Δεν είμαι το τσιγάρο που κρατάς η στάχτη που θ᾽αφήσεις στο τασάκι δεν είμαι το παιγνίδι που ζητάς μα ούτε της ρακέτας σου μπαλάκι.
Δεν είμαι νερό εγώ να ξεδιψάς να σκύβεις να πίνεις όταν γουστάρεις δεν είμαι οι παλάμες σου που χτυπάς σαν παραγγέλνεις τον καφέ σου πώς θα πάρεις.
Δεν είμαι τα πλήκτρα τηλεφώνου κινητού που αγγίζεις μόνο όταν πρέπει να καλέσεις δεν είμαι οι ρόδες τραπεζάκι φορητού που χρησιμοποιείς μονάχα για ανέσεις.
Δεν είμαι ένα απο τ᾽άσπρα σου πουκάμισα που Κυριακές εσύ μονάχα θα φορέσεις δεν είμαι τα σεντόνια σου που ανάμεσα θα σκεπαστείς όταν θα έχεις διαθέσεις.
Δεν είμαι ανθός του κήπου σου εγώ που κάπου - κάπου σκύβεις και μυρίζεις δεν είμαι μιά πληγή που αιμορραγώ μα αδιάφορα την πλάτη μου γυρίζεις.
Δεν είμαι η κολὀνια που εσύ φοράς και με το άρωμα νομίζεις αναστατώνεις δεν είμαι ακροβάτης του σχοινιού που μιά μαζεύεις μιά θέλεις να τεντώνεις.
Δεν είμαι ένας φτηνός καμβάς που αποκτάς και κάπου - κάπου πορτραίτρα πάνω ζωγραφίζεις δεν είμαι ο κρυσταλλένιος καθρέφτης που κοιτάς αν είσαι όμορφος εσύ να ψιθυρίζεις .....
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
