Πόσο λιγόψυχο αποδείχτηκες φεγγάρι μου κρίμα π' έλεγες φέγγεις μόνο για χάρη μου μα πόσο γρήγορα οι αλήθεις όλες σβήσανε μείναν τα τόσα ψέματα κι αυτά σε φτύσανε.
Μέσα σε μιά στιγμή βούλιαξαν όλα τ' όνειρα έμπασε η βάρκα απο παντού γεμίσαμε λασπόνερα κι εκείνο εκεί το σκηνικό περπάτημα χέρι-χέρι το βρήκε κέντρο στην καρδιά υποκρισίας μαχαίρι.
Κοιτούσα την παλάμη μου μα ακόμη ήταν άδεια έμεινα μόνη να καρτερώ μερόνυχτα στα σκοτάδια η διπροσωπία στο θέατρο έπαιζε Μέγα ρόλο ξεκίναγε απο τον Ισθμό και έφτανε στο Βόλο.
Δραπέτης έγινες της καρδιάς και της ψυχής εχθρός η πόρτα έκλεισε πίσω μου τώρα βαδίζω εμπρός εκλείδωσα τα μυστικά σ' ένα παλιό συρτάρι παράγγειλα στον χάροντα να ρθεί και το κλειδί να πάρει.
Πόσο φτηνά φεγγάρι μου ήταν τα αισθηματά σου και πόσο εσύ ποντάριζες στα κατορθώματά σου κρίμα όμως φεγγάρι μου για της αγάπης τ'άστρα η ψεύτικη η λάμψη σου γκρέμισε τ' έρωτα τα κάστρα.
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
