Paratiritis
Addict
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: NY
|
|
NEW YORK (CNN) -- Columbia University president Lee Bollinger took Iran's president to task Monday, bluntly criticizing his record and saying he exhibits "all the signs of a petty and cruel dictator."
Bollinger's assessment came as he introduced Mahmoud Ahmadinejad to an audience of students and faculty.
As he read a long list of documented actions and remarks by the firebrand Iranian leader and his government, the crowd of 600 applauded.
Ahmadinejad was at the university to give a speech and take part in a question-and-answer session.
During the introduction, Bollinger cited the Iranian government's "brutal crackdown" on dissidents, public executions, executions of minors and other actions.
He assailed Ahmadinejad's denial of the Holocaust as "ridiculous."
"For the illiterate and ignorant, this is dangerous propaganda," he said. He called the Iranian leader "either brazenly provocative or astonishingly uneducated."
"The truth is that the Holocaust is the most documented event in human history," he said.
"Will you cease this outrage?" he demanded.
Bollinger said he doubted Ahmadinejad would show the intellectual courage to answer questions posed to him.
Ahmadinejad opened his remarks by saying Bollinger's introduction was discourteous, intellectually dishonest and inaccurate.
He said academic freedom should prohibit the "vaccination" of the audience with negative comments about a guest speaker and his ideas.
"I think the text read by the dear gentleman here, more than addressing me, was an insult to information and the knowledge of the audience here, present here," Ahmadinejad said through a translator.
"In a university environment we must allow people to speak their mind, to allow everyone to talk so that the truth is eventually revealed by all," he said.
During his introductory remarks, Bollinger said Columbia would offer a faculty position to Kian Tajbakhsh, an Iranian-American social scientist who was released last week after having been held in Iran since May.
Tajbakhsh, a Columbia graduate, will be offered a position as visiting professor of urban planning as soon as Iran lets him leave the country, he said.
Bollinger asked Ahmadinejad to allow Tajbakhsh to lead a university delegation to address collegiate audiences in Iran on the subject of freedom of speech.
During a question-and-answer period after his remarks, Ahmadinejad invited Columbia students to visit Iran and promised to provide a list of universities for them. The audience applauded.
advertisement
"I am only a professor who is also a university president, and today I feel the weight of all the civilized world yearning to express the revulsion at what you stand for," Bollinger told Ahmadinejad. "I only wish I could do better."
After the session, Bollinger said Ahmadinejad left without properly answering many of the questions that were posed to him.
|
Paratiritis
Addict
Reged: Tue
Posts: 1466
Loc: NY
|
|
NEW YORK (CNN) -- Iranian President Mahmoud Ahmadinejad on Monday challenged a university audience to look into "who was truly involved" in the September 11, 2001 terrorist attacks, defended his right to question established Holocaust history and denied there were gay Iranians.
When pressed about the harsh treatment of women, homosexuals and academics who challenge Iran's government, Ahmadinejad painted a rosy picture, saying, "Women in Iran enjoy the highest levels of freedom," he said.
He elicited laughter and boos from the audience at Columbia University when he said, "In Iran, we don't have homosexuals, like in your country."
His remarks, which lasted about an hour, made several general references to God, religion and science. He portrayed himself as an academic, misunderstood and unfairly criticized in the United States.
Ahmadinejad is in New York to address the United Nations General Assembly on Tuesday. He spoke at the invitation of Columbia's president, Lee Bollinger, who in his introduction excoriated the leader by saying he "exhibit[s] all the signs of a petty and cruel dictator."
Blaming his schedule, Ahmadinejad left Columbia after his speech before answering many questions posed to him, Bollinger said.
Hundreds gathered to protest Ahmadinejad's appearance, incensed that a leader who has publicly denied the Holocaust and called for the destruction of the state of Israel was given a prestigious forum to espouse his beliefs.
Christine C. Quinn, speaker of the New York City Council, said Columbia should not be giving Ahmadinejad a platform. "All he will do on that stage ... is spew more hatred and more venom out there to the world," she said.
Hamid Dabasi, a professor of Iranian studies at Columbia called the whole forum "misguided."
Refusing to back off of his stance on Israel, Ahmadinejad again questioned whether the Holocaust happened.
"If the Holocaust is a reality of our time, a history that occurred, why is there not sufficient research that can approach the topic from different perspectives?" he asked.
The Iranian leader has made statements in the past suggesting Israel be politically "wiped off the map," though he insists that can be accomplished without violence.
While he would not respond with a "yes" or "no" when asked Monday if he sought the destruction of Israel, he said the status of Israel should be determined by a free election.
"Let the people of Palestine freely choose what they want for their future," he said.
Ahmadinejad has drawn fire for defying international demands that Iran halt production of enriched uranium.
At Columbia, he said Iran is a member of the International Atomic Energy Agency, the world's central nuclear technology governing body, and has submitted many times to IAEA inspections. "Over and over again the agency's reports indicate that Iran's activities are peaceful, that they have not detected a deviation," he said.
Washington and other nations accuse Tehran of trying to create a nuclear weapons program.
|
Sardanapalos
member
Reged: Tue
Posts: 913
Loc: Σε μια καυτή παραλία στη δυτικ...
|
|
Πίαστε τους, και οι δύο στυγνοί δικτατορίσκοι σε στιγμές τσιγκολελέτας!
Ο ένας εξ αυτών,-ο γενάκιας ντε- αρνείται την αυθεντικότητα του Ολοκαυτόματος. Απειλεί ως ταύρος εν υαλοπωλείο να αφανίσει το Ισραήλ και τους 7,500,000 κατοίκους του απο το πρόσωπο της γής. Στο Δημοκρατικότατό του κράτος οι ιθαγενείς έχουν μπουχτίσει τοσο πολύ στη δημοκρατία απο το 1979 που απεκατεστάθη, που παρακαλάνε για καμμιά δικτατορία για ν' αλλάξουν και λίγο αέρα. Ιδίως οι γυναίκες που περιφέρονται ημίγυμνες στους δρόμους της Τεχεράνης. Θέλουν κι αυτές σαν όλες τις γυναίκες να βάλουν ενα παλτουδάκι πάνω τους, ένα μάξι φόρεμα ρε αδερφέ να μη σαλιαρίζουν οι νεαροί στη θέα και μόνο των εξαίσιων ποδάρων τους
Το καθεστώς του όμως έχει και ενα μικρό ελλάτωμα, το οποίο όπως θα φανεί πιό κάτω τό χουμε και μείς. ΔΕΝ γουστάρει τους ομοφυλόφιλους, πως θα το κάνουμε δηλαδή; Εδω όμως είναι και η διαφορά μας.
Αυτός έχει τους όρχεις και το λέει και όχι μόνο το λέει αλλά το πράττει κιόλας. Τους περιποιείται σύμφωνα με την μωαμεθανική διδασκαλία και τους στέλνει στον Παράδεισο.
Κάπως έτσι:
και έτσι:
και οι τυχεροι; ε αυτοί την βγάζουν κοτσάνι...κάπως έτσι:
Τι κοινά σημοία έχουμε εμείς με αυτούς τους αεχιδιλοφόνους του 21ου αιώνα; Πολλά μα πιό πολύ την ατιμία, την υποκρισία και την αδιαφορία.....Διαβάστε και βγάλτε τα συμπερασματά σας!
του Δημήτρη Αγγελίδη
αναδημοσίευση από το Έψιλον, 25 Νοεμβρίου 2007
Ο Άλεξ κινδυνεύει να θανατωθεί απλά και μόνο επειδή είναι γκέι. Κι η Ελλάδα, η χειρότερη χώρα της Ευρώπης όσον αφορά τη χορήγηση ασύλου σε πρόσφυγες, τον στέλνει στην αγχόνη.
Τη νύχτα το φως στην κρεβατοκάμαρά τους μένει ανοιχτό κι ο Άλεξ θέλει να νιώθει το χέρι του Φοίβου να τον αγκαλιάζει, αλλιώς ξυπνά αγριεμένος. Ακόμη κι έτσι, συχνά τον ύπνο του ταράζουν εφιάλτες και παραμιλητά, φράσεις στ αγγλικά, τα ελληνικά και τα φαρσί, τη μητρική του γλώσσα, που μάταια προσπαθεί με το Φοίβο να βάλει σε σειρά την επομένη.
Την ημέρα ο φόβος βρίσκει άλλους τρόπους να εκδηλωθεί. Μια επίσκεψη σε αστυνομικό τμήμα φτάνει να του προξενήσει δυσεντερία και στην ιδέα μιας συνάντησης με δημοσιογράφους ψυχοσωματικά συμπτώματα κάνουν την εμφάνισή τους. Λίγο πριν τους επισκεφτώ στο διαμέρισμα, ο δεξιός του ώμος είχε παραλύσει.
Ζητούν να μη δημοσιευτούν τα αληθινά τους ονόματα, να μη φωτογραφηθούν, ακόμη κι αν δεν φανεί πρόσωπο, και να μην καταγραφεί η συνομιλία στο κασετόφωνο. «Αν σου κλέψουν την τσάντα και πέσει στα χέρια κάποιου που γνωρίσει τη φωνή;»
Πρόκειται για συμπτώματα παθολογικού άγχους και ήπιας κατάθλιψης, επακόλουθα των βασανιστηρίων που ο Άλεξ υπέστη το 1999 σε φυλακή του Ιράν. Ανακρίθηκε πιθανότατα για τη γνωριμία του με κάποιον αντικαθεστωτικό, φυγαδεύτηκε κι ήρθε στην Ελλάδα ζητώντας άσυλο όχι μόνο για τα βασανιστήρια που υπέστη, αλλά για έναν ακόμη λόγο που μεγαλώνει την αγωνία του μην αναγνωριστεί, ιδίως από τους συμπατριώτες του. Ο Άλεξ είναι ομοφυλόφιλος και η ομοφυλοφιλία στο Ιράν μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο.
Δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για τις διώξεις των ομοφυλόφιλων στο Ιράν. Η ομοφυλοφιλική οργάνωση ιρανών εξόριστων Homan μιλά για 4.000 εκτελέσεις ομοφυλόφιλων ως τα μέσα της δεκαετίας του 90. Η βρετανική ομοφυλοφιλική οργάνωση Outrage! βασίζεται σε μαρτυρίες Ιρανών μέσα και έξω από το Ιράν για να διαπιστώσει ότι από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 οι δημόσιες εκτελέσεις ομοφυλόφιλων, ως τότε συχνές και απροκάλυπτες, γίνονται μυστικά και με πρόσχημα άλλες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμός, απαγωγή ανηλίκου και εμπορία ναρκωτικών.
Η πιο γνωστή υπόθεση είναι ο απαγχονισμός δυο εφήβων τον Ιούλιο του 2005. Φωτογραφίες από την εκτέλεση διαδόθηκαν μέσω Διαδικτύου και τα ονόματα των Mahmoud Asgari και Ayaz Marhoni απέκτησαν τη δύναμη συμβόλου στη Δύση. Στη συνέχεια οι οργανώσεις διχάστηκαν για το λόγο της εκτέλεσης – η επίσημη κατηγορία ήταν βιασμός ανηλίκου - αλλά σχεδόν όλες οι εκθέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν επισημαίνουν ότι η ομοφυλόφιλη δραστηριότητα είναι επικίνδυνη.
Ο ισλαμικός ποινικός κώδικας, η σαρία, τιμωρεί το σοδομισμό με λιθοβολισμό και απαγχονισμό. Για να βεβαιωθεί το αδίκημα, απαιτείται η ομολογία των δραστών ή η μαρτυρία τεσσάρων ανδρών, αλλά πολλοί επιμένουν ότι συχνά ακολουθούνται συνοπτικές διαδικασίες. Η Διεθνής Αμνηστία, που επιβεβαιώνει ότι το Ιράν περιλαμβάνει την ομοφυλόφιλη σεξουαλική συμπεριφορά στα εγκλήματα που τιμωρούνται με θάνατο, διαπιστώνει «αόριστα διατυπωμένες κατηγορίες» για τις εκτελέσεις.
Ο Άλεξ τοποθετεί την πρώτη ένδειξη της ομοφυλοφιλίας του στην παιδική ηλικία, όταν στους οικογενειακούς χορούς το ενδιαφέρον του τραβούσαν περισσότερο οι άνδρες παρά οι γυναίκες. Είχε την πρώτη του εμπειρία πολύ αργότερα, στα τέλη της εφηβείας του, σχεδόν δέκα χρόνια μετά την ιρανική επανάσταση, μια σχέση στο περιθώριο της δικής του ζωής και της ζωής του συντρόφου του, με τον οποίο συναντιόταν στα κλεφτά για χρόνια.
Το 1999 ο Άλεξ δέχτηκε στο γραφείο του έναν πελάτη με τον οποίο βρέθηκαν παλιοί συμμαθητές. Λίγες εβδομάδες μετά, περασμένα μεσάνυχτα, η αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι του, τον συνέλαβε και τον οδήγησε στη φυλακή. Τον ρωτούσαν τι γνωρίζει για το συμμαθητή του, μια ανάκριση που συνοδεύτηκε με ύβρεις, σεξουαλικούς υπαινιγμούς, και βασανιστήρια – άγριο ξύλο, μαστίγωμα στην πλάτη και τα νεφρά, φάλαγγα και αλάτι στις ανοιχτές πληγές, ηλεκτροσόκ, εικονική εκτέλεση, επανειλημμένους βιασμούς.
Όπως έμαθε αργότερα από βιαστικές εξηγήσεις στο τηλέφωνο και σε γράμματα που για λόγους ασφαλείας έλαβε μέσω Ευρώπης, για να βγει από τη φυλακή, χρειάστηκε ο πατέρας του να καταφύγει στις γνωριμίες του, την περιουσία του και μια τραγική συγκυρία. Η μητέρα του, άρρωστη από καρκίνο, πέθανε όταν ο Άλεξ ήταν στη φυλακή και ζήτησαν να τον αφήσουν να επισκεφτεί τον τάφο της.
Εκεί έβαλαν μπροστά το σχέδιο εξόδου από τη χώρα. Στο νεκροταφείο τον περίμενε ένας οικογενειακός φίλος, του φόρεσε τσαντόρ και μαύρα γάντια να περάσει για γυναίκα, και τον οδήγησε στο ιατρείο του για τις πρώτες βοήθειες. Εκεί τον έβαλαν σε ασθενοφόρο σαν ασθενή για να περάσουν τα μπλόκα στο δρόμο προς τα σύνορα. Λίγο πριν τα σύνορα, τον περίμενε ένας οδηγός. Περπάτησαν όλο το βράδυ μέσα από περάσματα στα βουνά κι όταν έφτασαν στην τουρκική πλευρά, κρύφτηκε στην καρότσα ενός φορτηγού γεμάτου φρούτα που τον άφησε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί χώθηκε σε μια κρύπτη στην καρότσα ενός άλλου φορτηγού, από το οποίο έβγαινε μόνο βράδυ για τις φυσικές του ανάγκες και τσιγάρο, ώσπου έφτασαν νύχτα λίγο έξω από την Αθήνα. Τον κατέβασαν και κάλεσαν ταξί, που τον άφησε ξημερώματα στην Ομόνοια.
Δεν είχε κλείσει εβδομάδα στην Αθήνα, όταν άκουσε στο δρόμο μια παρέα να μιλά φαρσί και ζήτησε να τον προσανατολίσουν. Έτσι έμαθε για το Τζι-Σι-Αρ, όπως γνωρίζουν οι αλλοδαποί το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, κι ανακάλυψε ότι το ξενοδοχείο της Ομόνοιας όπου έμενε τον χρέωνε 5.000 τη βραδιά αντί για 500. Άφησε το ξενοδοχείο και πήγε να μείνει μαζί τους για να μοιράζονται τα έξοδα. Ένα χρόνο μετά συνάντησε τον Φοίβο.
Διηγείται μαζί με τον Φοίβο την ιστορία ένα απόγευμα στην κουζίνα του διαμερίσματος, με την τηλεόραση να δείχνει χωρίς ήχο ένα μεσημεριανό πάνελ, το φαγητό να περιμένει να σερβιριστεί και τα παράθυρα κλειστά μην ακούσουν οι γείτονες. Η σχέση τους δεν υπάρχει για τον έξω κόσμο. Στους συγγενείς και τους φίλους, ο Φοίβος συστήνει τον Άλεξ ως βοηθό στο μαγαζί. Σε κανέναν τους δεν λέει ότι μετά τη δουλειά περνά τον περισσότερο χρόνο μαζί του σ αυτό το διαμέρισμα.
«Υποσυνείδητα μπορεί να γνωρίζουν», λέει. «Στην εποχή μας όλοι είναι υποψιασμένοι. Αλλά δεν τους φέρνουμε σε δύσκολη θέση, δεν δίνουμε δικαίωμα, ούτε τους αφήνουμε το περιθώριο να ρωτήσουν. Αν έχουν καταλάβει κάτι, το έχουν καταλάβει μόνοι τους. Δεν είναι κάτι που κουβεντιάζουμε».
Δεν θέλει να γράψω για την προσωπική του ζωή, τους ανθρώπους με τους οποίους έζησε μαζί, τίποτα που θα μπορούσε να κάνει κάποιους να υποψιαστούν ποιος είναι ή να προκαλέσει τα σχόλια όσων διαβάσουν την ιστορία. Η σχέση δύο ανδρών προκαλεί ακόμη σε ορισμένους μειδιάματα και πλάγια βλέμματα.
Άνθρωπος δοσμένος στη δουλειά του από μικρός, δίπλα στον Άλεξ έμαθε να προσέχει την εμφάνισή του, να φορά πουκάμισα, να ταιριάζει τα χρώματα και να κυκλοφορεί στο σπίτι χωρίς παπούτσια, όπως συνηθίζεται στο Ιράν.
Δίπλα στον Φοίβο, ο Άλεξ ανακάλυψε ότι μπορεί να ζει τη ζωή του μ έναν τρόπο που πριν του ήταν αδιανόητος. «Τώρα γνωρίζω ποιος είμαι», λέει. «Έχουμε αγάπη. Εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο, πηγαίνουμε όπου θέλουμε χωρίς να ανησυχούμε για τον άλλο, κάνουμε υποχωρήσεις. Αν είμαι φωτιά, είναι νερό· αν είμαι νερό, είναι φωτιά».
Εξήμισι χρόνια τώρα, ο Άλεξ έχει καταφύγει σε κάθε μέσο που του παρέχουν οι διεθνείς συμβάσεις προστασίας των προσφύγων και έχει έρθει αντιμέτωπος με τον ιδιαίτερο τρόπο που έχει το ελληνικό κράτος να αντιλαμβάνεται το διεθνές δίκαιο. Μπροστά στον φόβο να μην κατακλυστεί από πρόσφυγες, λένε όσοι έχουν ασχοληθεί με το ζήτημα, το ελληνικό κράτος αγνοεί τις συμβάσεις που έχει υπογράψει και διεκπεραιώνει τα αιτήματα ασύλου βιαστικά και πρόχειρα, με αποτέλεσμα να έχει το χαμηλότερο ποσοστό χορήγησης ασύλου στην Ευρώπη περίπου μία θετική απάντηση σε κάθε εκατό εξεταζόμενα αιτήματα το 2006.
Το αίτημα ασύλου που κατέθεσε ο Άλεξ απορρίφθηκε σε πρώτο και δεύτερο βαθμό. Ο Άλεξ ήρθε σε επαφή με οργανώσεις προσφύγων, κατέθεσε νέα στοιχεία και ζήτησε από το τότε Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, τώρα Εσωτερικών, να επανεξετάσει την υπόθεση. Με ένα έγγραφο του οποίου τα ατάκτως εριμμένα σημεία στίξης μαρτυρούν προχειρότητα, το υπουργείο απέρριψε το αίτημα. Ο Άλεξ περιμένει τώρα την τύχη που θα έχει μια αίτησή του στο υπουργείο να ανακαλέσει την απόφαση. Η δικηγόρος του Μαριάννα Τζεφεράκου τη χαρακτηρίζει «αβάσιμη και αναιτιολόγητη» και λέει ότι «παραβιάζει την ελληνική και διεθνή νομοθεσία».
Αν και το σχετικό προεδρικό διάταγμα ορίζει ότι σε περίπτωση που υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για βασανιστήρια ο πρόσφυγας παραπέμπεται να εξεταστεί από ειδικευμένο πραγματογνώμονα, κανείς κατά την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εξέταση του αιτήματος δεν παρέπεμψε τον Άλεξ σε πραγματογνωμοσύνη.
Όταν ανέλαβε η κ. Τζεφεράκου, του υπέδειξε το αρμόδιο Ιατρικό Κέντρο για την Αποκατάσταση Θυμάτων Βασανιστηρίων. Το Κέντρο πιστοποίησε τα βασανιστήρια, αλλά το υπουργείο απέρριψε τη γνωμάτευση. «Δεν δύναται από μόνη της να αποτελέσει ασφαλές κριτήριο αναγνώρισης προσφυγικής ιδιότητας», λέει η απόφαση, «καθώς τα αναγραφόμενα σ’ αυτή βασανιστήρια περιγράφονται από τον ίδιο, τα δε σωματικά και ψυχολογικά ευρήματα πιθανόν να οφείλονται σε διάφορους ανεξάρτητους της επικαλούμενης πολιτικής δίωξης λόγους. Η υποβολή του σε άγρια βασανιστήρια, όπως ο ίδιος χαρακτηρίζει αυτά δεν πείθει, αφού η λεπτομερής περί αυτών εξιστόρηση έγινε σε μεταγενέστερο χρόνο…».
Η διευθύντρια του Κέντρου Μαρία Πίνιου Καλλή είναι ανένδοτη. Υπεραμύνεται της εμπειρίας της και της εξειδικευμένης μεθοδολογίας που ακολουθεί το Κέντρο σύμφωνα με το Πρωτόκολλο της Κωνσταντινούπολης, συνδυάζοντας ψυχολογικά και σωματικά ευρήματα με ευρεία και λεπτομερή γνώση των πρακτικών των βασανιστηρίων, και λέει ότι τα επτά χρόνια που πέρασαν από τα βασανιστήρια του Άλεξ ως την εξέτασή του δεν μειώνουν στο ελάχιστο την εγκυρότητα των ευρημάτων. «Και μετά από δεκαπέντε χρόνια μπορώ να βγάλω ασφαλές πόρισμα», λέει.
Ως προς το στοιχείο της ομοφυλοφιλίας, που σύμφωνα με οδηγία του Συμβουλίου της Ευρώπης συνιστά λόγο αναγνώρισης της προσφυγικής ιδιότητας, το υπουργείο επέλεξε να το αγνοήσει, παρότι είχε στη διάθεσή του έγγραφη δήλωση του Φοίβου ότι συζεί με τον Άλεξ, όπως επίσης προφορικές αναφορές του Άλεξ στην ομοφυλοφιλία του και μια σειρά εκθέσεων για την κατάσταση των ομοφυλόφιλων στο Ιράν.
Όταν η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα πληροφορήθηκε την υπόθεση, κινητοποιήθηκε άμεσα. Σε μια συνάντηση με τον Αλέκο Αλαβάνο, η οργάνωση έθεσε το ζήτημα του Άλεξ επιτακτικά. Στη συνέχεια έβγαλε ένα δελτίο τύπου που έκανε το γύρο του Διαδικτύου κι εμφανίστηκε σε μπλογκ και μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Τον τελευταίο μήνα, ο Φοίβος έχει προσθέσει στο ντοσιέ που κρατά επιμελώς μια δήλωση υποστήριξης της Διεθνούς Αμνηστίας, μια επιστολή του Γιώργου Καρατζαφέρη στον υφυπουργό Εσωτερικών, μια ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή κι ένα ερώτημα του Συνασπισμού στο Ευρωκοινοβούλιο. Η ίδια η διευθύντρια του Τομέα Προστασίας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Καλλιόπη Στεφανάκη λέει ότι η γνωμάτευση του Κέντρου, το δεδομένο της ομοφυλοφιλίας και το δελτίο τύπου της Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας δημιουργούν νομικό έρεισμα να επανεξεταστεί η υπόθεση.
Τόσο θορυβήθηκε η ιρανική πρεσβεία από τη δημοσιότητα που δόθηκε στην υπόθεση, καθώς το δελτίο τύπου της οργάνωσης στα ελληνικά και τα αγγλικά έκανε το γύρο του Ίντερνετ για να εμφανιστεί σε μπλογκ και διεθνή μέσα ενημέρωσης, που έστειλε επιστολή διάψευσης στην Ελευθεροτυπία, εκφράζοντας τη λύπη της «για τη δημοσίευση τέτοιων μη ρεαλιστικών ειδήσεων». «Είναι αναμενόμενη η διάψευση», λέει η κ. Στεφανάκη. «Ένα κράτος θα αναδείξει τα στοιχεία εκείνα που αναιρούν την πεποίθηση ότι παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην επικράτειά του και ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά».
Ο Άλεξ μου δείχνει στον υπολογιστή φωτογραφίες από δημόσιους απαγχονισμούς στο Ιράν. Του ζητώ ν ακούσει το απόσπασμα από την πρόσφατη ομιλία του Αχμαντινετζάντ στο Κολούμπια, όπου ο πρόεδρος του Ιράν αναφέρεται στην ομοφυλοφιλία. Μεταφράζει: «Καθόλου δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι στο Ιράν όπως στην Αμερική. Στο Ιράν δεν έχουμε αυτό το πρόβλημα». Παρά την προσπάθεια του κυβερνητικού εκπροσώπου του Ιράν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, λέγοντας ότι η ομιλία παρερμηνεύτηκε, μπροστά στις εικόνες των σωμάτων που αιωρούνται από τους γερανούς τα λόγια του προέδρου παγώνουν το αίμα.
Ρωτώ τον Άλεξ αν πιστεύει ότι μια στρατιωτική επέμβαση της Αμερικής στο Ιράν θα βελτίωνε την κατάσταση. «Να γίνει πόλεμος και να κινδυνεύσουν η οικογένειά μου και οι συμπατριώτες μου;» λέει. «Όχι, βέβαια. Νομίζεις ότι άμα εισβάλει η Αμερική θα αλλάξουν τα πράγματα για τους ομοφυλόφιλους; Μα η κουλτούρα και η θρησκεία και οι πεποιθήσεις των ανθρώπων δεν αλλάζουν έτσι».
Ρωτώ τοn Φοίβο τι έχει μάθει από αυτή την ιστορία. «Στη ζωή μου δεν είχα απευθυνθεί σε δικηγόρο», λέει. «Βρέθηκα απέναντι σ ένα σύστημα που ερμηνεύει κατά την κρίση του τους νόμους κι αποφασίζει για τη ζωή των άλλων. Πρέπει να δεις πώς αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες πώς τους μιλάνε, πώς τους φέρονται. Πριν ήμουν συνέχεια μ ένα τραγούδι στο στόμα. Έχω να τραγουδήσω από τότε που άρχισε αυτή η ιστορία. Αν τον διώξουν, δεν ξέρω πού θα τον πάνε, πού θα τον πετάξουν. Θα τον κρεμάσουν και κανενός απ αυτούς δεν ιδρώνει το αυτί. Αν στη θέση του ήταν το παιδί τους;»
Νέες εξελίξεις στην υπόθεση
Σύμφωνα με το δελτίο τύπου (22 Νοεμβρίου) του ΣΥΡΙΖΑ, ευρωβουλευτές από ένα ευρύτατο πολιτικό φάσμα κατέθεσαν ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το θέμα της άρνησης των ελληνικών αρχών να χορηγήσουν άσυλο σε ομοφυλόφιλο Ιρανό πρόσφυγα, μετά από σχετική πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημήτρη Παπαδημούλη. Οι ευρωβουλευτές ζητούν την παρέμβαση της Κομισιόν βάσει της οδηγίας 2004/83/ΕΚ και τονίζουν ότι «ενδεχόμενη απέλασή του αποτελεί απειλή κατά της ζωής του».
Η ερώτηση αναφέρεται στην απόρριψη από τις ελληνικές αρχές της αίτησης χορήγησης ασύλου Ιρανού πρόσφυγα, που λόγω της ομοφυλοφιλίας του, συνελήφθη και βασανίστηκε στο Ιράν. Ο πρόσφυγας αυτός από το 1999 διαμένει στην Ελλάδα και σήμερα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της απέλασης στη χώρα καταγωγής του. Πιο συγκεκριμένα, ερωτάται η Επιτροπή εάν η περίπτωση αυτή εμπίπτει στις ευεργετικές διατάξεις της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας για το άσυλο (2004/83/ΕΚ), σύμφωνα με τις οποίες αναγνωρίζεται το δικαίωμα αυτό σε «ιδιαίτερες κοινωνικές ομάδες» που αντιμετωπίζουν διώξεις στη χώρα προέλευσης.
Η ερώτηση συνυπογράφεται από τους ευρωβουλευτές Τζον Μπόβις (Ην. Βασίλειο, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), Μάικλ Κάσμαν (Ην. Βασίλειο, Σοσιαλιστές), Μάρκο Καππάτο (Ιταλία, Φιλελεύθεροι) και Μαρία Μπούιτενβεγκ (Ολλανδία, Πράσινοι) και Δημ. Παπαδημούλη (Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά/ Βόρεια Πράσινη Αριστερά).
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
"Άνδρας ιρανικής καταγωγής είχε συλληφθεί στο Ιράν λόγω της ομοφυλοφιλίας του και υπέστη βασανιστήρια και βιασμούς. Από το 1999 διαμένει στην Ελλάδα, όπου και υπέβαλε αίτηση χορήγησης ασύλου, η οποία απορρίφθηκε από τις ελληνικές αρχές, μολονότι δεν αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός του ότι είναι ομοφυλόφιλος. Ενδεχόμενη απέλασή του αποτελεί απειλή κατά της ζωής του.
Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το καθεστώς των προσφύγων (Γενεύης, 1951) καθώς και η Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, (29.4.2004), για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, αναγνωρίζουν το δικαίωμα ασύλου σε «ιδιαίτερες κοινωνικές ομάδες». Ερωτάται η Επιτροπή:
Θεωρεί ότι ομοφυλόφιλα άτομα, τα οποία διώκονται στην χώρα καταγωγής τους για τον γενετήσιο προσανατολισμό τους και ενδεχόμενη απέλασή τους θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους, μπορούν να τύχουν των ευεργετικών διατάξεων της Οδηγίας 2004/38; Θεωρεί ότι το Ιράν αποτελεί ασφαλή χώρα για την εν λόγω κοινωνική ομάδα;"
Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δημ. Παπαδημούλης δήλωσε: «Απέλαση του συγκεκριμένου Ιρανού πολίτη στο Ιράν σημαίνει καταδίκη σε θάνατο. Η ανθρωπιστική διάσταση της υπόθεσης είναι προφανής και σημαντική. Καλούμε τον αρμόδιο Υπουργό κ. Παυλόπουλο να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Ευρωκοινοβουλίου και να κινήσει άμεσα τις διαδικασίες για τη χορήγηση ασύλου. Η Ελλάδα είναι ουραγός στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο ποσοστό και την ταχύτητα έγκρισης των αιτήσεων χορήγησης ασύλου και αυτό δε μας τιμά καθόλου ως δημοκρατική χώρα.»
--------------------
|
Dr. Jung
Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης
Reged: Fri
Posts: 3775
Loc: Laboratorium
|
|
Σε κάποιες φυλές η τελετή ενηλικίωσης της γυναίκας περιλαμβάνει σπάσιμο των δοντιών με σφυράκι μέχρι να γίνουν μυτερά, ενώ σε κάποια άλλη οι γυναίκες-καμηλοπαρδάλεις φορούν δαχτυλίδια στο λαιμό ώστε στο τέλος παραμορφώνεται. Ένας νόμος των φυλών του Αμαζονίου είναι -προκειμένου να αποφευχθεί μαζικός πόλεμος- να βάζουν τον υπαίτιο της μαλακίας και να του πετάνε ακόντια μέχρι να τον πετύχουν.
Είναι ήθη και έθιμα της παλαιολιθικής εποχής από την οποία περάσαμε κι εμείς ως φυλή, επιτυχώς. Άλλοι βρίσκονται στο μεσαίωνα, άλλη στην κρητιδική περίοδο και άλλοι στον 21ο αιώνα. Ο καθένας όπως τη βρίσκει φίλε. Δεν μπορείς να κρίνεις μία εποχή διαμέσου μιας άλλης, ούτε και να τους επιβάλεις δια της βίας των 21ο αιώνα, ούτε και φυσικά θα γίνουμε κέντρο υποδοχής ομοφυλόφιλων λαθρομεταναστών. Αργά η γρήγορα (μάλλον αργά) όλες οι φυλές βρίσκουν το δρόμο τους και χωρίς εξωτερικές αναμίξεις.
Εχθές έδειχνε ένα ντοκυμαντέρ στο MEGA σύμφωνα με το οποίο οι Λιβεριανοί είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές στους βιασμούς και μάλιστα το 40% των θυμάτων είναι κάτω από 12 ετών.
Αν είναι οι ίδιοι ζώα εμάς τι λόγος μας πέφτει; Δε πα να βιάζονται μεταξύ τους στον αιώνα τον άπαντα; Οι γυναίκες τους, οι κόρες τους και οι αδερφές τους είναι. Εμείς θα τους πούμε το σωστό;
Υ.Γ
Βασικά χέστηκε η φοράδα στο αλώνι αν κρεμάνε τους ομοφυλόφιλους, σιγά μη μας έπιασε ο πόνος, εμάς τους δυτικούς. Η ουσία είναι πως η τιμή του πετρελαίου καλπάζει. Προκειμένου να βρούμε άλλοθι για να τους αρπάξουμε τα πετρέλαια, πολλές εικόνες θα κάνουν τον γύρο του κόσμου.
Υ.Γ 2
Στο MEGA εχθές είχε αυτό το ντοκυμαντέρ που αναφέρω, και την ίδια ώρα στην ΕΤ1 είχε ένα ντοκυμαντέρ με θέμα την θρησκεία στις ΗΠΑ (Jim Jones & the Peoples Temple). Δε συζητάω καν σε πια εποχή βρίσκονταν εν έτη 1978 αυτοί οι άνθρωποι, αλλά είχε και σημερινά στοιχεία:
Είδα κατάπληκτος ιεροκύρηκες στα σύγχρονα αμερικανικά σχολεία να υποκεινούν 7χρονους και 8χρονους να σηκώσουν τα χέρια ψηλά για να ευλογήσουν το ομοίωμα του.... Τ.Μπούς! Αυτό πως να το πεις ακριβώς; Χαλιναγώγηση του Μάο ίσως; Μεσαίωνας ακόμη και στην πιο ανεπτυγμένη χώρα του κόσμου.
Υ.Γ 3
Κατά τη γνώμη σου οι αμερικανοί βρίσκονται σε θρησκευτικό μεσαίωνα;
Αν "ναι", τότε εμείς εδώ τι συζητάμε τώρα;
|
Dr. Jung
Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης
Reged: Fri
Posts: 3775
Loc: Laboratorium
|
|
JIM JONES (Wikipedia)
In the summer of 1977, Jones and most of the 900 members of the People's Temple moved to Guyana from San Francisco after an investigation into the church for tax evasion had begun. Jones named the closed settlement Jonestown after himself. His intention was to create an agricultural utopia in the jungle, free from racism and based on socialist principles.
People who had left the organization prior to its move to Guyana told the authorities of brutal beatings, murders and of a mass suicide plan, but they were not believed. In spite of the tax evasion allegations, Jones was still widely respected for setting up a racially mixed church which helped the disadvantaged. Around 70% of the inhabitants of Jonestown were black and impoverished. Religious scholar Mary McCormick Maaga argued that Jones' authority waned after he moved to the isolated commune, because there he was not needed for recruitment and he could not hide his drug addiction from rank and file members.[4]
In November 1978, U.S. Congressman Leo Ryan led a fact-finding mission to the Jonestown settlement in Guyana after allegations of human rights abuses by relatives of Temple members in the U.S. Ryan's delegation, which included Don Harris, an NBC network news reporter, along with a cameraman, and a TIME magazine reporter, arrived in Jonestown on November 15 and spent three days interviewing residents. The delegation left hurriedly on the morning of Saturday November 18, after an attempt was made on Ryan's life by a man armed with a knife. The attack was thwarted, bringing the visit to an abrupt end. Congressman Ryan and his people succeeded in taking with them roughly fifteen People's Temple members who had expressed a wish to leave. At that time, Jones made no attempt to prevent their departure. However, People's Temple survivors reported that a group from Jonestown left shortly afterwards in a truck with the intention of stopping the delegation and members from leaving the country alive.
Surviving delegation members later told police that, as they were boarding two planes at the airstrip, the truckload of Jones' armed guards arrived and began shooting at them, killing Congressman Ryan and five others. At the same time, one of the supposed defectors, Larry Layton, drew a weapon and began to fire on members of the party. When the gunmen left, six people were dead: Representative Ryan, Don Harris, a reporter from NBC, a cameraman from NBC, a newspaper photographer, and one defector from the Peoples Temple. Surviving the attack were former California State Senator Jackie Speier, a staff member for Ryan; Richard Dwyer, the Deputy Chief of Mission from the U.S. Embassy at Georgetown and allegedly an officer of the Central Intelligence Agency; and Bob Flick, a producer for NBC News. Later that same day, 908 of the remaining inhabitants of Jonestown, 276 of them children, died in what has commonly been labeled a mass suicide. However, because there is much ambiguity regarding whether many who participated did so voluntarily or were forced (or even killed outright), some feel that mass murder is a more accurate description. Some followers obeyed Jones' instructions to commit "revolutionary suicide" by drinking cyanide-laced grape flavored Flavor Aid[5][6] (often misidentified as Kool-aid[7]). Others died by forced cyanide injection or by shooting. Jones was found dead sitting in a deck chair with a gunshot wound to the head, although it is unknown if he had been murdered or committed suicide. An autopsy of his body showed levels of the barbiturate phenobarbital that could have been lethal to humans who have not developed physiological tolerance. His drug usage (including various LSD and marijuana experimentations) was confirmed by his son, Stephan, and Jones's doctor in San Francisco.
Y.Γ
Μήπως θα πρέπει να δώσουμε άσυλο σ' αυτούς τους άμοιρους, αμόρφωτους, γκετοποιημένους, πάμφτωχους, αναλώσιμους, αφροαμερικανούς των ΗΠΑ;
Όχι ρε φίλε. Έχουμε δικά μας προβλήματα.
--------------------
Nihil sub sole novum
|
Sardanapalos
member
Reged: Tue
Posts: 913
Loc: Σε μια καυτή παραλία στη δυτικ...
|
|
Και οι Παπούα μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα ξεθάβανε μετά απο δυο βδομάδες θανάτου τους γονείς τους και τους τρώγανε σε ένδειξη σεβασμού!
Να σου πώ, προκειμένου να κροποσκυλάνε αδέσποτοι 5,000 Κούρδοι και τέως Ταλιμπάν μέσα στην Πάτρα χωρίς κανείς να κρατάει αρχείο με τα στοιχεία τους, καλύτερα να δώσουμε άσυλο σ' αυτούς που υποχρεούμεθα στο κάτω κάτω.
Και στις δύο περιπτώσεις ας τηρηθούν οσα προβλέπουν στα στρατσόχαρτα οι νόμοι του κράτους, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο!
Ξέρεις τι θέαμα είναι να βλέπεις δυο μαλακιστήρια μπάτσους να ζητάνε στοιχεία ταυτότητας απο τον έλληνα πιτσιρικά που μόλις βγήκε απο το internet cafe της παραλιακής και απο πίσω τους να περνάνε καραβάνια ανυπάρκτων για την πολιτεία ανθρώπων;
Κάποια άλλη στιγμή θα σου πω τι συνέβη στην μητέρα μου και πως το πρόβλημα διογκώνεται μέρα με τη μέρα ώσπου να γίνει το κακό.
Τώρα για τους οπαδούς του Jones και ορισμένων μεταγενέστερων ευαγγελιστών, δεν μπορούμε να μεμφθούμε κανέναν εκτός απο τους ίδιους. Σε μια χώρα που η ανεξιθρησκεία τηρείται μέχρι αηδίας, φυσικό είναι να υπάρξουν και τα παρατράγουδα.
Πάντα η θρησκεία στα χέρια των επιτηδείων και των τρελλών γίνεται το πιό επικίνδυνο εργαλείο.
--------------------
|
Dr. Jung
Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης
Reged: Fri
Posts: 3775
Loc: Laboratorium
|
|
Quote:
καλύτερα να δώσουμε άσυλο σ' αυτούς που υποχρεούμεθα στο κάτω κάτω.
Και στις δύο περιπτώσεις ας τηρηθούν οσα προβλέπουν στα στρατσόχαρτα οι νόμοι του κράτους, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο!
Συμφωνώ, και αφού θα κάνουμε αυτά που υποχρεούμεθα, συμπεριλαμβάνεται και η βύθιση κάθε σκάφους που παραβιάζει τα υδάτινα σύνορα. Έτσι αφού θα είναι στον πάτο του Αιγαίου οι Κούρδοι μαζί με τους Τούρκους δουλέμπορους, θα έχουμε λύσει και το πρώτο πρόβλημα. Άκρως νομιμότατο. Ρώτα και τους Ιταλούς.
--------------------
Nihil sub sole novum
|
Dr. Jung
Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης
Reged: Fri
Posts: 3775
Loc: Laboratorium
|
|
Quote:
Τώρα για τους οπαδούς του Jones και ορισμένων μεταγενέστερων ευαγγελιστών, δεν μπορούμε να μεμφθούμε κανέναν εκτός απο τους ίδιους. Σε μια χώρα που η ανεξιθρησκεία τηρείται μέχρι αηδίας, φυσικό είναι να υπάρξουν και τα παρατράγουδα.
Eφόσον υπάρχουν παρατράγουδα, και εφόσον υπάρχουν.... ανιχνευτές μετάλλων στα σχολεία, τότε μάλλον είναι ακατάλληλοι για να κάνουν μαθήματα πολιτισμού στους Ιρακινούς, δεν συμφωνείς; Και τι διάολο, η μόνη διαφορά της κρεμάλας με την ηλεκτρική καρέκλα και τις ενέσεις, είναι ότι για λόγους προπαγάνδας μόνο για την πρώτη έχουμε φωτογραφίες.
Είτε κρεμάνε τους ομοφυλόφιλους, είτε τους βάζουν στην ηλεκτρική καρέκλα, είτε αυτοκτονούν μαζικώς λόγω απελπισίας και λακαμίας, για εμένα τουλάχιστον είναι ένα και το αυτό: μεσαίωνας
--------------------
Nihil sub sole novum
|
Sardanapalos
member
Reged: Tue
Posts: 913
Loc: Σε μια καυτή παραλία στη δυτικ...
|
|
Quote:
Συμφωνώ, και αφού θα κάνουμε αυτά που υποχρεούμεθα, συμπεριλαμβάνεται και η βύθιση κάθε σκάφους που παραβιάζει τα υδάτινα σύνορα. Έτσι αφού θα είναι στον πάτο του Αιγαίου οι Κούρδοι μαζί με τους Τούρκους δουλέμπορους, θα έχουμε λύσει και το πρώτο πρόβλημα. Άκρως νομιμότατο.
Συ είπας!
--------------------
|
Sardanapalos
member
Reged: Tue
Posts: 913
Loc: Σε μια καυτή παραλία στη δυτικ...
|
|
Quote:
Και τι διάολο, η μόνη διαφορά της κρεμάλας με την ηλεκτρική καρέκλα και τις ενέσεις, είναι ότι για λόγους προπαγάνδας μόνο για την πρώτη έχουμε φωτογραφίες.
Χρειάζονται και τα σώματα για να νοιώσει κανείς την φρίκη της εκτέλεσης;
/
/
/
/
/
/
/
/
Γίνεται κι αυτό!
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
--------------------
|
Dr. Jung
Παραψυχολόγος, πνευματιστής, οστρακοσκόπος, πελματομάντης
Reged: Fri
Posts: 3775
Loc: Laboratorium
|
|
Έχοντας κάνει τον συνοριοφύλακα πριν καν δημιουργηθεί το σώμα συνοριοφυλακής (στις αρχές του αλβανομεταναστευτικού κύματος) είδα με τα μάτια μου την κωμωδία της υπόθεσης. Τους ίδιους ανθρώπους πιάναμε κάθε εβδομάδα. Σε μια βδομάδα ξανά πίσω ήταν. Όταν αποφασίσουμε να τους περιμένουμε ένα βήμα εμπρός, έγινε Ελ Πάσο με τους Έλληνες ταξιτζήδες-γκάγκστερ που έριχναν στα τυφλά. Κάποιος θεός στις τόσες τυφλές σφαίρες πέρασε και μία που μπήκε στο πορτ-μπαγκάζ, διαπέρασε το πίσω κάθισμα, διαπέρασε και το μπροστινό, και βρήκε τον ταξιτζή στη σπονδυλική στήλη (δυνατό όπλο τελικά το ΗΚ-11).
Μετά εκτός από τους Αλβανούς έπρεπε να φυλαγόμαστε και από τους συγγενείς του ταξιτζή.
Δεν είναι ανθρωπιά να διευκολύνεις έναντι αμοιβής λαθρομετανάστες ένοπλος, ούτε και η Ελλάδα δήλωσε ποτέ κέντρο λαθρομεταναστών. Αλλά αν σκοτωνόταν ένα έστω φαντάρι σ' αυτές τις κωμωδίες, θα ήταν ο πιο άδικος θάνατος του κόσμου. Μας έστελναν για τα μάτια του κόσμου να πιάνουμε τους ίδιους και τους ίδιους ενώ ταυτόχρονα.... ξερίζωναν τα ναρκοπέδια για να τους διευκολύνουν. Ένας δρόμος ήταν όλος κι όλος, μισό μπάτσο να έβαζαν θα έπιαναν και τους ταξιτζήδες, αλλά βλέπεις σ' αυτά τα χωριά οι μπάτσοι είναι ξαδέρφια με τους ταξιτζήδες. Αν στα Ζωνιανά ζούνε από τις φούντες, στην Ήπειρο ζούνε από το δουλεμπόριο και το λαθρεμπόριο.
Στο τέλος προχωρήσαμε σε μποϋκοτάζ του ελληνικού χωριού πρωί-μεσημέρι-βράδυ, κέρβεροι, να μην ξεμυτάει ρουθούνι. Όταν πιάσαμε αλβανό που πήγαινε ένα κοκοράκι δώρο στον πρόεδρο του χωριού μέρα μεσημέρι, μας έκοψαν και το νερό. Ε, μετά οι ενέδρες ήταν μπροστά στις πόρτες των σπιτιών τους. Όταν είδαν πως με φαντάρους που ανιδιοτελώς φυλούσαν στ' αλήθεια δεν έβγαζαν άκρη, ήρθε η ιδέα του σώματος συνοριοφυλακής. Πρόσφατα πήγε και ένας φίλος στο φυλάκιο που υπηρετούσαμε μετά από τόσα χρόνια και είδε πως τα έχουν μαντρώσει τα φαντάρια να μην πηγαίνουν πουθενά, τους έδωσαν και playstation και nova, και νερό πολύ, και σοκολάτες, και γλυκάκια, και επιτραπέζια παιχνίδια, για να περνάνε το χρόνο στο "κελί" τους περιμένοντας απλώς να περάσει ο χρόνος μέχρι να έρθει το απολυτήριο. Παιδική χαρά.
Όταν κάποιοι μιλούν για κατάργηση της στρατιωτικής θητείας, εγώ τους καταλαβαίνω απόλυτα. Μισθοφόρους θέλουν εκεί πάνω για να τους θάβουν επιτόπου Έλληνες και Αλβανούς.
|
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
