H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψω ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους..
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, οδηγούσαμε μοτορες και αυτοκίνητα χωρίς άδεια οδηγού.
Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από σίδερο και είχαν κοφτερές γωνιές. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνούσαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρενα.
Παίζαμε «πρώτη ελιά» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα στα χωράφια, και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους πασαλους του δρόμου.
Εμάς κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά.
Σπάζαμε τα κόκκαλα μας και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
Ανοίγανε τα κεφάλια μας όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγη φλεβίνη και οξυζενέ.
Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.
Είχαμε καυγάδες και τσαντιζόμασταν ο ένας με τον άλλον και μάθαμε να το ξεπερνούμε.
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο.
Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.
Καμιά φορά κολλούσαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι και πετρέλαιο.
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99,τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet.
Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε μπάλα, γερμανικό, πόλεμο, κρυφτό ...... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Κάναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.
Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.
Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση κατευθείαν.
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλια με το λάστιχο και το αεροβόλο σε χωράφια, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
Θεέ μου! Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή με τα πόδια μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα.
Φαντάσου!
Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, μόνοι μας εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο!
Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
Στα παιχνίδια μας στο σχολείο συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.
Τι φρίκη!
Εμείς κάναμε διακοπές τρεις μήνες το καλοκαίρι και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα σκι,τένις ή γκολφ.
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια μισίνα.
Κυνηγούσαμε τα κορίτσια τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας M ******ες!
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς/ες»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...
Dr. diavazontas to post sou o gios mou isws nomisei oti prokeite gia senario epistimonikhs fantasias den einai pou eimastan pedia kai ola sthn pedikh ilikia moiazoun toso omorfa,einai giati pragmatika htan omorfa. me ta liga kai t apla megalwsame kai pistevw pws den megalwsame lathos. thymame ena mikro anatrepomeno forthgaki pou mou eixe dwrish o nonos mou kai ola ta pedia ths geitonias eixame dhmiourghsh ergolavikh eteria enas eftiaxne gefyres allos dromous allos eixe analavei ths fortwseis kai paei legontas. episis thymame thn efevretikothta pou dhmiourgouse h anexeia . organwname thymame olympiakous agwnes kai katalavaineis fantazome ti eixame san monozyga ,althres,skamata almatos,strwmata gia almta eis ypsos,empodia ktl. m ena paliopodhlato emathe h geitonia na kanei ths prwtes souzes prin perasoume s ena Garelli to opoio synarmologousame mera nyxta . htan oi epoxes pou oi apokries eixan thn xara tous pou kathe geitonia synagwnizotan thn allhn me oso to dynaton megalyterh fwtia ,htan h epoxh pou ta fidia kai ola ta zwntana htan oikoia kai den mas tromazan.
thymame akomh prin merika xronia sths kalokerines diakopes ton gio ths aderfhs mou pou einai megalwmenos sthn eparxia na skarfalwnei sta dentra san gata kai ton diko mou sthn idia ilikia na vazei ta klamata fovoumenos pws to ksaderfaki tou tha pesh kai tha skotwthei
na mhn anaferw vevea kai to alogo tou geitona pou oloi mas mathame xwris seles kai ta sxetika ippasia
apenanti apo to limani ths Igoumenitsas eixe ena mikro nhsaki akatoikhto kai polles fores kolympousame pitsirikades xwris ton fovo na mas parasyrei kanena ferry boat kai xwris na skeftoume thn apostash. to : Jiorgooooooo pou pas pedi mou sta vathia den thymame na to akousa pote.
htan omorfa htan alithina htan h epoxh pou h plhges sta gonata se mathainan na shkwnese kai na ksanaprospatheis htan oi epoxes pou hmoun eleftheros san indianos mexri pou irthe to NIKE gia na mporw na treksw,to kranos kai oi mpotes gia na kanw ippasia,to game boy gia na me kathilwsei ktl.
pragmatika omorfes epoxes kai tyxeroi osoi ths ezhsan
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
Pistevw pws to exw ksanadei kapou afto to post alla kathe fora pou to vlepw einai aksio sizitisis.
Eseis ti istories exete na mas peite apo ta paidika sas xronia?
Kati pou kanate alla den tolmate na dianoithite oti tha to kanoun ta pedia sas, kati asteio, sovaro, epikindino.
SVATS
Fysika kai exw polla na pw panw se afto to thema alla tha arxisw me kati pou thimithika twra.
Den ypirxe oikodomi pou xtizotan stin perimetro pou na min eixa episkeftei ta vradia gia skarfalwma kai peripeteia. Pezame kleftes kai astynomoi, pidagame apo ton prwto synithws orofo stin ammo, mia fora malista eixame kremastei kiriolektika se eksoteriko shmeio gia namin mas vrei enas taksitzis pou tou eixame petaksei xalikaki sto kapw kathwws pernage, kapia alli fora allos taksitzis eixe plirwsei 50 draxmes kati pedia apo tin alli geitonia na mas vroun kai na mas deiroun alla ta fagame mazi pasatempo
Otan tis proalles akousa gia ta dyo pedakia pou pethanan sto ansaser ola afta irthan pali sto myalo mou giati ta vradya itan toso efkola kai toso afylakta na pezeis se mia oikodomi pou paramonevan xiliades kindinoi.
Apo tin parea moun ektos apo kati gratzounismata kai kana dyo prokes pou patisankati pedia EFTYXWS den eixame thymata. Aksexasta xronia.
-------------------- Πάντα στο σωστό μέρος, αλλά σε λάθος ώρα
Post Extras:
Sardanapalos
member
Reged: Tue
Posts: 913
Loc: Σε μια καυτή παραλία στη δυτικ...
Εγώ θυμάμαι μια φορά στην πρώτη δημοτικού που παίζαμε με τα παιδιά της γειτονιάς, όπως ήμουν σκυμμένος πάνω απο μια κοπελίτσα και παρίστανα τον γιατρό , ήρθε ο συνομηλικός μας αδελφός της απο πίσω και κατούρησε πάνω στο κεφάλι μου.
Φυσικά χαμός, κακό, πλακωθήκαμε στο ξύλο κι ο καϋμένος φώναζε πως έπαιζε τον πυροσβέστη.
Αφού ηρέμησαν τα πνεύματα μετά απο λίγη ώρα, πάλι όλοι μαζί για να συνεχίσουμε το παιχνίδι. Κάπου τον πετυχαίνω όπως τον ήθελα και του ρίχνω με τη σφεντόντα και ο διάολος η πέτρα τον βρίσκει στο κεφάλι. Αίματα, φωνές, νοσοκομείο -πιστεύω ακόμα μέσα είναι- ....παίζαμε Δαυϊδ και Γολιάθ εγώ.
Πρώτη φορά το σκέφτομαι έτσι, είχα την τάση απο τότε φαίνεται!
Το άλλο πρωϊ αμέσως μετά την έπαρση της σημαίας, με φώναξε ο διευθυντής μπροστά και παρουσία όλου του σχολείου έφαγα ένα χαστούκι που έπεσα κάτω λιπόθυμος.
Ας γύριζαν εκείνα τα χρόνια κι ας με χαστούκιζε κάθε 15 λεπτά επί 6 μήνες και χειρότερα!
Υ.Γ. Εσύ Γιουσουρούμ έχεις καμμιά ιστορία απο τα παιδικά σου χρόνια; Η γεννήθηκες γέρος;
Quote: Ας γύριζαν εκείνα τα χρόνια κι ας με χαστούκιζε κάθε 15 λεπτά επί 6 μήνες και χειρότερα!
etsi akrivos
me thn efkeria thymame akomh merika palava :
kanane asfaltostrwsh nomizw kati synergeia ths MOMA´s kai meis kanontas epidhkhs tolmhs perimename se kapoia strofh pou ta forthga kovane taxythta kai trexame na piastoume apo pisw skarfalwnontas sthn karotsa
me thn idia taktikh vevea ksalafrwname kai kamia gazoza apo to forthgaki pou eferne ta pota sto kafeneio logw eleipshs xartzilikiou
afta file Svats an evlepa na ta kanei shmera o gios mou isws na pathaina engefaliko spo ton fovo
isws antigrafontas tous hrwes ths epoxhs (mikro arxhgo,mplek,omprax,)na mhn epitrepotane na einai kaneis deilos,kai an eixes kai to syndromo tou Serafino tote ola htan dikaiologhmena
Τα χρόνια αυτά ήταν καλά γιατί είχαμε ελάχιστα πράγματα και χαιρόμασταν καθετί καινούριο σε αντίθεση με τα σημερινά παιδιά που τα έχουν όλα γιατί τους τα προσφέρουμε όλα και δεν χαίρονται. Ποιός δεν χάρηκε το πρώτο του ποδήλατο; (Τα σημερινά παιδιά έχουν ποδήλατο από πριν ξεκινήσουν να περπατάνε). Ακόμα και την τηλεόραση (σημερινό χαζοκούτι) χαρήκαμε σε άσπρο-μαύρο και αργότερα την έγχρωμη. Εγώ θυμάμαι που περίμενα να δω τα αθλητικά στις 9.30 που τελείωναν οι ειδήσεις στο κρατικό κανάλι και να κοιμηθώ αμέσως μετά. (Τα σημερινά παιδιά έχουν αποβλακωθεί με την τηλεόραση). Ποιός δεν έπαιζε ανέμελος κρυφτό σε αντίθεση με σήμερα που φοβάσαι να αφήσεις το παιδί έξω από το σπίτι.
Ένα πράγμα μόνο που ζηλεύω στα σημερινά παιδιά είναι ότι όταν είμασταν στην ηλικία τους είμασταν πιο "χαζά" από αυτά αλλά δεν θα άλλαζα τα υπόλοιπα γι αυτό.
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
Post Extras:
makis**
Journeyperson
Reged: Sun
Posts: 86
Loc: lefkada
Γι' αυτό, επειδή παραλάβαμε το πρώτο μας ποδήλατο, την πρώτη έγχρωμη, το πρώτο πακ-μαν, το πρώτο κινητό, έχουμε την αίσθηση πως τίποτα δεν είναι δεδομένο σ' αυτόν τον κόσμο, όπως επίσης ότι είμαστε ανοικτοί τόσο στις παλιές όσο και στις νέες ιδέες. Χαιρόμαστε ακόμα να ανακαλύπτουμε τον κόσμο τόσο στις οθόνες των υπολογιστών όσο και στο χώμα. Και στο στρατό ακόμα χαιρόμασταν με κάθε τι που εκρήγνυται ή κάνει τρομερό πάταγο και τα γέλια δεν είχαν σταματημό ούτε όταν κινδυνεύαμε στ' αλήθεια. Στις μεγάλες ασκήσεις δεν χάναμε την ευκαιρία να παίξουμε με άγνωστα οχήματα και μυστήρια πυρομαχικά και ότι ήταν σχεδιασμένο να μας τρομάξει εμείς το κάναμε παιχνίδι. Σαν παιδική κατασκήνωση που όταν τέλειωσε όλοι ήταν λιγάκι στεναχωρημένοι. Τώρα όλο κλάμα και όλο ζητάνε τη μαμά τα μαμόθρεφτα. Άμα αρχίσουν να παίρνουν τα πιστόλια για να πιστολίζουν τους άοπλους συμμαθητές τους στο σχολείο λόγω ψυχολογικών προβλημάτων, θα ξέρουμε πως τελικά έγιναν κι αυτοί σαν τους άλλους.
Post Extras:
Eva-Redi
zizani with a twist
Reged: Wed
Posts: 1211
Loc: Adelaide, South Australia
Quote: σε αντίθεση με σήμερα ... είχαμε ελάχιστα πράγματα... είμασταν πιο "χαζά"
...και έτσι ήμασταν σε μια στάση πιο αθώα, πιο ικανοποιημένοι βεβαια - όπου η αγνοια ήταν κάπως προτιμότερη ('μακάρια και αδιατάρακτη' - στο γύρο κόσμο μας). Ignorance is bliss, at times.
Tα 'πολλά έχουν το τρόπο να μας στραβώνουν & να μας φτωχαίνουν κάπως - μα τα 'ελάχιστα' παρακινούν ευγνωμοσύνη & μετριοφροσύνη, μας διδαχτούν ταπεινότητα.
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Quote: Ας γύριζαν εκείνα τα χρόνια κι ας με χαστούκιζε κάθε 15 λεπτά επί 6 μήνες και χειρότερα!
Thimithika ena Daskalo pou eixe mia verga ftiagmeni apo ksilourgeio. Kathe toso tou tin klevame kai pali ksetripwne mia kainourgia stin thesi tis.
SVATS
Pantws thimithika kai tin fora pou eksafanisa oles tis kimolies sto dhmotiko kai den borousan oi daskaloi na grapsoun ston pinaka giati den eixan alles. ekei na eisoun na evlepes astynomiko reportaz
Thymamai episis kai tin foto tou Papadopoulou sta vivlia tou dhmotikou, ekei pou eixa zwgrafisei stin karafla tou mexri kai narkopedio
-------------------- Πάντα στο σωστό μέρος, αλλά σε λάθος ώρα
Post Extras:
TwinKate
Member
Reged: Sat
Posts: 184
Loc: France, Nancy
Emena mou 8ymises sto dhmotiko sthn ekth, mia mera pou xtyphse to koudouni gia dialleimma kai egw variomoun na kanw dialeimma (hmane kai spasiklaki ) opote sto dilepto panw phga san kyria kai ksanaxtyphsa to koudouni na mpoume pali. Kapoios me eide omws kai me karfwse kai otan me tsakwse o diey8ynths egw eipa "den hmoun egw Kyrie, htan sigoura h adelfh mou h didymh!"
Otan syrane alysodemenh thn KIRKI gia na omologhsei, egw enwpion ths synexisa na lew "ayth to'kane"!!
Pote de 8a ksexasw to vlemma ths prodosias pou mou'rikse.... Akoma kai shmera klaiw...apo ta gelia
Afto einai fovero giati kati paromoio mou synevei pou den tha to anefera alla as to parei to potami.
Otam eimoun stin ekti i adelfi mou itan stin prwti. Tin evala loipon na xtypisei to koudouni nwritera etsi gia plaka. Pernei loipon to kambanaki ypo tin epopteia mou kai ntaka ntoukgou ntanga ntoungou, kati pou fenete anisixise tous daskalous giati kopike ti deialima noritera, erxete loipon enas daskalos kai argotera diefthintis tous sxoleiou onomati ZOURDOUMIS kai dinei ena xastouki stin adefli mou pou akoma to thymatai.
SVATS
Palioxaraktiras, den ypologiza pote oti tha tis faei ena prwtaki 6 xronwn Stis meres mas tha tou ekana minisi
-------------------- Πάντα στο σωστό μέρος, αλλά σε λάθος ώρα
Post Extras:
TwinKate
Member
Reged: Sat
Posts: 184
Loc: France, Nancy
Φοβερό αλλά έχω κι εγώ μια ιστορία από την 6η δημοτικού.
Ότι είχε έρθει ο καινούργιος δάσκαλος από τις... κλαδικές. Ποτέ δεν τον χώνεψα τον τύπο αλλά αυτό είναι άσχετο. Μου είχε μπει στο μάτι ένας σαλιάρης συμμαθητής μου κι έτσι έγραψα στον τοίχο με μολύβι "Ο καραντώνης είναι κώλος"
Λοιπόν παρότι παιδάκι μου έκοψε, γιατί ο δάσκαλος επιχείρησε να κάνει γραφολογική εξέταση. Έτσι κι εγώ δεν έγραψα τα γράμματα όπως τα έγραφα συνήθως γιατί αμέσως την μυρίστηκα την δουλειά. Το κακό ήταν ότι ταίριαζαν τα γράμματα ενός άλλου συμμαθητή μου που όντως ήταν σκράπας αλλά σίγουρα δεν θα έγραφε τίποτα στον τοίχο. Την πλήρωσε αυτός.
Ο δάσκαλος από τις κλαδικές τελικά δεν ωφέλησε και πολύ το σύνολο παρότι έγινε διευθυντής του σχολείου για πολλά χρόνια. Το λέω αυτό γιατί 15 χρόνια μετά που πήγα να ψηφίσω στο ίδιο σχολείο, ο καραντώνης ήταν κώλος ακόμη στον τοίχο. Δηλαδή ούτε βάψιμο δεν έγινε, ούτε με γόμα δεν το έσβησαν οι άχρηστοι, αν και συγκινήθηκα λίγο που το βρήκα εκεί που το άφησα.
Τώρα το ποιος ήταν ο κώλος στ' αλήθεια είναι άλλη ιστορία. Να υποβάλεις τα παιδάκια σε εξετάσεις αστυνομίας αλλά να μην σε νοιάζει που το σχολείο σου είναι άβαφο 15 χρόνια έχει να κάνει σαφώς με του κώλου τα εννιάμερα.