*** Το δεύτερο θέμα, που σχετίζεται εμμέσως με το πρώτο, είναι ότι η περίφημη παγκοσμιοποίηση πρέπει επιτέλους να αποκτήσει και μια άλλη υπόσταση πέρα από αυτήν της αγοράς. Δεν μπορεί να έχουμε σχεδόν ένα παγκόσμιο κράτος και να μην υπάρχουν από την άλλη μεριά στοιχειώδεις παγκόσμιοι δημοκρατικοί θεσμοί αντίστοιχης εμβέλειας με τις οικονομικές επιδιώξεις όσων ομνύουν και κερδοσκοπούν με την παγκοσμιότητα των αγορών. Ενας κόσμος στον οποίο μόνο το κέρδος και η απληστία δεν έχουν σύνορα είναι σίγουρο ότι θα δημιουργεί αντιδράσεις και θα τρέφει τιμωρούς και εκδικητές που δεν θα ορρωδούν προ ουδενός...

*** Οσο η ευημερία και η κοινωνική προστασία παραμένουν προνόμιο της ανεπτυγμένης Δύσης, όσο εκατομμύρια άνθρωποι δεν νιώθουν τον κόσμο που ζουν ως δικό τους τόσο η πολιτική και ο ορθός λόγος θα υποχωρούν και θα δίνουν τη θέση τους στον παραλογισμό της βαρβαρότητας. Κι αυτό πρώτα απ' όλα πρέπει να το συνειδητοποιήσουν οι ΗΠΑ, αλλά και οι άλλες ανεπτυγμένες χώρες, και να πάρουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, που πρέπει να υπερβαίνουν τον πόλεμο του καλού κατά του κακού. Γιατί η παγκοσμιοποίηση του ανθρωπιστικού πολιτισμού είναι φανερό πλέον ότι συνεπάγεται κάτι περισσότερο από την παγκοσμιοποίηση των αγορών...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ polimilis@enet.gr

Post Extras