Hellenic Forums Omogenia - YASOU - Hellenism: Η ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ

.....φίλοι μου, σήμερα πέταξα σαν αετός πάνω απ τα Γιάννενα (via Google), και αισθάνθηκα σαν να ήμουν εκεί. Τίποτε δεν άλλαξε. Κι αν περάσαν 35 χρόνια από τότε που έφυγα, όλα μου φαίνονται σαν να ήταν χτες. Η λίμνη, το νησί τα σοκάκια. Και φυσικά σαν Ηπειρώτης δεν άντεξα να μη τραγουδήσω την Κυρα Φροσυνη, με τα δικό μου αίσθημα. (Συγνώμη για τις ασυνταξίες μου, τα λάθη μου, και για την δημοτικότητα μου)!

Κλάψτε κυράδες κλάψτε
μπροστά στους αργαλειούς,
χρυσά πλεξούδια πλέχτε
κι ας μην είναι για γαμπρούς.

Να ντύστε να στολίσετε
τη λυγερή νεράιδα,
τι νυφούλα να χτενίσετε
με χαϊμαλί και χάνδρα.

Κεντήστε μαντήλια κόκκινα
με μεταξές πλεξούδες,
Με της σκλαβιάς τα βάσανα
Φτερά από πεταλούδες.

Γιατί σήμερα κάτι κακό
Μεγάλο έχει γίνει,
ήπιε η λίμνη ήλιο κι ουρανό
και την όμορφη Κυρά Φροσύνη.

Χαριτωμένη συντροφιά
κρατήστε της στο κύμα,
να τη νανουρίσει αγκαλιά
μέχρι του κόσμου τ άλλο βήμα.

Χαράματα με την αυγούλα
η αρχόντισσα τής λίμνης,
χωρίς στο πλάι τη μανούλα
ντύθηκε με πάχνη ομίχλης.

Στα κρυσταλλένια τα νερά
ρουφήθηκε σαν αφρός,
μ άσπρη ντυμένη φορεσιά
στην ανάσα θάνατος αργός.

Με μια κοτρώνα στο λαιμό
Πήρε τ ατέλειωτο ταξίδι,
στου Άδη τον αγύριστο βυθό
Του Αλί Πασά ήτανε χατήρι.

Κλαίνε τα Γιάννενα βογγούν
σαν νάνε παραμύθι,
με δάκρυα πικρά θρηνούν
μοιρολογούν με μαραμένα στήθη.

Ο πρωινός θάμπος της αυγής
δεν έντυσε τη λίμνη,
μ αράχνη μονάχα σιωπής
καταχνιά της άπλωσε γαλήνη.

Μάτια με βούρκο γιομάτα
κοιτούνε απ το κάστρο,
στη ρωμιά στέλνουν μαντάτα
με θλιμμένο ουράνιο άστρο.

Σήμερα δεν λαλούνε τα πουλιά
η βρυσούλες δε δροσίζουν,
δε φυλλουριάζουν τα κλαριά
τα λουλούδια δεν ανθίζουν.

Δεν λάμπει ο ήλιος στα βουνά
ούτε και στα λαγκάδια,
σταυραετούς δεν λαγαρίζεις στα ψηλά
ούτε στις ράχες παλικάρια.

Σκύβει το φεγγάρι το κεφάλι
κι ο βοριάς στο πέρασμα,
συμμερίζονται κι αυτοί το χάλι
στα χείλη της πίκρας το κέρασμα.

Η λίμνη πήρε την αρχόντισσα
Τής χάρισε μπαλκόνι το βυθό,
Βασίλισσα την έκανε
Παλάτι το νησί για σπιτικό.

Για να ζει εκεί αιώνια
το ζυγό να μαρτυρεί,
της λευτεριάς αθάνατη γοργόνα
να κρατεί στο βάθος το κλειδί.

Tedkaps
www.poeticme.com

«Όπου Γης Πατρίς»