Hellenic Forums Omogenia - YASOU - Hellenism: NeoEllines

Οι μικρές... Siemens του νεοέλληνα

«Φακελάκι» δέχονται: από Πολεοδομίες μέχρι και ιδιωτικά νοσοκομεία

Του ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ενα νέο είδος κυττάρων έχει εισχωρήσει βαθιά και επιθετικά στο DNA ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Από τα ποιο σημαντικά που είναι υπεύθυνα για την εξέλιξη και το μέλλον της, μέχρι και τα πιο απλά, τα καθημερινά. Είναι τα λεγόμενα... λαδοκύτταρα.

Το λάδωμα, από την πιο σύνθετη μορφή του -που αυτήν την περίοδο έχει την τιμητική του, μέχρι την πιο απλή, που τιμάται κάθε ημέρα, καταγράφεται ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα κάθε Ελληνα που ανήκει στην απέναντι όχθη. Σ' αυτούς που πληρώνουν παρανόμως για να κάνουν τη δουλειά τους. Το λάδωμα χρειάζεται δύο πλευρές, λέει μια άποψη. Μόνο που απουσιάζει παντελώς μία τρίτη πλευρά, αυτή που θα έπρεπε να λειτουργεί αποτελεσματικά τόσο σε προληπτικό όσο και σε κατασταλτικό επίπεδο. Είναι η πλευρά των ελεγκτικών μηχανισμών. Η «Ε» επιχειρεί από σήμερα να καταγράψει το φαινόμενο.

Η σκηνή, κλασική. Η παλάμη δεν τολμάει να σηκωθεί πάνω από το ύψος της ζώνης του παντελονιού για να μη φαίνεται από πολλά μάτια, ο άσπρος φάκελος ή το τυλιγμένο μασούρι γλιστρά πάνω της και χάνεται μέσα στην τσέπη ή σε κάποιο συρτάρι. Και ως διά μαγείας διάφορα προβλήματα, γραφειοκρατικά και άλλα, γλιστρούν στο πλάι. Τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν αφού μόλις τέθηκαν σε τροχιά πάνω σε ράγες από λάδι...«Μίζα», «δωράκι», «λάδωμα», «μπαξίσι». Μια διαδικασία που δεν εξαντλείται στα επίπεδα που παρατηρούμε όλοι αυτές τις μέρες, που τα εκατομμύρια ευρώ διακινούνται σαν πασχαλιάτικες λαμπάδες. Εκτείνεται σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας του πολίτη και στις επαφές του με ό,τι ακούει στο όνομα «δημόσιο». Οπου και αν κοιτάξει κανείς το «λάδι» πάει κι έρχεται. Σε αντίθεση με το κανονικό λάδι για το οποίο είμαστε διεθνώς γνωστοί, αυτό ούτε «αγνό» είναι ούτε «παρθένο»... Και αν υπάρχει κανείς μας που μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνωρίζει ούτε μία περίπτωση «λαδώματος» μάλλον θα «τα έχει πάρει...».

Ακολουθούν μερικές ιστορίες καθημερινής... λίπανσης διαφόρων μηχανισμών. Για κάποιους ούτε που θα πηγαίνει το μυαλό σας...

Το υπόγειο που έγινε διαμέρισμα

Διώροφη μεζονέτα στα νότια προάστια πριν από δύο χρόνια. Ο κάτοχός της, ο Χ.Δ., ένας νεαρός, στέλεχος μεγάλης εταιρείας. Το υπόγειο δεν θα έπρεπε να είχε υποδομή ώστε να μετατραπεί σε διαμέρισμα, έπρεπε να ήταν απλώς αποθηκευτικός χώρος. Ο υπάλληλος της Πολεοδομίας του αρμόδιου δήμου, αρκετά μεγαλύτερος από τον ιδιοκτήτη της μεζονέτας, δεν κάθισε στο υπόγειο ούτε δέκα λεπτά. Γνωρίστηκαν, ήπιαν έναν καφέ και ο υπάλληλος μόλις είχε βγάλει περισσότερα από τον μισθό του. Εκείνη την εποχή έπαιρνε 1.600 ευρώ συν μερικά επιδόματα, ενώ ο νεαρός για να εισπράξει την υπογραφή ότι όλα ήταν εντάξει, είχε βάλει σε ένα φάκελο 2.000 ευρώ. Ο ίδιος θα μας πει αυτό που λένε σχεδόν όλοι: «Αφού έτσι δουλεύει το σύστημα. Δεν καταλαβαίνω σε τι πειράζει την πολεοδομική νομοθεσία αν εγώ κάνω διαμέρισμα το υπόγειό μου. Το ξέρουν και οι ίδιοι οι υπάλληλοι. Κι έτσι είμαστε όλοι εντάξει».

Οι πολεοδομίες είναι μία από τις μεγαλύτερες εστίες διαφθοράς, όπως έδειξε και πρόσφατη έρευνα της Public Issue. Η έρευνα είχε δείξει ότι κατά μέσο όρο οι ταρίφες κυμαίνονταν ως εξής: 1.540 ευρώ για παράνομη άδεια οικοδομής. 1.000 ευρώ για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτου. 820 ευρώ για ένα απλό γρηγορόσημο και 560 ευρώ για ηλεκτροδότηση.

Το εξαφανισμένο βιβλίο εσόδων-εξόδων

Ο ενδιαφερόμενος Γ.Β., ελεύθερος επαγγελματίας, είχε χάσει σε μια μετακόμιση το βιβλίο εσόδων-εξόδων. Ρώτησε δεξιά και αριστερά και κατέληξε σε ένα λογιστικό γραφείο που είχε πολλές «άκρες», του είπαν. Σ' αυτό κατέφυγε ιδιαίτερα αγχωμένος για κάποιον ενδεχόμενο έλεγχο. «Μην ανησυχείς, όλα διορθώνονται», του είπαν. «Θα βγάλουμε ένα καινούργιο βιβλίο και όλα θα είναι εντάξει». «Μα δεν έχω το παλιό», τους είπε. «Εδώ είναι το θέμα», του είπαν. Και τον έβαλαν να υπογράψει μια εξουσιοδότηση για να χειριστούν την υπόθεσή του. Υστερα από λίγες ημέρες τον ειδοποίησαν να πάει στο λογιστικό γραφείο για να παραλάβει το καινούργιο του βιβλίο εσόδων - εξόδων. Και πήγε. «Ευχαριστώ, τι σας χρωστάω;». «50 ευρώ...». «Μόνο;». «Ε, ναι, ένα δωράκι πήγαμε».

Οι εφορίες, σύμφωνα με όλες τις έρευνες για τη διαφθορά στο Δημόσιο, είναι οι αρένες όπου παλεύουν τα θηρία του «λαδώματος» και των εν γένει καταφερτζήδων. Οι ιστορίες είναι πάμπολλες και πιο πρόσφατη απ' όλες είναι αυτή με τη σύλληψη του προϊσταμένου της Δ' ΔΟΥ Αθηνών για φακελάκι ύψους 20.000 από ιδιοκτήτη κομμωτηρίου στο Κολωνάκι για να «τακτοποιήσει» εκκρεμότητές του. Ο ίδιος είχε τοποθετηθεί στο β' υπηρεσιακό συμβούλιο του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, που σήμαινε ότι ένα από το καθήκοντά του ήταν να ελέγχει συναδέλφους του που έπαιρναν μίζες...

Πάντως, την παραπάνω ιστορία με το βιβλίο εσόδων-εξόδων την αναφέρουμε ως αποδεικτικό ότι θετικοί στο λάδωμα δεν είναι μόνον οι προϊστάμενοι...

Μόνον εγώ θα χάσω 2.000 από τα φακελάκια...

Αλλη μεγάλη πληγή διαφθοράς και λαδώματος είναι εκεί όπου κανονικά θεραπεύονται άλλες πληγές. Τα δημόσια νοσοκομεία. Εδώ, όποιος δεν έχει από τουλάχιστον μία εμπειρία, είτε δική του είτε άλλου, είναι από άλλη χώρα, μάλλον σκανδιναβική.

Νέος γιατρός στο Ασκληπιείο της Βούλας ρωτήθηκε από την «Ε» για το μεγάλο ζήτημα που έχει προκύψει από την άρνηση όλων να γίνουν εργασίες αποκατάστασης πολλών διαλυμένων τμημάτων του νοσοκομείου, με πρόσχημα να μην εισχωρήσει ο ιδιωτικός τομέας στο νοσοκομείο. Μια δύσκολη υπόθεση που χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για να έχει κανείς κάθετη άποψη. «Δεν είναι αυτό, μας λέει ο νέος γιατρός. Η αλήθεια είναι ότι για να γίνουν εργασίες αποκατάστασης θα πρέπει να κλείσει για λίγο καιρό το νοσοκομείο. Ξέρεις τι έχει να γίνει. Μόνον εγώ, που μόλις ήρθα στο νοσοκομείο, θα χάσω γύρω στις 2.000 ευρώ τον μήνα από διάφορα χαρτζιλίκια ασθενών, από διάφορες επεμβάσεις και άλλα. Φαντάσου τι γίνεται σε υψηλότερα επίπεδα. Αυτός είναι ο λόγος και κανένας άλλος. Προτιμούν να εξετάζουν σε τέτοια αχούρια παρά να χάσουν τα τυχερά...».

Φακελάκι και στα ιδιωτικά

Επί περίπου δύο μήνες ο πεθερός του Δ.Κ. νοσηλεύτηκε σε εντατική μονάδα ιδιωτικού νοσοκομείου. Ο άνθρωπος έπασχε από κάποια σπάνια ασθένεια και ο κίνδυνος για τη ζωή του, που τελικώς έχασε, ήταν καθημερινά μεγάλος. Μόνον ο ένας μήνας στην εντατική κόστισε περίπου 45.000 ευρώ. Στο μεταξύ ο γαμπρός του νοσηλευόμενου είχε αναλάβει, για λογαριασμό της οικογένειας, τις συνεννοήσεις με τους γιατρούς. Κάποια στιγμή μιλώντας με έναν εξέφρασε την αμφιβολία του αν πράγματι γίνεται καλή δουλειά από τον επικεφαλής της Εντατικής. Ο άλλος γιατρός με τον οποίον μιλούσε του απάντησε: «Κοίτα να δεις, τώρα που θα βγει κάνε του κάποιο δωράκι». «Τι εννοείς;». «Βάλε κάνα χιλιάρικο σε ένα φάκελο». «Μα καλά, τόσα λεφτά δίνουμε εδώ, δεν είναι Δημόσιο». «Και αυτός με τι νομίζετε ότι πληρώνεται. Με μισθούς Δημοσίου είναι εδώ. Και αν...».

Ο τομέας της υγείας μαζί με της εφορίας και της Πολεοδομίας είναι οι τρεις βασικοί όπου η καθημερινή διαφθορά γνωρίζει πιένες. Ακολουθεί η Αστυνομία, αλλά και κάποιοι άλλοι τομείς που δεν τους βάζει το μυαλό του ανθρώπου.

Ενθάδε κείται...

«Συλλυπητήρια για τον άνθρωπό σας, η ταφή θα γίνει στην τάδε σειρά». «Πού είναι αυτή;». Και ο υπάλληλος έδειξε ένα σημείο στο αχανές νεκροταφείο του Λεκανοπεδίου, που απείχε περίπου ένα χιλιόμετρο από το γραφείο της διοίκησης του νεκροταφείου που βρισκόταν στην είσοδο. «Δεν υπάρχει κάποιο σημείο πιο κοντά;», ρώτησε την υπάλληλο. «Ναι, αλλά, ξέρετε, κοστίζει παραπάνω». «Ποιο πράγμα κοστίζει παραπάνω;». «Η άδεια ανέγερσης μνήματος». «Ορίστε;». Και τότε ήταν που ο συγγενής του νεκρού ανακάλυψε ότι υπάρχουν αντικειμενικές αξίες ακόμα και στα μνήματα. «Είναι 100 ευρώ, αλλά αν αφήσετε 50 ευρώ σ' εμάς θα το κανονίσουμε». Δεν τα έδωσε.

Το κόψιμο

Μια μικρή παρέα από συμβασιούχους της Πυροσβεστικής έκαναν βάρδιες σε μια περιοχή όπου βρισκόταν μόνον ένα σουβλατζίδικο. Από εκεί έτρωγαν σχεδόν κάθε ημέρα. Μια φορά ο σουβλατζής δέχθηκε ένα τηλεφώνημα. «Μεγάλε, χθες έφαγα από σένα κι έπαθα δηλητηρίαση. Αν δεν θες να φωνάξω τα κανάλια και να σε ξεφτιλίσω θα μου δώσεις 1.000 ευρώ». Ο σουβλατζής πήγε στο Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. και κατήγγειλε τον εκβιασμό. Και ο πυροσβέστης κάηκε στη θράκα που άναψε ο σουβλατζής.

Πιάνο και τα... πιάνω

Σε ένα δημόσιο μουσικό σχολείο, ένας καθηγητής που είχε καθήκοντα διευθυντή πρότεινε σε μια κοπέλα να του δώσει 3.000 ευρώ για να της χορηγήσει το πιστοποιητικό επαρκούς κατάρτισης στο πιάνο. Και αυτή η κοπέλα προσέφυγε στο Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων που συνέλαβε τον καθηγητή επ' αυτοφώρω.

Η γεώτρηση

Μία από τις υποθέσεις με τις οποίες έχει ασχοληθεί το Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων είναι και αυτή ενός αγρονόμου από το παλιό σώμα της Αγροφυλακής. Ζήτησε από τον ιδιοκτήτη μιας αγροικίας 1.000 ευρώ για να βεβαιώσει ότι η γεώτρηση που είχε κάνει ήταν νόμιμη.

Το σπίτι

Αλλά και ένας πραγματογνώμονας, διορισμένος από δικαστήριο να βεβαιώσει την ιδιοκτησία ενός αμφισβητούμενου ακινήτου, έχει συλληφθεί από τις Εσωτερικές Υποθέσεις. Για να συντάξει ψευδή βεβαίωση και να ευνοήσει έναν ιδιώτη που διεκδικούσε την κυριότητα του σπιτιού, ζήτησε 30.000 ευρώ. Μάλλον δεν ξαναδιορίστηκε ως πραγματογνώμονας...

kkyr@enet.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/06/2008