Και σου είχα πεί τα "σ'αγαπώ" να τα προσέχεις
σαν άνθη στο βάζο σου να τα νοιάζεσαι
μου έλεγες αλλοίμονο την έννοια τους θα έχεις
όλα θα γίνουν σιγά - σιγά μην βιάζεσαι.
Τα λόγια κούφια δυστυχώς με τον καιρό ξεμείνανε
πιάσαν αράχνες απο παντού τα αισθήματα
άλυτο πάζλ του έρωτα τα νάζια κι αυτά γίνανε
και η αγάπη μας μουγκή πιά κάνει νοήματα.
Μόνη φυλακισμένη η ψυχή στην καμαρούλα
χωρίς του ήλιου πλέον το ζεστό το χάδι
η έννοια γκριζαρισμένη σαν νά'ναι γριούλα
στο "σε λατρεύω" μιά πιθαμή η σκόνη ρημάδι.
Ο έρωτας έμεινε στο χθές ξέχασε πώς ξημέρωσε
πόσο εύκολα Θεέ μου ξεχνιούντε όλα ...
απάνω που η καρδιά τα είχε βρεί ημέρωσε
σώμα με σώμα του "θανάτου "η καραμπόλα .
Μιά χούφτα δάκρυα όλο κι όλο κατάφερα να μάσω
να μου θυμίζουν κάποιες άλλες καλές εποχές
θα πρέπει τώρα τα όνειρά μου κι εκείνα να δαμάσω
μάτια μου της αγάπης τ'ανηφόρια θέλουν αντοχές.
Και σου είχα πεί τα "σ'αγαπώ "να τα προσέχεις
σαν άνθη στο βάζο σου να τα νοιάζεσαι
μου έλεγες αλλοίμονο την έννοια τους θα έχεις
όλα θα γίνουν σιγά - σιγά μην βιάζεσαι.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
