Δώσ ᾽μου το χέρι σου ετούτο εδώ το βράδυ γίνε εσύ ο φάρος και η ανάσα μου μαζί δεν αντέχω την παγωνιά και το σκοτάδι δώσε κουράγιο στην αγάπη μας να ζεί.
Από την κλεψύδρα λίγο χρόνο να ξεκλέψω αμέτρητα μίλια πρέπει με τ᾽όνειρο να διανύσω του έρωτά μας τον ιστό εγώ να ξεμπερδέψω χιλιάδες νήματα θα πρέπει να κινήσω.
Δώσ᾽ μου τα χείλη σου τα θέλω τόσο απόψε την ηδονή και την ανάσα σου να κάνω αγιασμό για χάρη μου όλα τα πρέπει π᾽είναι εμπόδιο διώξε δεν κάνει η καρδία..... σου λέω συμβιβασμό.
Παίρνω το δάκρυ σου το κάνω φυλαχτό μου τα βράδυα κἀτω απο το μαξιλάρι μου το βάζω και το φορώ κάθε πρωί στον άσπρο το λαιμό μου να το φιλώ κάθε φορά που το κοιτάζω.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
