Παγιδευμένοι στο Δίκτυο
Του ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Οι ιστορίες (σαλταρισμένου) έρωτα και «αναρχίας» στο Διαδίκτυο είναι όχι απλώς καθημερινό φαινόμενο αλλά κάτι σαν θεσμός.
Από το καλαμπούρι, όμως, μέχρι τις ανόητες προσβολές ανθρώπων, όπως έγινε κατά κόρον τις τελευταίες ημέρες και μάλιστα σε μία υπόθεση φέρεται να πρωταγωνιστεί δημοσιογράφος που συνελήφθη, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ιδίως όταν, σύμφωνα με ειδικούς, τα ελληνικά φόρουμ, όπου κάθε χρήστης είναι ελεύθερος να καταχωρίσει όποια πληροφορία θέλει για οποιονδήποτε, είναι περισσότερα από δέκα σε οργανωμένη μορφή. Σε μη οργανωμένη είναι απλώς... αμέτρητα.
Σύλληψη
Ο δημοσιογράφος τηλεοπτικού σταθμού, 38 ετών, συνελήφθη την περασμένη Τρίτη γιατί σε ελληνικό site είχε βάλει το ονοματεπώνυμο και το κινητό τηλέφωνο μιας νεαρότερης συναδέλφου του από άλλο κανάλι στην οποία -όπως η ίδια περιέγραψε στους αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος- ασκούσε πιέσεις για τη δημιουργία ερωτικής σχέσης. Πριν από δύο μήνες, λοιπόν, η κοπέλα δέχθηκε τα πρώτα τηλεφωνήματα από υποψήφιους «πελάτες», αλλά και από συγγενείς της που σερφάριζαν στο Ιντερνετ. Και τότε κατέθεσε μήνυση. Και το απόγευμα της Τρίτης (εξ ου και το αυτόφωρο) εντοπίστηκε ηλεκτρονικό ίχνος που έδειχνε ότι η καταχώριση τροποποιούνταν από υπολογιστή σε γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινήτων που βρίσκεται πολύ κοντά στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής. Ο ιδιοκτήτης της είπε ότι το συγκεκριμένο υπολογιστή τον χρησιμοποιεί ένας φίλος του, ο δημοσιογράφος. Κι έτσι συνελήφθη. Τρεις ημέρες πριν, ένας 30χρονος επιχειρηματίας που κινείται μεταξύ Αθήνας και Ρόδου, με επαγγελματική βάση τη Ρόδο, βρήκε τον τρόπο να εκδικηθεί τη 42χρονη γυναίκα με την οποία είχε σχέση που με δική της πρωτοβουλία διεκόπη. Είχε φτιάξει ηλεκτρονική σελίδα όπου αναγράφονταν το σταθερό και το κινητό τηλέφωνο της γυναίκας με την ένδειξη ότι για κάθε «υπηρεσία» της έπαιρνε 100 ευρώ . Η γυναίκα το έμαθε από έναν συγγενή της που αναζητούσε «συντροφιά» στο Διαδίκτυο. Αυτός δεν συνελήφθη, γιατί είχαν περάσει τα όρια του Αυτοφώρου.
Αυτό που επισημαίνουν ειδικοί είναι ότι όσο εύκολα «στήνει» κάποιος στο Διαδίκτυο ένα site με συκοφαντικό περιεχόμενο άλλο τόσο εύκολο είναι πλέον αμέσως μετά το κλικ του ποντικιού ν' ακούσει το κλακ από τις χειροπέδες. Κάθε προσωπικός υπολογιστής όπου και αν αυτός βρίσκεται, ακόμα και σε Internet cafe, έχει μερικά αποκλειστικά στοιχεία ταυτότητας τα οποία φυσικά και δεν είναι ορατά στο χρήστη. Και αυτά είναι:
* Η ΙΡ address της σύνδεσης που μας παρέχει ο Internet Service Provider, όπως για παράδειγμα η Otenet, η Forthnet και άλλες εταιρείες. Στις απλές οικιακές συνδέσεις, όπως έχουμε οι περισσότεροι στα σπίτια μας, η ΙΡ address είναι «δυναμική», αλλάζει δηλαδή κάθε φορά που συνδεόμαστε. Μην παρασυρόμαστε όμως. Ο ISP ξέρει ανά πάσα στιγμή ποια ΙΡ address μάς χορηγεί και είναι υποχρεωμένος να δώσει όλα τα στοιχεία σε περίπτωση που υπάρχει εισαγγελική εντολή για διενέργεια έρευνας.
* Μοναδικά στοιχεία ακόμα θεωρούνται και αυτά που «κοινοποιεί» μόνος του ο υπολογιστής μας στο Διαδίκτυο ακόμα και αν δεν σερφάρει με το παραδοσιακό μόντεμ αλλά με γραμμή ADSL (αδιάκοπης σύνδεσης) ή τοπικό δίκτυο (LAN). Τέτοια στοιχεία είναι το serial number της κάρτας δικτύου, το user name του χρήστη και άλλα. Αρα και σ' αυτή την περίπτωση είναι εύκολο να εντοπιστεί.
* Μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου μπορεί να γίνει ταύτιση των στοιχείων του υπολογιστή με το χρήστη του είναι ο χρήστης να βρίσκεται σε Internet cafe και να είναι απλώς περαστικός και όχι τακτικός επισκέπτης. Μια τέτοια έρευνα, που κράτησε αρκετούς μήνες, ήταν αυτή που οδήγησε στο σμηνία που από Internet cafe των Χανίων έδωσε οδηγίες σε ένα 18χρονο παιδί στην Αθήνα για το πώς μπορεί να αυτοκτονήσει παίρνοντας φυτοφάρμακο, κάτι που δυστυχώς έκανε. Τα ηλεκτρονικά ίχνη του μηνύματος στον υπολογιστή του αυτόχειρα οδήγησαν την Αστυνομία στα Χανιά και μετά η επισταμένη παραδοσιακή αστυνομική έρευνα οδήγησε με τη σειρά της στο σμηνία.
Στο εξωτερικό
* Ακόμα και στις περιπτώσεις όχι απλών χρηστών αλλά διαχειριστών sites που για λόγους ασφαλείας επιλέγουν να πληρώνουν για την «έξοδό» τους στο Διαδίκτυο server στο εξωτερικό, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται. Οι συμβάσεις που ορίζουν τις προϋποθέσεις της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας για το ηλεκτρονικό έγκλημα (e-crime) είναι σαφείς. Για παράδειγμα, ο server του εξωτερικού είναι υποχρεωμένος να ενημερώσει τις αρχές της χώρας του για τα στοιχεία του κατόχου της πιστωτικής κάρτας με την οποία πληρώνει ο διαχειριστής του site τη συνδρομή του. Από εκεί και έπειτα η πόρτα του διαχειριστή του site θα χτυπήσει κάποια στιγμή. Και δεν θα είναι ο... γαλατάς. Κατά πάσα πιθανότητα θα είναι κάποιος ή κάποιοι από το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας.
Μια τέτοια υπόθεση απασχόλησε το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής τον περασμένο Νοέμβριο, όταν «έκλεισε» το site www.kaligoulas.org που διαχειρίζονταν δύο ιδιοκτήτες εταιρείας Ιντερνετ στην Αθήνα, ένας 32χρονος ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου στην Αθήνα και ένας προγραμματιστής από τις Σέρρες. Επρόκειτο για πάμπολλες σελίδες στις οποίες οι επισκέπτες καταχώριζαν φωτογραφίες και βίντεο από προσωπικές στιγμές γυναικών (ανηλίκων και μη) σε γυμναστήρια, ξενοδοχεία ημιδιαμονής, αποδυτήρια πλαζ και αλλού με σκοπό να κερδίσουν το έπαθλο των 90 ευρώ στο μηνιαίο διαγωνισμό του site. Η έρευνα που ξεκίνησε ύστερα από καταγγελία θιγόμενης γυναίκας διήρκεσε περίπου οκτώ μήνες. Ανάλογη ήταν και η περίπτωση ενός παρόμοιου αλλά λιγότερο οργανωμένου ελληνικού site, του γνωστού http://www.kotsonet.gr/ , που για αρκετό καιρό γνώριζε πιένες με δημοσιεύσεις φωτογραφιών και βίντεο από ερωτικές συνευρέσεις και άλλων. Αλλά για να λέμε και του στραβού (χρήστη) το δίκιο, οι περισσότερες φωτογραφίες του site ήταν παραποιημένες, ενώ σε πολλές τα πρόσωπα ήταν είτε καλυμμένα είτε παραποιημένα σε πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφιών.
Το συμπέρασμα, όπως τονίζεται, είναι ότι σε περίπτωση που κάποιος θιγόμενος στο Διαδίκτυο προσφύγει στη Δικαιοσύνη και μηνύσει τους «αγνώστους» που τον προσέβαλαν ηλεκτρονικά, υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα να δει τον άγνωστο σε κάποια καρέκλα της Ασφάλειας. Αν, φυσικά, ο δράστης εμπίπτει στην κατηγορία των πολύ εξειδικευμένων χρηστών υπολογιστών που μπορεί, για παράδειγμα, να ενεργοποιεί και να λειτουργεί προγράμματα που κατασκευάζουν πλαστά στοιχεία (ΙΡ addresses και άλλα), τότε οι διώκτες του ηλεκτρονικού εγκλήματος θα έχουν να αντιμετωπίσουν πολλά και μάλλον δυσεπίλυτα προβλήματα...
Το καλοκαίρι του 2001 άρχισαν παρόμοιες υποθέσεις, με μηνύσεις και συλλήψεις να απασχολούν την επικαιρότητα, καθώς στα γραφεία της Ασφάλειας είχαν σωρευτεί αρκετές καταγγελίες, κυρίως από γυναίκες, που αφορούσαν συκοφαντικές δυσφημήσεις μέσω Διαδικτύου. Για παράδειγμα, ένας 27χρονος ιδιωτικός υπάλληλος με σκοπό να εκδικηθεί την πρώην φίλη του καταχώρισε στο site γνωριμιών παρομοιο του www.greeksingles.net μια μονταρισμένη γυμνή φωτογραφία... Το πρόσωπο ήταν της πρώην φίλης του, αλλά το χυμώδες σώμα άλλης γυναίκας. Και η ένδειξη της επιθυμίας της: «Αμφίφυλη σχέση με σκοπό το σεξ». Μεταξύ των περίπου 36.000 χρηστών του Διαδικτύου που επισκέπτονταν εκείνη την περίοδο το site, ήταν γνωστός της γυναίκας κι έσπευσε να την ενημερώσει. Η αστυνομική έρευνα διήρκεσε δέκα ημέρες και τελικώς συντάχθηκε δικογραφία εναντίον του 27χρονου, αφού η γυναίκα είχε υποβάλει μήνυση. Ηταν η πρώτη υπόθεση «συκοφαντικής δυσφήμησης διά του Internet» που ανακοινώθηκε από την Ασφάλεια.
«Αγγελίες»
Τον Απρίλιο του 2002 γνωστοποιήθηκε ακόμα μία παρόμοια υπόθεση, με φερόμενους ως δράστες δύο υπαλλήλους της ΕΥΠ, 40 και 48 ετών αντιστοίχως. Στόχος της ηλεκτρονικής δυσφήμησης ήταν τρεις παντρεμένες γυναίκες που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη μετά τη δημοσίευση «αγγελιών» στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με τις οποίες αναζητούσαν ερωτικούς συντρόφους.
Την ίδια εποχή στην Ασφάλεια έφταναν διάφορες καταγγελίες. Ενας μαθητής Λυκείου ειδοποιήθηκε από ένα συμμαθητή του ότι φωτογραφία της μητέρας του με μαγιό από τις διακοπές της σε κάποιο νησί των Κυκλάδων βρισκόταν σε ένα site με ερασιτεχνικές φωτογραφίες από παραλίες. Την ίδια περίοδο αποδόθηκαν κατηγορίες σε έναν τελειόφοιτο της Ιατρικής Αλεξανδρούπολης από τη Ρόδο. Σύμφωνα με αυτές, συνεργαζόταν με τέσσερα διαφορετικά sites και έναντι 40 ευρώ που πληρώνονταν με πιστωτικές κάρτες προσέφερε φωτογραφίες γυναικών από πλαζ, ντουζιέρες, δωμάτια ξενοδοχείων, ερωτικές συνευρέσεις με τουρίστριες. Ο επίσημος τίτλος του ενός site του παρέπεμπε σε διαφημιστικό περιεχόμενο για τον... τουρισμό της Ρόδου. Ο ίδιος είπε τότε ότι παραλάμβανε τις φωτογραφίες από το εξωτερικό με ηλεκτρονική αλληλογραφία. Αλλη μία βιοτεχνία ηλεκτρονικού μπανιστηριού που έκλεισε με παρέμβαση των... ένστολων χάκερ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 31/01/2005
SVATS
Re to atimo to internet........... se mathenei se fernei pio konta se pezei se kolakevei se enimerwnei kai meta se baglarwnei.
--------------------
Πάντα στο σωστό μέρος, αλλά σε λάθος ώρα
|
Previous
Index
Next
Flat
ΙΣΤΟΡΙΕΣ έρωτα και «αναρχίας» στο Ιντερνετ
Edit
Reply
Quote
