Του ΙΚΑ ο διοικητής έπεσε στο καθήκον >γιατί κολλούσε ένσημα στην γκόμενα κατ' οίκον. > >Τον τσάκωσε ο κερατάς και έγινε "βαπόρι" >του γύρισε το "άντερο" και του ματιού η κόρη. > >Σκούζει, φωνάζει ο κερατάς: - Που πας ωρέ καριόλη; >Θα την πληρώσεις τώρα δα, θα σφίξουνε οι κώλοι. > >Και μια και δυο και γρήγορα του ρίχνει δυο μπουνίδια, >ατάραχος ο διοικητής: - Μας έκλασες τ' αρ**ίδια! > >-Τι λες τώρα ρε τσόγλανε, αλήτη χλεμπονιάρη >άραγε σου σηκώνεται ακόμα το π**πάρι; > >- Ρώτησε την γυναίκα σου αυτή καλά το ξέρει >πριν από λίγο, τώρα δα, το κράταγε στο χέρι! > >Θόλωσε ο δράστης: Τι λες ρε: Μαλάκα θα πεθάνεις! >- Ρε συ, σιγά τα αίματα. Για πες μας τι θα κάνεις; > >Και τον χτυπά στο πρόσωπο, στα χέρια, στο κεφάλι. >λυγίζει, πέφτει ο διοικητής, μα τον χτυπά και πάλι. > >Την τελευταία του πνοή, αφήνει έξω απ' την πόρτα >τώρα θωρεί ο διοικητής, ανάποδα τα χόρτα. > >Ο δράστης φεύγει κλαίγονας, τρελός, βασανισμένος >τουλάχιστον ήταν μόνο κερατάς και όχι και δαρμένος! > >Η αλήθεια να το ξέρετε, είναι αυτή και μόνο >και όχι όσα η tv σας λέει για τον φόνο. > >Όλα τα άλλα φούμαρα, χαμένα από χέρι >και αν δεν με πιστεύετε, να δείτε Πρετεντέρη!
|