Ποιό αερικό έταξε στη μοίρα μου γερό πεσκέσι πόσα λάφυρα η μοναξιά στην τσέπη θα χωρέσει πόσα χαμόγελα η ειρωνεία πιά θα θάψει πόσες φορές εμένα η ζωή θέλει να κάψει.
Ότι αγαπώ η μοίρα μου μπαμπέσικα το παίρνει στο διάβα μου πόνο και δάκρυα μoνο σπέρνει κομμάτια η καρδιά κουρέλι πονάει ραγίζει και η ταφόπλακα κρύα το σώμα μου αγγίζει.
Τί εψιθύρισε η νεράιδα την ώρα που γεννήθηκα ποιό χρησμό κουβάλησα στην πλάτη κ' αδικήθηκα άσχημο παιγνίδι παίζει σήμερα η ζωή εις βάρος μου και με μαχαίρι Κρητικό έκοψε το σχοινί στο θάρρος μου
Η θλίψη πανωφόρι μου ....με αστάρι της τον πόνο ο χτύπος της καρδιάς νανούρισμα σε λυπημένο τόνο απόχρωση γκριζόμαυρη στου μέλλοντος τα κιτάπια του παρελθόντος η γροθιά πονάει μα ....εγώ κατάπια.
Μόνο το νυχτολούλουδο παρέα μου κάθε βράδυ των αστεριών η λάμψη στο μάγουλο για χάδι το μοιρολόγι του γκιώνη η μόνη συντροφιά μου που σιγοντάρει τον παλμό στην έρημη καρδιά μου.
Ποιό αερικό έταξε στη μοίρα μου γερό πεσκέσι πόσα λάφυρα η μοναξιά στην τσέπη θα χωρέσει πόσα χαμόγελα η ειρωνεία πιά θα θάψει πόσες φορές εμένα η ζωή θέλει να κάψει.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
