Μήπως βιάστηκα τον Σεπτέμβριο του '97 να πανηγυρίσω; Όταν άκουσα τα τρεμάμενα χείλη του κορυφαίου των «αθανάτων» να προφέρει εκείνο το ανατριχιαστικό «... is Athens» γιατί να σφίξω τη γροθιά και να φωνάξω;
Μετά 7 χρόνια, που το ξανασκέφτομαι, λέω: δεν είχα λόγο!
Δεν ήμουν εργολάβος. Αυτός μάλιστα να πανηγυρίσει. Είχε να φτιάξει δρόμους, να κτίσει στάδια, να οργώσει δυο και τρεις φορές τη Λεωφόρο Μαραθώνος, να σκάψει λίμνες, να ολισθήσει στέγες, γέφυρες, να, να, να πλουτίσει, πιο απλά!
Δεν ήμουν ένα από τα γρανάζια της εξουσίας, που κινούν τους μηχανισμούς σύνταξης, αξιολόγησης και έγκρισης διαγωνισμών. Αυτοί πραγματικά δάκρυσαν στο άκουσμα της χαρμόσυνης αναγγελίας.
Δεν ήμουν προμηθευτής, ούτε μεσάζων.
Δεν είχα σχέση με αντιπροσώπους εταιρειών.
Δεν γνώριζα τα περί ασφάλειας και για τον πακτωλό χρημάτων που θα έρεαν για να γεμίσουν, κυρίως, στόματα υστερόβουλα. Με γεμάτο στόμα δύσκολα διαμαρτύρεται κάποιος...
Δεν είχα τις άκρες σε κομματικούς μηχανισμούς, ούτε τις αρετές χαμαιλέοντα να προσαρμόζομαι ανάλογα με το (πολιτικό) περιβάλλον και να ελίσσομαι αναλόγως.
Δεν γνώριζα τι σημαίνει Οργανωτική Επιτροπή και τα μηδενικά που συνθέτουν το εντυπωσιακό παζλ των υπέρογκων μισθών τους.
Φτάνοντας στο τέλος κατάλαβα πως η αρχή ήταν πολύ πιο ωραία...
Δεν είμαι παρά ένας απλός πολίτης αυτής της χώρας, ο οποίος θα υποχρεωθεί να παραμείνει υπό... περιορισμό στην περίοδο των Αγώνων. Ο Ολυμπιακός δακτύλιος με πνίγει!
Είμαι ένας φορολογούμενος κάτοικος της Αττικής, που ξεχείλισαν οι πνεύμονες του από αιωρούμενα σωματίδια λάσπης και ανυποληψίας, που μέτρησε δεκάδες ώρες υπομονής για να μετακινηθεί ανάμεσα σε βομβαρδισμένους δρόμους από την αναισχυντία των εργολάβων, που άκουσε αργυρώνητους, εξωνημένους παράγοντες του τόπου να προσπαθούν να τον πείσουν για τις αρετές του εθελοντισμού, που είδε τους ανίκανους να φαίνονται ικανοί για τα πάντα, που άκουσε να ευαγγελίζονται Ολυμπιάδα του μέτρου και βίωσε περίοδο ασύνορης αμετροέπειας!
Είμαι ένας πολίτης που δεν θα δει από κοντά τους Αγώνες στην πόλη του, γιατί ο μισθός του δεν του επιτρέπει την πολυτέλεια μιας πανάκριβης παρουσίας σε μεγάλη αθλητική αναμέτρηση, ένας πολίτης φοβισμένος από τις Κασσάνδρες που μιλούν για τρομοκρατικές ενέργειες. Είμαι, τέλος, ένας πολίτης, απ' αυτούς που δεν θα κάνει χρήση της αδείας του φέτος, έπειτα από έναν ατέλειωτο παγερό χειμώνα.
Δεν έπρεπε να πανηγυρίσω τότε!
|
Previous
Index
Next
Flat
To metaniwsa......
Edit
Reply
Quote
