Σε βλέπω στο ποτήρι μου και πίνοντας σε πίνω
μα μην τελείωσες γρήγορα γιατί μόνος θα μείνω
και τι θα γίνω
ίσως και να με φθηνοπάρει αλλά αλήθεια
ό,τι κι αν πέρασα θα λέω χαλάλι
Εσένα διπλά μου όταν έχω δε φοβάμαι κανένα
γιατί έχω τα όνειρα μου όλα τότε λυμένα
για σκέψου στην ψυχή μου να τα είχα κρυμμένα
κι αληθινό να μην γινότανε ποτέ ούτε ένα
ένα ποτήρι ακόμα βάζω και δεν ξέρω τι αισθάνομαι
απλά όταν ακούω εσένα χάνομαι
και πιάνομαι πάνω σου για να στηριχτώ
η για ν' ακούσω το πιο όμορφο σου ουρλιαχτό
Κι αφού λοιπόν πίνε πίνε έχω λαλήσει
και η σκέψη μου δεν λέει άλλο κουπλέ να μου χαρίσει
γουστάρει κι αυτή κάπου εδώ να μ' αφήσει
μ' αλήθεια είσαι εσύ το πιο γλυκό μεθύσι
Αν, αγάπη μου, ζητάς να κοιμηθείς, μέτρα τα’ αστέρια που δεν τελειώνουν ποτέ. Αν εξακολουθείς να είσαι ξύπνια, μέτρα τις σταγόνες που αποτελούν έναν ωκεανό. Ύστερα, αν δεν σ’ έχει πάρει ο ύπνος ακόμα, μέτρα τις φορές που σου έχω πει ότι σ’ αγαπώ. Κι αν ο ύπνος σε διώχνει ακόμα, τότε μέτρα τις φορές που δεν σου το έχω πει.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
