Ο έρωτας είναι κρασί γλυκό που σε μεθάει μ᾽άλλοτε βγαίνει ξινό κι εκ᾽είναι που στη σπάει γι᾽άλλους ο έρωτας γιορτή που την καρδιά ευφραίνει μ᾽ άλλους πληγώνει την καρδιά και το σαράκι μένει.
Τραγούδι γίνεται γλυκό και η ψυχή λυγίζει τα χείλη σιγο τραγουδούν μα η καρδιά ραγίζει άχ ! έρωτά μου βάσανο της αγάπης μονοπάτι του δέ κορμιού βαθιά πληγή και πώς να κλείσω μάτι.
Ανθός στους κήπους της καρδιάς που μόνος σου ανθίζεις η μυρωδιά σου λιγοστή στα ξαφνικά παύεις να μυρίζεις έρωτα εσύ των ποιητών των στιχουργών αφέντης και της αγάπης μυστικό της νύχτας εσύ λεβέντης.
Τραγούδι γίνεται γλυκό και η ψυχή λυγίζει τα χείλη σιγο τραγουδούν μα η καρδιά ραγίζει άχ ! έρωτά μου βάσανο της αγάπης μονοπάτι του δέ κορμιού βαθιά πληγή και πώς να κλείσω μάτι.