Μελαχρoινή σαν Παναγιά μαυρομαλλούσα κοπελιά
με ξέπλεκα μακριά μαλλιά στους ώμους της λυμένα
γνώρισε έρωτα αγκαλιά του πάθους αχόρταγα φιλιά
για μύθους και για ήρωες ποίηση την είχαν βαφτισμένα.
Την εζηλέψαν αρκετοί μα .........την αγαπήσαν πιό πολλοί
υψώνοντας γεμάτα τα ποτήρια εις υγείαν στο όνομά της
μα μπήκε ενδιάμεσα κακία φθονερή και την επότισαν χολή
με νύχια την εξέσχισαν την ράπισαν δές το κατάντημά της.
Όλους μας βλέπει σκυθρωπή για" εγωισμό ένα εγώ κι ένα γιατί"
αδίσταχτα τα ανθρώπινα τα χέρια την εξεφτέλισαν την θάψαν
και όλες οι λέξεις οι εικόνες οι σκέψεις πάνω στο άψυχο χαρτί
επούλησαν την ποίηση και με αδίσταχτο τουπέ την εξεγράψαν.
Ποίηση οι ίδιοι σου οι εαυτοί της σάρκας σου τα ίδια τα παιδιά σου
που κάποτε ιππότες ήσαντε λεβέντες περήφανα παλληκάρια
ερούφηξαν το αίμα σου κομμάτιασαν την δόλια τη καρδιά σου
και στα θηρία τα άγρια την πέταξαν για δείνο στα λιοντάρια.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
