρός Πράκτωρ
(Περιποιούνται το Βέγγο που έχει ένα μαυρισμένο μάτι)
Θανάσης Βέγγος: Εδώ τον είχα, στο χέρι μου... Δημήτρης Νικολαίδης: Κι ύστερα; Θανάσης Βέγγος: Ύστερα είχα το χέρι του εδώ, στο μάτι μου...
Μια Ελληνίδα στο χαρέμι
(Αφού έπεσαν με το αεροπλάνο στη μέση της ερήμου)
Βαγγέλης Σειληνός: Εγώ λέω να κάτσουμε εδώ και να περιμένουμε το καραβάνι. Ρένα Βλαχοπούλου: Ναι, θα περάσει το καραβάνι των οχτώ και δέκα...
Mια Ιταλίδα από την Κυψέλη Κατερίνα Γιουλάκη: Δεκαοχτώ χιλιάδες δραχμές λογαριασμός; Καλά, ποιος υπογράφει; Αθηνόδωρος Προύσαλης [Μάγκικα]: Διάβασε το ΄στερόγραφο... Κατερίνα Γιουλάκη: Αντώνιος... Ο Αντώνης; Αθηνόδωρος Προύσαλης: Ουδέν αληθέστερον τούτου... Κατερίνα Γιουλάκη: Ήρθε στο μαγαζί σας και αγόρασε δεκαοχτώ χιλιάδων δραχμών πράγματα; Αθηνόδωρος Προύσαλης: Δεν αγόρασε... Ρήμαξε... Το κατάστημα πουλάει πενιές... Γιώργος Γαβριηλίδης: Πενιές; Τι είν΄ αυτό; Αθηνόδωρος Προύσαλης: Αναστενάρικες... Κατερίνα Γιουλάκη: Ε, δηλαδή τι έχετε; Κέντρο με μπουζούκια; Αθηνόδωρος Προύσαλης: Είδες τι δυνατή που είναι στο σταυρόλεξο;
Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης
(Ο Βέγγος, γκαρσόνι, διαβάζει τον κατάλογο σε ένα πελάτη)
Θανάσης Βέγγος: Μακαρόνια με κιμά... Νίκος Φέρμας: Τίποτα πιο εκλεκτό! Θανάσης Βέγγος: ...ατζέμ πιλάφι... Νίκος Φέρμας: Τίποτα πιο εκλεκτό! Θανάσης Βέγγος: ...γαρίδες αυγολέμονο... Νίκος Φέρμας: Πιο εκλεκτό! Θανάσης Βέγγος: ...μπαρμπούνια τηγανιτά... Νίκος Φέρμας: Πιο εκλεκτό! Θανάσης Βέγγος: Δε διαβάζεις μόνος σου; Νίκος Φέρμας: Φέρε μια γίγαντες γιαχνί. Θανάσης Βέγγος: Μ΄ αρέσει που ξέρεις και καλοτρώς!
-----o-----o-----o-----o-----o-----o-----o-----o----o----o--
Θανάσης Βέγγος: Μια γίγαντες γιαχνί. Γιώργος Τζιφός: Οι γίγαντες γιαχνί μόλις τελειώσανε. Θανάσης Βέγγος: Πώς τελειώσανε; Αφού ακόμα δεν πάτησε άνθρωπος στο μαγαζί! Γιώργος Τζιφός: Ακούς τι σου λέω; Μόλις τελειώσανε. Αυτό να του πεις... (Πάει στον πελάτη) Θανάσης Βέγγος: Οι γίγαντες γιαχνί μόλις τελειώσανε. Νίκος Φέρμας: Πότε προλάβανε και τελειώσανε; Θανάσης Βέγγος: Έλα ντε! Αυτό του λέω κι εγώ! Νίκος Φέρμας: Φέρε έναν πατσά! Θανάσης Βέγγος: Μπράβο! Από εκλεκτό σε εκλεκτό το πάμε!
----o----o-----o----o----o----o-----o-----o-----o-----o-----
Θανάσης Βέγγος: Λοιπόν! Όλοι ακίνητοι, έτσι; Γιώργος Γαβριηλίδης: Μια στιγμή κύριε φωτογράφε! Να παραμείνω απαθής, ή να μειδιώ; Θανάσης Βέγγος: Τώρα να παραμείνεις απαθής, γιατί όταν δεις τις φωτογραφίες θα βάλεις τα κλάματα!
Heavy-Metal Angel
--------------------
ΦΛΟΓΑ
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Ρίζος: Πιάσε δυο καταϊφια. Και που \'σαι... Κάντα μου μυθιστόρημα. Καλογεροπούλου: Δηλαδή; Ρίζος: Τύλιξέ μου τα στο χαρτί!
Αυλωνίτης: Θέλω κανένα βιβλίο για να περνάω την ώρα μου. Ρίζος: Βιβλία πασατέμπο δεν έχουμε...
Ρίζος: Άντε παιδιά, να ζήσετε! Νίκη Λινάρδου: Άντε, να δούμε πότε θα το αποφασίσεις και για μας! Ρίζος: Ε, άσε να καλέσουν πρώτα την κλάση μου...
Προς Αυλωνίτη: Πρόσεχε, θα πνιγείς! Αυλωνίτης: Σιγα μην πνιγώ. Τι είναι το πιάτο μου να πνιγώ; Στέρνα;
Προς Αυλωνίτη: Εσύ πρέπει να πεθάνεις για να βάλεις μυαλό...
Φέρμας: Ίσα με τριάντα ίππους φορολογήσιμους κορόιδο είσαι!
Ληναίος: Πώπω αδερφέ μου, τι μυαλό είναι αυτό; Καλά, πως το έχεις τόσον καιρό και δε σου έχει μπαγιατέψει;
Γιατρός (μετράει την πίεση): Εικοσιένα. Αυλωνίτης: Πολύ δεν είναι γιατρέ μου; Γιατρός: Να σου πω. Αν ήσουν άλογο θα ήταν μια χαρά. Αλλά για άνθρωπο, πολύ είναι...
Ληναίος: Απόδειξη; Βασιλειάδου: Τι να την κάνεις την απόδειξη; Αν είναι να σου φάνε λεφτά, θα στα φάνε και με απόδειξη...
Ρίζος: Αχ κυρία Θεώνη μου, γιατί το νοίκιασες το δωμάτιο; Βασιλειάδου: Και τι να \'το \'κανα; Αποθήκη για αράχνες;
Ρίζος: Τι ν\' αυτό; Πέφτουν σοβάδες; Βασιλειάδου: Ναι, πέφτουνε σουβάδες απ\' το ταβάνι. Αλλά μη στεναχωριέσαι. Έχω ένα κράνος στην αποθήκη. Θα στο φέρω.
Αυλωνίτης: Ας όψεται η πίεση. Βασιλειάδου: Έχεις πίεση; Αυλωνίτης: Εικοσιένα. Ρόδα... Και μου είπε ο γιατρός να αλλάξω αέρα. Τι να κάνω; Βασιλειάδου: Δεν παίρνεις έναν ανεμιστήρα;
Νίκη Λινάρδου: Μα στον κουβά δεν βάζουνε θησαυρό. Κάρβουνα είναι; Ρίζος: Πως... Δεν έχεις ακούσει που λένε «Ανθρακες ο θησαυρός»;
Αυλωνίτης: Τι διάολο σ\' έκανα ωραίο μωρέ και μού \'φαγες τα καλύτερα υλικά;
Σερβιτόρος: Να πάρω το καπέλο σας κύριε; Φέρμας: Ασ\' το κάτω ρε. Σε πειράζει; Δεν φτάνει που μας παίρνετε το πορτοφόλι, θέλετε να μας πάρετε και το καπέλο;
Αντζελα Ζήλεια: Συνεργείο λοιπόν. Ληναίος: Συνεταιρικό. Αντζελα Ζήλεια: Και ανύπαντρος. Ληναίος: Ναι. Έχω συνεταίρο στο συνεργείο και δεν έχω στη ζωή...
Αυλωνίτης: Ωχ, αδερφέ! Δε με βολεύει εδώ. Πάω να πάρω αέρα στο κοτέτσι. Βασιλειάδου: Μα στο κοτέτσι θα πας να πάρεις αέρα; Αυλωνίτης: Μα το κοτέτσι έχει ασβέστιο! Βασιλειάδου: Κι άμα θες ασβέστη δεν πας σε κανένα γιαπί να πάρεις δέκα κουβάδες;
Βασιλειάδου: Κύριε νεόκοσμε! Βγες απ\' το κοτέτσι! Θα ζηλέψει ο κόκορας. Αυλωνίτης: Μα δεν υπάρχει κόκορας. Βασιλειάδου: Που πήγε; Αυλωνίτης: Ξέρω \'γω; Θα πήγε να ξουριστεί.
(Ο Αυλωνίτης κατά λάθος γκρεμίζει το κοτέτσι.) Βασιλειάδου: Ανάθεμά σε, τι μου \'κανες! Εμένα το κοτέτσι μου ήτανε παρθεναγωγείο. Να μην πατήσει μέσα σερνικός! Ποιος θα μου πληρώσει τώρα τις ζημιές;
Βασιλειάδου: Τι έχει μωρέ το στρώμα και το ξεκοίλιασες; Σκωληκοηδείτη; Ρίζος: Κάτι είχε και μ\' ενοχλούσε. Ααα, μα δεν ήτανε ύπνος αυτός. Γέμισα γρουμπούλια! Βασιλειάδου: Και μου \'κανες το κρεβάτι μπαμπακολίβαδο;
Νίκη Λινάρδου: Λεφτά! Πρέπει να πάω στο κομμωτήριο; Ρίζος: Στο κομμωτήριο; Γιατί; Νίκη Λινάρδου: Αφού είμαστε καλεσμένοι το βράδυ. Έτσι θα πάω; Μ\' αυτά τα μαλλιά; Ρίζος: Και στο κομμωτήριο τι θα σου κάνουν βρε Αγγέλα; Θα σου βάλουν άλλα μαλλιά νάυλον; Αλλά έτσι είσαι... Μη μας καλέσουν τζάμπα για φαϊ. Δε μ\' αφήνεις να το φχαριστηθώ...
Αυλωνίτης: Ε, απόψε θα φάω! Γιάννης Φέρμης: Κι αύριο εικοσιένα η πίεση... Ρίζος: Κύριε Νεόκοσμε: μα φτάσεις τριάντα να πουλήσεις... Είναι καλή τιμή!
Βασιλειάδου: Πολύ ωραία τραγούδησες... Ληναίος: Αμ, την προίκα την έχουμε στο λαρύγγι μας κυρία Θεώνη! (Παντρεύεται μια τραγουδίστρια.) Βασιλειάδου: Ο Θεός να σας φυλάει από φαρυγγίτιδα...
Βασιλειάδου: Τι κάνεις βρε στο ξένο δωμάτιο; Αυλωνίτης: Λάθος στην πόρτα. Βασιλειάδου: Λάθος κάνουνε στην ορθογραφία, όχι στις πόρτες!
Μέντιουμ: Βλέπω έναν άνθρωπο με χρυσά... Βασιλειάδου: Ναύαρχος θα είναι...
Μέντιουμ: Βλέπω χρυσό... Βασιλειάδου: Χρυσή να σε κόψει...
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Πήγαινε να πάρεις κρασί. Νεαρός γιος: Καλά. Τι βαράς ντε; Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Βαράω προκαταβολικά γιατί το ξέρω ότι θ΄ αργήσεις! Νεαρός γιος: Ε, τότε ν΄ αργήσω για να ΄μαι και ξοφλημένος!
Γαμπρός απ΄ το Λονδίνο
--------------------------------------------------------------------------------
Δημήτρης Παπαγιαννόπουλος: Δε μου λες; Εσύ θα άντεχες αν έβλεπες τη γυναίκα σου πάνω στο τραπέζι να χορεύει; Βασίλης Αυλωνίτης: Τώρα, να σου πω... Εγώ θα άντεχα. Το τραπέζι δε θ΄ άντεχε... Διπλοπενιές
--------------------------------------------------------------------------------
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Τι κάνεις εδώ παιδάκι μου; Τζένη Καρέζη: Τραγουδάω... Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Στη σκάλα τραγουδάει κανείς; Τζένη Καρέζη: Γιατί; Στη σκάλα του Μιλάνου πώς τραγουδάνε;
Δεσποινίς διευθυντής
--------------------------------------------------------------------------------
Γιατρός: Βήξτε, παρακαλώ... Πιο δυνατά... Μα, πιο δυνατά, δεν έχετε δύναμη; Κώστας Βουτσάς: Δύναμη έχω, γρίππη δεν έχω!
Ένας άφραγκος Ωνάσης
--------------------------------------------------------------------------------
Θανάσης Βέγγος: Δε μου λες Κατερίνα, το ήθελες και το έκανες αυτό ή το έκανες κατά λάθος; Κλειώ Σκουλούδη: Και βέβαια το ήθελα. Εγώ ό,τι κάνω το μελετάω πρώτα. Θανάσης Βέγγος: Δηλαδή ήτανε φιλί εκ προμελέτης!
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Ράφτης: [Μετράει] Μάλιστα. Μέση 52. Αν έχετε και στήθος 65... Θανάσης Βέγγος: ...βγαίνω σταρ Ελλάς, ξέρω...
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Μπάτλερ: Μαθήματα αριστοκρατικής συμπεριφοράς: Θέλω να δω πως θα καθαρίσετε και θα φάτε τον αστακό. Θανάσης Βέγγος: Γιατί βρε παιδάκι μου με αρχίζεις από τα δύσκολα; Τον αστακό ούτε ο καρχαρίας δεν μπορεί να τον φάει. Φέρε μου ένα γιαούρτι με το κουτάλι να δεις για πότε το τρώω...
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Μπάτλερ: Πάντα το πηρούνι στο αριστερό και το μαχαίρι στο δεξί. Ποτέ το πηρούνι στο δεξί. Θανάσης Βέγγος: Γιατί, αν κρατήσω το πηρούνι με το δεξί, τι θα μου κάνουν; Φάκελο;
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Λάμπρος Κωσταντάρας: Που είναι η κυρία σου παιδί μου; Οικιακή βοηθός: Εξήλθεν έξω! Λάμπρος Κωσταντάρας: Πάλι καλά που δεν εξήλθε μέσα...
Η γυναίκα μου τρελάθηκε
--------------------------------------------------------------------------------
Γεωργία Βασιλειάδου: Η ανηψιά μου κι εγώ είμαστε πάρα πολύ στενοχωρημένες γι' αυτό που συνέβη, κύριε. Είμαστε very very... πώς το λέτε εδώ στην Ελλάδα; Χολοσκασμένες!
Η Θεία απ' το Σικάγο
--------------------------------------------------------------------------------
Γεωργία Βασιλειάδου: Και θα μ' αφήσεις μόνη με τον ταξιτζή; Μίμης Φωτόπουλος: Ε, τώρα δε φοβάται πια. Σε συνήθισε.
Η ωραία των Αθηνών
--------------------------------------------------------------------------------
Μάρω Κοντού: Τι κάνεις βρε Παναγιώτη; Βρήκες καμιά δουλειά; Δημήτρης Νικολαίδης: Άνοιξα ένα μαγαζάκι, αλλά με κλείσανε μέσα. Μάρω Κοντού: Γιατί; Δημήτρης Νικολαίδης: Έ, βλέπεις... το άνοιξα με λοστό!
Μια Ιταλίδα απ΄ την Κυψέλη
--------------------------------------------------------------------------------
Λάμπρος Κωσταντάρας: Ποιανού είναι αυτές οι πυτζάμες; Ντίνος Ηλιόπουλος: Του πατέρα μου. Κουτί σας έρχονται! Ήταν άντρακλας ο πατέρας μου. Θρεφτάρι σωστό! Λάμπρος Κωσταντάρας: Καλά, κι εσύ ποιανού έμοιασες; Της μάνας σου; Ντίνος Ηλιόπουλος: Όχι, του κουμπάρου!
Να ζει κανείς ή να μη ζει;
--------------------------------------------------------------------------------
Θανάσης Βέγγος: Ώστε ψάλτης κύριε Δωρόθεε; Δωρόθεος: Ιεροψάλτης και μάλιστα αριστερός. Θανάσης Βέγγος: Ααα, της ΕΔΑ δηλαδή. Δωρόθεος: Όχι, των Αγίων Θεοδώρων. Θανάσης Βέγγος: Το ίδιο κάνει, Θεοδωρακικός!
Ο παπατρέχας
--------------------------------------------------------------------------------
(Κοιτάει ένα κάδρο)
Νίκος Σταυρίδης: Ρε συ, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός είναι αυτός; Γιάννης Γκιωνάκης: Τσου! Έλληνας είναι!
Τα κίτρινα γάντια
--------------------------------------------------------------------------------
Κώστας Δούκας: Να σου βάλω αυτό; [Ένα κομμάτι μπακαλιάρο] Μαρίκα Νέζερ: Μπα, είναι πολύ μεγάλο! Κώστας Δούκας: Αυτό; Μαρίκα Νέζερ: Πολύ μικρό! Κώστας Δούκας: Τι νούμερο παπούτσι φοράς; Μαρίκα Νέζερ: 37, ξώφτερνο! Κώστας Δούκας: Ε, τότε μην το συζητάς, θα πάρεις αυτό οπωσδήποτε! Μαρίκα Νέζερ: Γιατί; Κώστας Δούκας: Περισσεύει να κάνεις και τακούνια!
Της κακομοίρας
--------------------------------------------------------------------------------
Κώστας Χατζηχρήστος: Κουβάλησες και την ανηψιά σου εδώ πέρα να μας κάνει την όμορφη! Κώστας Μεντής: Ποια ανηψιά μου βρε; Γυναίκα μου είναι! Κώστας Χατζηχρήστος: Γυναίκα σου; Δικιά σου; Κώστας Μεντής: Όχι του γείτονα! Με αγάπησε και με πήρε! Κώστας Χατζηχρήστος: Σ' αγάπησε; Τι αγάπησε από εσένα βρε κακομούστακε; [Προς τη γυναίκα]: Ο άντρας σου είναι αυτός; Γυναίκα: Ναι! Κώστας Χατζηχρήστος: Άντρας σου; Καλά να πάθεις! Τι του λιμπίστηκες του κομοδίνου; Εμείς αυτούς στο χωριό, τους πνίγουμε στο νεροχύτη για να μη χαλάσει η ράτσα!
Της κακομοίρας
--------------------------------------------------------------------------------
[Στο βενζινάδικο]
Μίμης Φωτόπουλος: Άντε, κάνε με επιλοχία! Βενζινάς: Τι; Μίμης Φωτόπουλος: Κοπάνα μου τρία γαλόνια!
Το σωφεράκι
--------------------------------------------------------------------------------
Νίκη Λινάρδου: Που μπορεί κανείς να κάνει ένα μπάνιο; Χρήστος Δοξαράς: Στο ποτάμι. Νίκη Λινάρδου: Μα εγώ θέλω ζεστό μπάνιο! Λάμπρος Κωσταντάρας: Στο ποτάμι, το Δεκαπενταύγουστο...
Υπάρχει και φιλότιμο
--------------------------------------------------------------------------------
Θανάσης Βέγγος: Αμάν.....Ο καζαμπούμπου!!!!! Επιβάτης: Πώς μαύρισες; Θανάσης Βέγγος: Ξέρω εγώ; Έφαγα φυστίκι αράπικο.... Επιβάτης: Που πας τώρα; Θανάσης Βέγγος: Να φάω γιαούρτι να ασπρίσω!!!!!
Μην είδατε τον Παναή
--------------------------------------------------------------------------------
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Πηγαίνοντας για μπάνιο (η αφετηρία τότε για Λούτσα μάλλον ήταν στο Ζάππειο, αργότερα στο Θησείο) στιχομυθία Χαρίλαου και επιβάτη.
Χ: Μη σπρώχνεις παιδί μου.
Ε: Οι πισινοί μου με σπρώχνουνε Κύριε!
Χ: Τότε να πεις στους πισινούς σου να μη σπρώχνουνε, γιατί έχουνε χάσει την υπομονή οι μπροστινοί μου.
Ε: Μα μήπως φταίνε κι εκείνοι, οι πισινοί τους τους σπρώχνουνε. Έτσι είναι οι ουρές Κύριε. Τι θέλετε; Αν ενοχλείστε πάρτε ταξί!
Χ: Τι να σου πω καημένε. Εγώ φταίω που κάθομαι τόση ώρα και μιλάω με το πισινό μου!
____________________________________________________________
Συζήτηση για το μέλλον των παιδιών μεταξύ Ευτέρπης και του ακριβολόγου Χαρίλαου.
Ευτ: Μεγαλώσανε τα παιδιά μας Χαρίλαε. Ξέρεις πόσο είναι η Ελένη μας; 26!, η Κατίνα μας 23, 20 η Μαρία και 15 η Αγγελική.
Χαρ: Έ! Και λοιπόν;
Ευτ: Του χρόνου θα είναι 27 η Ελένη μας ...
Χαρ: 24 η Κατίνα, 21 η Μαρία και 16 η Αγγελική!
Ευτ: Ακριβώς!
Χαρ: Και τι θες να πείς μ΄ αυτό βρε γυναίκα; Ότι κάθε χρόνο τα κορίτσια μας θα είναι ένα χρόνο μεγαλύτερα;
Ευτ: Όχι... άλλο... θέλω να πω!
Χαρ: Τότε αφού ... άαλλο θέλεις να πεις γιατί λες αυτό που λες και δε λες κατευθείαν το άλλο που θέλεις να πεις να ησυχάσουμε;
Ευτ: Θέλω να πω να ... Τι σκέφτεσαι για τα κορίτσια μας; Πως βλέπεις το μέλλον τους;
Χαρ: Και τι είμαι εγώ βρε γυναίκα να βλέπω το μέλλον τους; Τσιγγάνα τουρκογύφτισα;
____________________________________________________________
Συζήτηση Χαρίλαου με το φίλο του Ξενοφώντα για το γάμο της κόρης άλλου φίλου
Χαρ: Και πως λένε το χορό που χόρεψε η κόρη του Σωτήρη και καλοπαντρεύτηκε;
Ξεν: Ροκ εντ ρολ!
Χαρ: Α! Μάλιστα!
Ξεν: Τον ξέρεις στρατηγέ μου;
Χαρ: Δε μου λες, δεν είναι αυτός που αρπάζει ο καβαλιέρος σαν πεχλιβάνης τη ντάμα του, με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω;
Ξεν: Ακριβώς!
Χαρ: Μάλιστα ωραίος χορός! Θα ΄θελα να τον χορέψω κι εγώ. Αλλά μ΄ αυτόν που τον εφεύρε, να τον αρπάξω και.. θα βλεπες!
____________________________________________________________
Η θεία την ώρα των αλλαγών
-Και όλη αυτή η παλιοτζουρία ...γιες, γιες θα φύγει! Θα φύγει και στη θέση της θα μπεί... γιες γιες ένα ωραίο σαλονάκι από τα πολύ ... μοντέρνα ...αυτά τα ... βέρυ, βέρυ... αχ πως τα λέτε εσείς εδώ, γιατί ξεχνάω πως τα λέμε εμείς εκεί!!
____________________________________________________________
Μια φάση από τη 1η κανατιά (Θεία, Μηχ/κός, Χαρίλαος)
Θεία: Η ανιψιά μου κι εγώ Κύριε είμαστε πολύ στεναχωρημένες γι αυτό που συνέβη, είμαστε πως το λέτε εσείς εδώ ...βέρυ βέρυ ...χολοσκασμένες! Αλλά ας συστηθούμε, το όνομά σας;
Μηχ: Νικόλαος Ζέργκας. Χάρηκα πολύ!
Χαρ: Τι να σου πω παιδάκι μου! Αν μετά απ΄ αυτό που σου ΄τυχε χαίρεσαι κι όλας τι να σου πω! Ο θεός να σε φυλάει!
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Ατάκες από την ταινία "Ζητείται Ψεύτης", με το Νίκο Ηλιόπουλο.
Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Δαλιανίδη. Ο κύριος Φερέκης (Παντελής Ζερβός) είναι βουλευτής και ψάχνει κάποιον ιδιαίτερο για να λέει ψέματα στους ψηφοφόρους.
~~~
(Σκηνή στο γραφείο του Βουλευτή. Οι ψηφοφόροι έρχονται και ζητάνε ρουσφέτια.)
-(Ψηφοφόρος:) Μαρτζώκος.
-(Βέγγος, ο βοηθός του βουλευτή) Τι θέλετε;
-Ήρθα για μια ανάλυση ούρων!
Τι 'ν' αυτά που λέτε κύριε Μαρτζώκο! Εδώ είναι πολιτικό γραφείο. Δεν είναι ιατρείο. Λάθος πόρτα κάνατε...
-Καθόλου. Εγώ τον κύριο Φερέκη τον ψήφισα!
-Τον ψηφίσατε; Κι επειδή τον ψηφίσατε πρέπει να φροντίζει για τα ούρα σας; Τέλος πάντων. Φέρτα εδώ. Θα τα φροντίσουμε.
-Να μου τα προσέχετε.
-Ναι, θα τα βάλουμε στα πούπουλα!
~~~
(Ο Ηλιόπουλος πηγαίνει στο σπίτι του βουλευτή για να ζητήσει δουλειά)
-Έχω μια συστατική επιστολή για να αναλάβω το ιδιαίτερο γραφείο του κύριου Φερέκη.
-Α, για ιδιαίτερος, ε; Και τι προσόντα έχετε;
-(Με κάμαρι) Ψεύτης!
-Ψεύτης;
-Μάλιστα. Επιτρέψτε μου να συστηθώ. Θόδωρος Πάρλας, γνωστός ως Ψευτοθόδωρος.
-Μπα. Και καμαρώνετε, βλέπω!
-Μα είναι να μην καμαρώνω; Εγώ κυρία μου δεν έιμαι ένας τυχαίος ψεύτης όπως τόσοι και τόσοι άλλοι τίμιοι και ευυπόλυπτοι πολίτες. Εγώ είμαι ένας ψεύτης με ταλέντο.
-Και μ' αυτό το προσόν ζητάτε θέση;
-Ναι, γιατί απορείτε;
-Κι όλα αυτά μου τα 'πατε για να κερδίσετε την εμπιστοσύνη μου;
-Γιατί όχι; Είμαι ένας πολύ ειλικρινής ψεύτης. Για την ακρίβεια ο πιο ειλικρινής που θα μπορούσατε να βρείτε.
-Και τι επάγγελμα κάνατε ως τώρα;
-Ψευδομάρτυς!
-Μπα, και δε σας άρπαξε κανένας δικαστής;
-Τι λέτε κυρία μου, εδώ με τρόμαξαν δικαστές και δικηγόροι!
-Κι από αυτό το επάγγελμα ζούσατε;
-Όχι, όχι, έκανα το δημοσιογράφο.
-Και σε ποια εφημερίδα γράφατε τα ψέματά σας;
-Στην "Αλήθεια"!
(Γελάνε)
-Βέβαια, έγραφα πολύ ωραία πράγματα. Το μεγάλο μου σουξέ ήταν οι περιπέτειες. Κυνήγια λεόντων στα βάθη της ζούγκλας. Καταπληκτική επιτυχία. Σε ογδόντα συνέχειες έφαγα όλα τα λιοντάρια της Αφρικής. Μετά το 'ριξα στα πολεμικά αναγνώσματα, τορπιλισμοί, υποβρύχια, ανατινάξεις, τέτοια.
-Καλά, όλα αυτά πρέπει να τα ζήσει κανείς για να τα γράψει. Έχετε δει τορπιλισμό;
-Πως, στον κινηματογράφο!
-Κι αφου τα καταφέρνατε τόσο καλά στην πατρίδα σας γιατί ήρθατε στην Αθήνα;
-Οι φίλοι μου με φάγανε. Πήγαινε στην Αθήνα που έχουν πολύ μεγαλύτερη πέραση τα ψέματα για να προκόψεις!
-Κι έτσι ήρθατε στην Αθήνα!
-Ναι, μάλιστα. Πήγα κατ' ευθείαν σ' ένα φτασμένο πατριώτη μου αλλά αυτός δε με χρειάζεται.
-Γιατί;
-Είναι δικηγόρος, είναι πιο ψεύτης κι από μένα!
-Και σας έστειλε στον άντρα μου, το βουλευτή. Λυπάμε κύριε Θόδωρε, αλλά εγώ προσωπικά αντιπαθώ τα ψέματα.
-(Γελάει) Τι λέτε κυρία μου; Γυναίκα και να αντιπαθεί τα ψέματα, γίνεται ποτέ; Οι γυναίκες είναι γενημένες ψεύτρες! Έπειτα, μαντάμ, το ψέμα είναι ταλέντο, είναι δώρο Θεού, είναι δυνατόν να το αντιπαθείτε; Απόδειξη ότι οι μεγαλύτεροι συγγραφείς του κόσμου είναι μεγάλοι ψεύτες!
Μπορώ τώρα να δω τον κύριο Φερέκη;
-Δυστυχώς απουσιάζει.
-Μα τι λέτε κυρία μου. Αφού η υπηρεσία σας είπε πριν λίγο ότι ήταν εδώ.
-Τέλος πάντων, ποιον θα πιστέψετε, την υπηρεσία μου ή εμένα;
-Μάλλον την υπηρεσία σας!
-Ακούστε κύριε μου. Πολύ θάρρος δεν πήρατε;
-Κυρία μου, εγώ δεν ήρθα εδώ για να εισπράξω ψέματα. Για να πουλήσω ήρθα!
-Μα σας είπα κύριε ότι ο άντρας μου απουσιάζει.
-Να το λέτε κυρία μου αλλά να μην επιμένετε. Τι διάβολο, συναγωνισμό θα μου κάνετε; Στο κάτω κάτω έχουμε και επαγγελματικό φιλότιμο.
(Φωνάζει το Βέγγο και τον πετάει έξω με τις κλωτσιές)
~~~
(Τελικά, ξανάρχεται την επόμενη μέρα. Την προηγούμενη όμως είχε διαπληκτιστέι με το βουλευτή [δεν ήξερε ποιος ήταν] στο λεωφορείο. Συζητούν με τη γυναίκα του και τελικά ανακαλύπτουν το τραγικόν της συμπτώσεως.
Συμφωνούν να προσπαθήσει να βρει ένα ψέμα να δικαιολογηθεί για να μην τον πλακώσει ο βουλευτής στο ξύλο και να είναι αυτό μια δοκιμασία που αν την περάσει να τον δεχτούν ως ιδιαίτερο. Έρχεται ο βουλευτής)
-Καλημέρα σας.
-Τι καλημέρα βρε; Τολμάς να πατήσεις σπίτι μου ύστερα από τα χθεσινά;
-Να σας εξηγήσω κύριε Φερέκη. Δεν φταίω εγώ, με βάλανε. Ένας πολιτικός αντίπαλος σας!
-Τι λες μωρέ;
-Μάλιστα. Μου λέει: "Άνεργος είσαι; Θέλεις να κερδίσεις χρήματα; Πάρε μια λίρα και πήγαινε βάρα μια γροθιά σ' εκείνον εκεί τον κύριο"!
-Αλήθεια;
-Ε, μα τώρα, ψέματα θα σας πω κύριε Φερέκη; (σ.σ. Μπουαχαχαχά!!!!)
-Πώπω, πολιτική κατάπτωσις!
-Εγώ δε σας ήξερα, αλλά μόλις το έμαθα τρελάθηκα. Πώπω είπα, τι έκανα; Τον κύριο Φερέκη χτύπησα, το βουλευτή μας; Το καμάρι του λαού; Το αηδόνια της Βουλής;
-(Ο άλλος κορδώνεται. Την κατάπιε μια χαρά και νιώθει και κολακευμένος!) Ώστε έτσι ε; Δεν με ήξερες προσωπικώς, ε;
-Μα τι λετε κύριε Φερέκη; Αν σας ήξερα θα έκανα τέτοιο πράγμα;
-Για πες μου τώρα: Ποιος ήταν αυτός που σε έβαλε να με χτυπήσεις; Τα χαρακτηριστικά του τα θυμάσαι;
-Πωωως, ήταν έτσι, ένας ψηλός... μετρίου αναστήματος, παχουλός πολύ... προς το αδύνατο, με μια μουστάκα έτσι... μέ ένα μουστακάκι τόσο δα...
(Μπαίνει όμως η γυναίκα του βουλευτή και αποκαλύπτει την αλήθεια. Ο βουλευτής κουφαίνεται)
-Κύριε των δυνάμεων! Ακούς εκεί να μ' έχεις τόση ώρα και να με δουλεύεις!
-Ε, μα ψεύτη δε ζητάτε;
-Τι ψεύτη βρε; Για τους άλλους, όχι για μένα!
-Ακούστε κύριε Φερέκη. Θεωρήστε ότι μ' αυτό το ψέμα έδωσα τις ... εισαγωγικές μου εξετάσεις! Κι άν είπα πέντε ψέματα σ' εσάς, με τα τσουβάλια θα τα πω στους ψηφοφόρους σας!
(Μπαίνει μέσα ένας δυσαρεστημένος ψηφοφόρος. Πρόκειται για γνωστό κομπάρσο, τον Π. Καραβουσιάνο ένα νταγλαρά ίσαμε κει πάνω)
-Ωωωω, τον κύριο Πατατιά! Τι κάνετε;
-Τι να κάνω κύριε Φερέκη; (Σταυροκοπιέται) Δόξα το Θεώ που σε πετυχαίνω. Δυο ζευγάρια σόλες έχω λιώσει να πηγαινοέρχομαι στο σπίτι σου και στο γραφείο...
-Να σας εξηγήσω...
-Τι να μου εξηγήσετε; Ένα μήνα έχει ο αδελφός μου στη φυλακή. Δε μου είπατε πως θα τον βγάλετε;
-Ε, μάλιστα, πως...
-Τι πως; Όλο υποσχέσεις ήσαστε και φως δε βλέπουμε!
-(Πετάγεται ο Ηλιόπουλος) Επιτρέψτε μου κύριε Πατατιά. Ασχολούμαι προσωπικά με την υπόθεσή σας. Μίλησα σχετικά με τον κύριο Υπουργό Δικαιοσύνης. Και επειδή τον επίεσα πολύ, μου είπε ότι θα μου τηλεφωνήσει αμέσως.
(Χτυπάει τυχαία το τηλέφωνο)
-Α, εσείς είστε κύριε Υπουργέ; Τι γίνεται με την υπόθεση του κυρίου Πατατιά;
(Στην άλλη άκρη της γραμμής είναι μια ταλαίπωρη κυρία που δεν καταλαβαίνει απολύτως τίποτα)
-Ααα, όχι κύριε υπουργέ. Μη μας τα κάνετε αυτά. Ο κύριος Φερέκης απαιτεί να βγάλετε αμέσως από τη φυλακή τον αδελφό του κυρίου Πατατιά γιατί ο κύριος Πατατιάς είναι στενός φίλος του. Αυτό που σας λέω κύριε υπουργέ! Κι όταν δίνετε μια υπόσχεση να την τηρείτε! Ααα, θα με κάνετε να σας μιλήσω άσχημα!
-(Ψηφοφόρος) Μη, μην τον βρίζεις.
-Ααα, κύριε υπουργέ. Σας είπα, ο κύριος Φερέκης απαιτεί να τον εξυπηρετήσετε αμέσως. Αν δεν το κάνετε, θα φτάσει μέχρις αποχωρήσεως από το κόμμα! Ορίστε! Γιατί δεν το λέγατε από την αρχή;
(Προς τον Πατατιά) Εντάξει! Θα το κάνει!
-Σας ευχαριστώ πολύ.
-Όχι εμένα. Τον κύριο Φερέκη! Σας έχει μεγάλη αδυναμία. "Τον Πατατιά μου και τα μάτια σου μου είπε!"
(Εν ολίγοις, τον τούμπαρε κι αυτόν!)
-Πώπω, τι καταπληκτικός ψεύτης είσαι εσύ!
-Και που να με δείτε στο φόρτε μου!
~~~
(Στο γραφείο του βουλευτή)
-Όχι κύριε. Ο κύριος Φερέκης δεν είναι εδώ. Έχει ανέβει στα ανάκτορα! Όταν γυρίσει θα σας δεχτεί.
-(Γραμματέας) Ποιός ήτανε;
-Ενας. Δεν έχει σημασία. Εγώ με τα ανάκτορα που του είπα, τον θάμπωσα!
~~~
-Καλημέρα σας κυρία μου.
-Καλημέρα σας κύριε Φερέκη. Ήρθα για την υπόθεσή του κουνιάδου μου που ήταν λιμενοφύλακας στην Άνδρο και ήθελε να τον διορίσετε στη Νάξο. (σ.σ. Άιντε άιντε!!! Θα στείλω κι εγώ τη γάτα μου να τη διορίσουν στο τμήμα δοκιμασίας γεύσης βελτιωμένης ράτσας τρωκτικών του Υπουργείου Γεωργικής Ανασυγκροτήσεως στην Οδό Ρουσφετιού 69!!)
-Α, ναι. Αυτή την υπόθεση την έχει αναλάβει ο ιδιαίτερος μου. Και δεν έγινε ο διορισμός;
-Ξέρετε, ο καημένος πέθανε εχθές!
(Μπαίνει ο Ηλιόπουλος μέσα, που δεν ξέρει για το θάνατο του κουνιάδου)
-Α, καλημέρα σας κυρία μου. Εντάξει, έγινε η μετάθεση. Τηλεφώνησα στον κουνιάδο σας και σήμερα το πρωί πήρα και απάντηση: "Ευχαριστώ απείρως ΣΤΟΠ Έρχομαι Αθήνα".
-Σας τηλεγράφησε; Αφού πέθανε!
-Ααα, σας το 'πανε; Μα έτσι απότομα; Τσ τσ, τι άγαρμπος κόσμος!
~~~
(Ο Ηλιόπουλος κάνει πως μιλάει στο τηλέφωνο με το βουλευτή. Έχει γυρισμένη την πλάτη στην πόρτα. Κάποια στιγμή μπαίνει ο βουλευτής από την πόρτα και τον κοιτάζει άγρια. Ο Ηλιόπουλος δεν τον έχει αντιληφθεί.)
-Ναι κύριε Φερέκη. Μάλιστα κύριε Φερέκη.
(Γυρνάει και τον βλέπει)
-...Α, χα χα χα! Ξέρετε γιατί γελάω κύριε Φερέκη; Μόλις τώρα μπήκε ο δίδυμός σας αδελφός, ο γιατρός. Και η κυρία νομίζει πως είστε εσείς!
~~~
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Κώστας Δούκας: Τι, από τώρα φεύγεις;
Κύριος: Βάλε και κανένα μεζέ βρε Παντελή!
Κώστας Δούκας: Ε, θα σφάξω ρέγγα!
~~
Κώστας Χατζηχρήστος: Εμένα με το «ρε», να μη μου μιλάς, γιατί εγώ το «ρε» δεν το σηκώνω! Ούτε χειρονομίες δε σηκώνω, ακούς;
Κώστας Δούκας: Εσύ μου κάνεις χειρονομίες!
Κώστας Χατζηχρήστος: Σου κάνω χειρονομίες για να μη μου κάνεις εσύ!
~~
Κώστας Δούκας: Πού ήσουνα;
Κώστας Χατζηχρήστος: Πού με έστειλες;
Κώστας Δούκας: Πού σε έστειλα; Να πας κάτι πράγματα της κυρά Παναγιώτας και κάτι λουμίνια της κυρά Θοδώρας!
Κώστας Χατζηχρήστος: Ε, τα λουμίνια! Μου πέσανε!
Κώστας Δούκας: Γι' αυτό άργησες;
Κώστας Χατζηχρήστος: Ώσπου να τα μαζώξω, τι να κάνω;
Κώστας Δούκας: Να σου κοπανήσω μία...!
Κώστας Χατζηχρήστος: Μην κάνεις χειραψίες γιατί... Πού είσαι; Σε κολλάω μια κουτουλιά στο ψωμοσάκουλο και θα κάνεις δέκα μέρες να φας! Τ' ακούς; Δεν μπορείς να μου συμπεριφέρεσαι έτσι!
Κώστας Δούκας: Τι 'ν' αυτά που μου λες ρε;
Κώστας Χατζηχρήστος: (Κορδώνεται) Τι με κοιτάς; Έτσι και ξετυλιχτώ θα γίνω ένα κι ενενήντα και δε θα σε γλυτώνει άνθρωπος!
~~
Κώστας Δούκας: Βρε, σε δουλεύουνε βρε μοσχάρι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Δε γεννήθηκε ακόμα άνθρωπος που θα με κοροιδέψει εμένα!
Κώστας Δούκας: Γεννήθηκε όμως αυτός που θα σε ξυλοφορτώσει!
Κώστας Χατζηχρήστος: Για κάνε πως χτυπάς κι αν δεν πάω στο Υπουργείο Υγρασίας να τα αναφέρω όλα αυτά...
~~
Κώστας Δούκας: Και γιατί δεν τη χωνεύεις;
Κώστας Χατζηχρήστος: Γιατί δε μου δίνει ποτέ τίποτα! Μόνο τα Χριστούγεννα μου έδωκε ένα πενηνταράκι κι ένα μελομακάρονο που μέσα βρήκα ένα σκώληκα σαν αυτόν που σκότωσε ο Μέγας Αλέξανδρος!
~~
Κώστας Χατζηχρήστος: Δε μου λες, έχεις γιοφύρια μές στα πόδια σου; Έχεις; Για θα σου δώσω μια κουτουλιά, να γίνει η γέφυρα της Αλαμάνας!
~~
Μαρίκα Νέζερ: Καλήμερα κυρ Παντελή! Μια χαρά είσαι σήμερα!
Κώστας Δούκας: Ε, το συνηθίζω πότε-πότε!
~~
Κώστας Δούκας: Να σου βάλω αυτό; [Ένα κομμάτι μπακαλιάρο]
Μαρίκα Νέζερ: Μπα, είναι πολύ μεγάλο!
Κώστας Δούκας: Αυτό;
Μαρίκα Νέζερ: Πολύ μικρό!
Κώστας Δούκας: Τι νούμερο παπούτσι φοράς;
Μαρίκα Νέζερ: 37, ξώφτερνο!
Κώστας Δούκας: Ε, τότε μην το συζητάς, θα πάρεις αυτό οπωσδήποτε!
Μαρίκα Νέζερ: Γιατί;
Κώστας Δούκας: Περισσεύει να κάνεις και τακούνια!
~~
Μαρίκα Νέζερ: Για την Αρτεμισία το εσκέφθης;
Κώστας Δούκας: Α, ναι. Το εσκέφθην...
Μαρίκα Νέζερ: Ε, τι αποφάσισες;
Κώστας Δούκας: Άσε με κάτω κυρά Δέσποινα!
Μαρίκα Νέζερ: Μα γιατί; Η Αρτεμισία είναι καλή και μυαλωμένη κοπέλα!
Κώστας Δούκας: Έ, όχι και κοπέλα! Αυτή όπου να 'ναι θα τη γκρεμίσουνε να την κάνουνε πολυκατοικία!
Μαρίκα Νέζερ: Κι εσύ δηλαδή γιατί περνιέσαι; Για κανένα λυκόπουλο;
~~
Μαρίκα Νέζερ: Βρε, ξέρεις πόσοι μου τη ζητάνε [την Αρτεμισία];
Κώστας Δούκας: Στη ζητάνε πολλοί; Ε, να της πεις να πάρει τέσσερεις να της έρθει και πιο φτηνά η κηδεία!
Μαρίκα Νέζερ: Ε, την αδικείς την κοπέλα!
Κώστας Δούκας: Βρε, ποια κοπέλα! Αυτή έδωσε τη λεκάνη στον Πιλάτο να νίψει τας χείρας!
Μαρίκα Νέζερ: Χάνεις! Θα σου γεμίσει το σπίτι!
Κώστας Δούκας: ...με μπουμπάρια, μασέλες και καρακοκκάλες!
Μαρίκα Νέζερ: Θα σου στολίσει το μαγαζί!
Κώστας Δούκας: Μώρε άσε με χάμω, μην κάνω λάθος καμιά μέρα και την πουλήσω για σκουμπρί!
~~
Κώστας Δούκας: Ζήκο! Σταμάτα γιατί θα προβώ σε ωμότητες!
Κώστας Χατζηχρήστος: Κι εγώ θα προβώ σε ψημενότητες!
~~
Κώστας Δούκας: Λοιπόν, πόσο τυρί να κόψω;
Ντίνα Τριάντη: Ε, λίγο! Δυο άνθρωποι είμαστε! Μα, όχι τόσο πολύ!
Κώστας Δούκας: Α, δεν είναι πολύ! Μη σας εξαπατά ο όγκος! Υπολογίστε και τις τρύπες μαζί!
~~
Κώστας Δούκας: Ζήκο! Θα σου ρίξω κλωτσιά και θα σε βάλω γκολ στο γήπεδο Καραισκάκη!
Κώστας Χατζηχρήστος: Μπα; Κι εγώ αργώ ξέρεις να το σφυρίξω οφσάιντ!
~~
Κώστας Μεντής: [Χτυπάει παλαμάκια να έρθει ο Ζήκος]
Κώστας Χατζηχρήστος: Εσύ όχι παλαμάκια! Να παλαμοκροτάν αυτοί που πληρώνουν! Όχι εσύ που θέλουμε τρεις κιμωλίες στο γράψε-σβήσε τη βδομάδα για σένα, έτσι;
~~
Κώστας Χατζηχρήστος: Κουβάλησες και την ανηψιά σου εδώ πέρα να μας κάνει την όμορφη!
Κώστας Μεντής: Ποια ανηψιά μου βρε; Γυναίκα μου είναι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Γυναίκα σου; Δικιά σου;
Κώστας Μεντής: Όχι του γείτονα! Με αγάπησε και με πήρε!
Κώστας Χατζηχρήστος: Σ' αγάπησε; Τι αγάπησε από εσένα βρε κακομούστακε; [Προς τη γυναίκα Ο άντρας σου είναι αυτός;
Κώστας Μεντής: Ναι!
Κώστας Χατζηχρήστος: Άντρας σου; Καλά να πάθεις! Τι του λιμπίστηκες του κομοδίνου; Εμείς αυτούς στο χωριό, τους πνίγουμε στο νεροχύτη για να μη χαλάσει η ράτσα!
~~
Κώστας Χατζηχρήστος: [Σηκώνει το τηλέφωνο] Άντε 'μπρος! Τι 'ν' εδώ; Κατάστημα τροφίμων. Στο τηλέφωνο ο αποδιοικητής... Τι κάνετε κυρία γιατρέσσα;... Ε, πώς να 'μαστε; Προσεχώς καλύτερα!... Τι να 'χουμε; Στα ράφια δεν έχουμε! Μήπως θέλετε να δω μέσα στις γενικές αποθήκες;
[Πάει μέσα. Σε λίγο ακούγονται ήχοι από σπασίματα.]
Κώστας Χατζηχρήστος: [Πιάνει το τηλέφωνο] Μ' ακούτε μαντάμ; Το εμπόρευμα μόλις εξαντλήθη λόγω κατεδαφίσεως!
~~
Κώστας Χατζηχρήστος: [Μιλάει στο τηλέφωνο] Τι να 'χουμε; Ναι, νομίζω πως έχουμε ένα και μοναχικό. Για αναμείνατε ολίγον τι... Είναι αυτό που έχει μια τρούπα στη μέση;... Δεν ξέρω να σας πω τι μάρκα είναι γιατί τα γράμματα είναι τ' ανάσκελα!... Ε, μάλλον δεν θα είναι ελληνικής κατασκευής, θα είναι αλλοδαπής προελεύσεως, γιατί βλέπω πολλά μασκαραλίκια απ' όξω! Έχει κάτι γατιά, κάτι λιοντάρια!... Πάντως εσείς θα τα φάτε;... Όχι, θα τ' ανάψετε!... Ε, άμα ανάψουν ανάψανε! Μάλιστα θα τα στείλω σε πρώτη ευκαιρία γιατί λείπει ο μικρός!... Σας μερσώ μαντάμ! Ωρέ ντουβάρ!
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
Dr. Jung
Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης
  
Reged: Fri
Posts: 3616
Loc: Laboratorium
|
|
Eίμαι από 'κείνους που δεν θα ψήφιζα Χατζηχρήστο. Ο "Ζήκος" όμως είναι η μόνη του ταινία που ψοφάω στα γέλια. Κορυφή!
Υ.Γ Δεν είναι τυχαίο πως η ταινία "Της κακομοίρας" που έδωσε η εφημερίδα "ΤΟ ΘΕΜΑ" του Σαββάτου, έγινε ανάρπαστη. "ΤΟ ΘΕΜΑ" εξαφανίστηκε εντός 2 ωρών. Εγώ έκανα ειδική παραγγελία και την πήρα την Δευτέρα.
-------------------- Βαβυλώνα blog **Γατοσελίδα**F800riders.org the Greekzzz
|
GIORGOS_Athens_Hellas
Addict
  
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: Athens City
|
|
Πέφτουν να κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι και πριν περάσει ένα λεπτό ο Βέγγος αρχίζει να ροχαλίζει)
Λαυρέντης Διανέλλος: Ροχαλίζεις πάντα; Βέγγος: Μμμ; Μόνο όταν κοιμάμαι...
___________________________________________________________________
(Ο Λαυρέντης Διανέλλος χτυπάει αυγολέμονο. Ξαφνικά - υπό το μουσικό θέμα του Τζέημς Μποντ - εμφανίζεται το τριχωτό χέρι του Βέγγου στο παράθυρο της κουζίνας. Βουτάει το δάχτυλο στο αυγολέμονο και γράφει στο τζάμι ΘΒ.
Βέγγος: Πράκτωρ ΘΒ από το γραφείο «η Όσφρησις». Διανέλλος: Σας περίμενα, αλλά όχι και τόσο γρήγορα. Βέγγος: Πράκτωρ ΘΒ σημαίνει ταχύτης κύριέ μου. ... Βέγγος: Δε μου λέτε; Για ντολμαδάκια είναι το αυγολέμενο; Διανέλλος: Ναι. Βέγγος: Ντολμαδάκια; Ουα χα χα!!! (γέλιο Βέγγου)
____________________________________________________________
Ο Βέγγος παρακολουθεί ένα ζευγάρι και για κάλυψη δανείζεται μια σκούπα από τον οδοκαθαριστή και αρχίζει να σκουπίζει το δρόμο)
Παρακολουθούμενος: Τι κάνεις εσύ εκεί; Βέγγος: Βοηθάω το δήμαρχο στην επιχείρηση καθαριότητας Παρακολουθούμενος: Ναι, αλλά γεμίσαμε σκόνη. Βέγγος: Καταβρέχτε... (Μονολογεί) Και που να 'ξερε ότι είμαι ο Σην Σκόνερι...
____________________________________________________________
(Παρακολουθώντας ένα ζευγάρι, ο Βέγγος μπαίνει σ' ένα υφασματάδικο και κάνει ότι είναι πελάτης κοιτάζοντας ένα ύφασμα)
Αυτός: Τι έχεις αγάπη μου. Αυτή: Με παρακολουθούν. Κάποιος βαλτός από τον πατέρα μου. Παρ/νος: Μην ανησυχείς αγάπη μου. Η Αθήνα είναι γεμάτη εξοχές. Θα πάρουμε το αυτοκίνητο και θα γυρίσουμε όλα τα απόμερα κεντράκια. Κι άς τον αυτόν να μας ψάχνει. Βέγγος: Ααα, συνηθισμένο σχέδιο... Πωλητής (νομίζει ότι λέει για το ύφασμα): Καθόλου κύριε. Τα υφάσματά μας είναι όλα πολύ πρωτότυπα σχέδια. Να σας δείξω όμως κάτι και άλλο και μετά αποφασίζετε. ... Λοιπόν αποφασίσατε. Να το κόψω; Βέγγος: Ναι, κόφτο κι άσε με ήσυχο. (Το ζευγάρι φεύγει. Πάει να φύγει κι ο Βέγγος) Πωλητής: Που πάτε κύριε. Να πληρώσετε το ύφασμα που με βάλατε και σας έκοψα. Βέγγος: Το έκοψες; Ε, ξανακόλλα το!
____________________________________________________________
(Ο Βέγγος «επιτάσσει» ένα δίκυκλο για να ακολουθήσει το ζευγάρι που παρακουλουθεί, αλλά ο οδηγός τον πάει αλλού.
Βέγγος: Τι είναι εδώ; Δικυκλιστής: Λαχαναγορά Βέγγος: Και γιατί μ' έφερες εδώ Αντίχρίστε; Δικυκλιστής: Αφού είσαι μάπας!
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
|