Όταν πεθάνω, έλα εδώ και κει,
στο χορταριασμένο μου το μνήμα,
και πες μου μια καλημέρα,
όσο κι αν η καρδιά σου με μισή.
Ότι λόγια κι αν μου πεις,
εγώ θα τ ακούω ένα-ένα,
καμιά κακία δεν θα σου κρατώ,
ακόμη και στο τάφο μου θα σ αγαπώ.
Κι αν τα μάτια μου δεν θα βλέπεις,
κι ούτε το χαμόγελο στα χείλη,
Το φύσημα τ ανέμου θέλω να ξέρεις
θα είναι η ανάσα μου που θα σε προσμένει.
Για σένα χόρτα και αγκάθια
η αγάπη μου θα γίνει,
αγριολούλουδα στο χώμα,
στεφάνι στο μνήμα μου από πάνω.
Έλα, στην ανατολή η δύσι,
θα σε καρτερώ, όπως η νύχτα το φεγγάρι,
έλα, να σου χαϊδέψω τα μαλλιά,
με τη πνοή να τα χτενίσω, κανε μου τη χάρι.
Κανε μου όρκο πως θα ρθεις
νερό θα φέρεις να ποτίσεις
κι αν με μισής, τ αγριολούλουδα στο χώμα
δεν θα τα λησμονήσεις.
Tedkaps
www.poeticme.com
~The world would be a beter place if it was governed by a POET~
Edited by Tedkaps (Tue Jul 08 2008 07:27 PM)
|
Previous
Index
Next
Threaded
Edit
Reply
Quote
