Θαμποχαράζει στα βουνά! κι οι κορυφές αχνίζουναπο την πάχνη της Αυγής, που με δροσοσταλίδες,μ' ανθούς και ροδοπέταλα, πνοές που μας γιομίζουναρώματα , μεθυστικά, δίνει χρυσές ελπίδες!
Τ' άστρα της νύχτας στήσανε χορό μέσα στα πλάτιακι ο Αυγερινός την Πούλια του βαστά στην αγκαλιά!Αύρες απόκοσμες, κρυφές, στης πλάσης τα παλάτια,οργανοπαίχτες γίνηκαν μ' ανήκουστα βιολιά.
Κι όταν θεότρελες ξωθιές, τα πέπλα τους ξεσέρνουνμε τους αχούς αγέρηδων, θαρρείς στο γλυκασμό τους,βγάζουν φωνές πρωτάκουστες, οπού μας συνεπαίρνουνκαι την ψυχή γητεύουνε με τον ανασασμό τους!
Και να! στο βάθος φαίνεται, βασίλισσα, ντυμένημε φορεσιές πολύχρωμες, απ' την Ανατολή,ρούσα και ξανθογάλανη, σαν ονειροπαρμένη,κόρη της νύχτας , η Αυγή, στο πρώτο το πουλί!
ΚΙΤΣΙΟΣ Γ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ (1925- ) Από τη συλλογή "Αγαπημένων Θύμησες" (1964)
--------------------
θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων. (Νίκος Καββαδίας
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
