Κι ακόμα ένας... Ο Ηρακλής στα εικοσιπέντε του δεν άντεξε άλλο.
(Στον ρου του «λευκού» θανάτου).
Τα θερμά και ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος νεότατου συνανθρώπου μας. Καλό ταξίδι Ηρακλή• καλή ανάπαυση στο νέο κόσμο που πας και αιώνια ηρεμία.
Ακόμα ένας νέος έφυγε! Και να ’ταν μόνο αυτός ή ο τελευταίος...
Αυτοί που φεύγουν «γλιτώνουν». Αυτοί που μένουν ζουν στο Γολγοθά τους. Και οι χρήστες και οι δικοί του άνθρωποι. Ποιος θα τους βγάλει απ’ αυτή την περιπέτεια που ξεπερνά κάθε Οδύσσεια;
Ένας Γολγοθάς, στημένος απ’ το δίποδο που λέγεται «άνθρωπος». Κι από ένα άλλο τέρας, εξειδικευμένο στις σαβανωμένες νεκρόκασσες που απλόχερα του προσφέρει η συνεταίρος του «λευκή κυρία», που λέγεται κοινωνία, πολιτεία ή κράτος.
Μια κοινωνία υπεύθυνη και αλαζόνα, ανήθικη και αποτροπιαστική, ικανή να δει το θάνατο μ ό ν ο όταν περάσει στο κατώφλι της και να τον θαυμάσει!!. Τότε μονάχα... κλαίει.
Και μια πολιτεία ή κράτος εχθρικό και αδιάφορο, και αν όχι, δολοφονικό και δόλιο έναντι των νέων πολιτών της.
Με τα... εκσυγχρονιστικά ή αλλιώς σαθρά προγράμματα απεξάρτησης... -που κι εκεί αν δεν έχεις χρήμα πεθαίνεις. Στάδιο που αποτελεί, για τους χρήστες, το καμίνι, που μεταξύ σφύρας και άκμονος σφυρηλατείται η ζωή και ο αφύσικος θάνατος.
Ένα στάδιο προπαρασκευαστικό για το θάνατο, που εκτός απ’ τον πόνο, τη δυστυχία και το μαύρο αφήνει και τα βρώμικα κέρδη.
ΚΑΙ για όσους γλιτώνουν «εισάγονται» στην αποσαθρωμένη κοινωνία μας όπου και τους περιθωριοποιεί προσφέροντας έναν άλλο θάνατο, αργό και σταθερό που τους τρυπά πέρα ως πέρα μια άλλη «σύριγγα», πιο επιθετική• πιο απάνθρωπη: Ο ρατσισμός! Αυτός ανενόχλητος εξοπλίζει τα χέρια των άθλιων εμπόρων που... καταδιώκονται ενώ απ’ τα σίδερα ακούμε άλλες φωνές• παιδικές, για να βλέπουμε έτσι την πραγματική τιμωρία των ενόχων• των ενόχων εκτός σιδήρων.
Ας αφυπνιστούν οι πολίτες, όχι οι παθόντες, αλλά εκείνοι που δεν έχουν στα κόρφια τους την πικρή γεύση του «λευκού» θανάτου. Εκείνοι που δεν έχουν την τόλμη να δουν κατάματα και να αφουγκραστούν πως πέρα από την «ήσυχη» και «ευημερεί» ζωή μας, όλοι μας είμαστε παγιδευμένοι στα πέπλα της «Λευκής θεάς».
Καλό ταξίδι είκοσι πεντάχρονε φίλε Ηρακλή• καλή ανάπαυση στο νέο κόσμο που πας. Την αμέριστη συμπάθεια και νοερή συμπαράσταση στην οικογένεια που τυραννίστηκε επί δεκαπέντε χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Καλή δύναμη και κουράγιο.
Γερμανία 31.08.2005
Βάιος Φασούλας
…
Βλέπε περισσότερα εδώ http://grportal.com/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=511
--------------------
Fasoulas Vaios
e-mail: vaios@fasoulas.de
web: [url=http://www.fasoulas.de
|
Previous
Index
Next
Flat
Re: Η δύναμη της αγάπης - Αφιέρωμα
Edit
Reply
Quote
