na pws eidan ta matia mou ti poli ayti prin deka meres pou petousa apo Nea Yorki Chicago.

Πανω απ’τα συννεφα η φωτοχυσια κι η αταραξια του πιλοτου παφλαζουν σιωπηλα.
Φευγουν οι στιγμες οπως οι ιδεες απο τα παλια τα ταματα.
Πισω η Νεα Υορκη κλαιει τα παιδια της.
Μπροστα ο κοσμος ειναι λαξεμενος απο ξεγνοιασια παραναλωμα της υλης ονοματα εκτυφλωτικα κι ακατανικητα κορμια.
Μεσα μου ενα αορατο χερι ελεγχει τον αθωο ουρανο τις αιματοκυλισμενες μνημες.
Ο ανθρωπος τουτο το θεριο μπορει να ριξει το πεταγμα του γλαρου σε υστατο βυθο.
Εκει κατω στη γη η ελπιδα ακομη ζει. Εδω εις τους αιθερες η καρδια τον ηλιο χαιδευει απαλα. Οι ελικες απ’τα φτερα μοιαζουν με αγκυρες που νικουν ολα τα υγρα στοιχεια.
Στον οριζοντα η λιακαδα του Δεκεμβρη δε σβηνει τις μνημες της 11ης του Σεπτεμβρη.-

Leniw

sb3351@aol.com


--------------------
En oida oti ouden oida

Post Extras